Dendrocygna

Dendrocygna
Swainson, 1837
Ilustracja
Drzewica dwubarwna (Dendrocygna bicolor)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

blaszkodziobe

Rodzina

kaczkowate

Podrodzina

drzewice

Rodzaj

Dendrocygna

Typ nomenklatoryczny

Anas arcuata Horsfield, 1824

Synonimy
  • Dendronessa Wagler, 1832
  • Dendrocygnus Swainson, 1838
  • Leptotarsis Gould, 1838
  • Dendrocycna Agassiz, 1846.
  • Ctenanas Mathews, 1915
  • Lamprocygna Boetticher, 1949
  • Nesocygna Boetticher, 1949
  • Prosopocygna Boetticher, 1949
  • Stagonocygna Boetticher, 1949
Gatunki

8 gatunków – zobacz opis w tekście

Dendrocygna – rodzaj ptaków z podrodziny drzewic (Dendrocygninae) w obrębie rodziny kaczkowatych (Anatidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki wodne, zamieszkujące głównie strefę międzyzwrotnikową całego świata.

Morfologia

Długość ciała 38–58 cm, rozpiętość skrzydeł 75–90 cm; masa ciała 440–1400 g (samice są z reguły cięższe od samców). Brak różnicy w ubarwieniu między samcem a samicą. Obie płci ubarwione są kontrastowo.

Ekologia

Jaja wysiadują oboje rodzice, oboje również zajmują się opieką nad pisklętami.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1837 roku angielski zoolog William Swainson w publikacji własnego autorstwa poświęconej historii naturalnej i klasyfikacji ptaków. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) drzewica wędrowna (D. arcuata).

Etymologia

  • Dendronessa: gr. δενδρον dendron ‘drzewo’; νησσα nēssa ‘kaczka’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Anas arcuata Horsfield, 1824.
  • Dendrocygna (Dendrocygnus, Dendrocycna): gr. δενδρον dendron ‘drzewo’; rodzaj Cygnus Bechstein, 1803 (łabędź).
  • Leptotarsis: gr. λεπτος leptos ‘delikatny, smukły’; nowołac. tarsus ‘goleń, noga’, od gr. ταρσος tarsos ‘płaska stopa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Leptotarsis eytoni Eyton, 1838.
  • Ctenanas: gr. κτεις kteis, κτενος ktenos ‘grzebień’; łac. anas, anatis ‘kaczka’.
  • Lamprocygna: gr. λαμπρος lampros ‘wspaniały’; łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anas autumnalis Linnaeus, 1758.
  • Nesocygna: gr. νησος nēsos ‘wyspa’ (tj. Jamajka); łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anas arborea Linnaeus, 1758.
  • Prosopocygna: gr. προσωπον prosōpon ‘oblicze’; łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anas viduata Linnaeus, 1766.
  • Stagonocygna: gr. σταγων stagōn, σταγονος stagonos ‘plamka’; łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Dendrocygna guttata Schlegel, 1866.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: