Dendrocygna
| Dendrocygna |
| Swainson, 1837 |
|
 Drzewica dwubarwna (Dendrocygna bicolor) |
| Systematyka
|
| Domena
|
eukarionty |
| Królestwo
|
zwierzęta |
| Typ |
strunowce |
| Podtyp |
kręgowce |
| Gromada |
ptaki |
| Podgromada |
Neornithes |
| Infragromada |
ptaki neognatyczne |
| Rząd |
blaszkodziobe |
| Rodzina |
kaczkowate |
| Podrodzina |
drzewice |
| Rodzaj |
Dendrocygna |
| Typ nomenklatoryczny |
|
Anas arcuata Horsfield, 1824 |
| Synonimy |
- Dendronessa Wagler, 1832
- Dendrocygnus Swainson, 1838
- Leptotarsis Gould, 1838
- Dendrocycna Agassiz, 1846.
- Ctenanas Mathews, 1915
- Lamprocygna Boetticher, 1949
- Nesocygna Boetticher, 1949
- Prosopocygna Boetticher, 1949
- Stagonocygna Boetticher, 1949
|
|
| Gatunki |
|
8 gatunków – zobacz opis w tekście |
|
|
|
|
|
Dendrocygna – rodzaj ptaków z podrodziny drzewic (Dendrocygninae) w obrębie rodziny kaczkowatych (Anatidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki wodne, zamieszkujące głównie strefę międzyzwrotnikową całego świata.
Morfologia
Długość ciała 38–58 cm, rozpiętość skrzydeł 75–90 cm; masa ciała 440–1400 g (samice są z reguły cięższe od samców). Brak różnicy w ubarwieniu między samcem a samicą. Obie płci ubarwione są kontrastowo.
Ekologia
Jaja wysiadują oboje rodzice, oboje również zajmują się opieką nad pisklętami.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1837 roku angielski zoolog William Swainson w publikacji własnego autorstwa poświęconej historii naturalnej i klasyfikacji ptaków. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) drzewica wędrowna (D. arcuata).
Etymologia
- Dendronessa: gr. δενδρον dendron ‘drzewo’; νησσα nēssa ‘kaczka’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Anas arcuata Horsfield, 1824.
- Dendrocygna (Dendrocygnus, Dendrocycna): gr. δενδρον dendron ‘drzewo’; rodzaj Cygnus Bechstein, 1803 (łabędź).
- Leptotarsis: gr. λεπτος leptos ‘delikatny, smukły’; nowołac. tarsus ‘goleń, noga’, od gr. ταρσος tarsos ‘płaska stopa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Leptotarsis eytoni Eyton, 1838.
- Ctenanas: gr. κτεις kteis, κτενος ktenos ‘grzebień’; łac. anas, anatis ‘kaczka’.
- Lamprocygna: gr. λαμπρος lampros ‘wspaniały’; łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anas autumnalis Linnaeus, 1758.
- Nesocygna: gr. νησος nēsos ‘wyspa’ (tj. Jamajka); łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anas arborea Linnaeus, 1758.
- Prosopocygna: gr. προσωπον prosōpon ‘oblicze’; łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anas viduata Linnaeus, 1766.
- Stagonocygna: gr. σταγων stagōn, σταγονος stagonos ‘plamka’; łac. cygnus ‘łabędź’, od gr. κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Dendrocygna guttata Schlegel, 1866.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
Identyfikatory zewnętrzne: