| Imię i nazwisko |
Dennis Emmanuel Brown |
|---|---|
| Pseudonim |
Książę reggae |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Aktywność |
1968–1999 |
| Wydawnictwo |
Studio One, Trojan, Harry J, Joe Gibbs, A&M, DEB, Yvonne's Special, Greensleeves, Shanachie, Heartbeat, VP, RAS |
Dennis Emmanuel Brown (ur. 1 lutego 1957 w Kingston, zm. 1 lipca 1999 tamże) – jamajski muzyk reggae. Podczas jego kariery (która rozpoczęła się pod koniec lat sześćdziesiątych) nagrał ponad 75 płyt i został jednym z prekursorów lovers rocka, podgatunku reggae. Bob Marley nazywał go swoim ulubionym piosenkarzem, tytułując go "Księciem reggae", a jego twórczość wywarła wpływ na wielu przyszłych muzyków reggae.
Dennis Brown urodził się 1 lutego 1957 roku w Jubilee Hospital w Kingston. Dorastał w dużej kamienicy między North Street i King Street razem ze swoim ojcem Arthurem (scenarzystą, aktorem i dziennikarzem), matką (zmarła w latach sześćdziesiątych XX wieku) oraz trójką starszych braci. Uczęszczał do Central Branch Primary School, a potem do St. Stephens College. Swoją muzyczną karierę zaczął w wieku 9 lat, kiedy to na koncercie z okazji szkolnego święta pierwszy raz wystąpił publicznie, chociaż już zdecydowanie wcześniej interesował się muzyką, fascynując się takimi wykonawcami jak Brook Benton, Sam Cooke, Frank Sinatra czy Dean Martin. Po kilku latach dołączył się do zespołu Fabulous Falcons, a w 1969 roku nagrał swój pierwszy singel – "No Man is an Island", w Studio One, jednak musiał czekać rok, żeby stał się hitem na Jamajce.
W 1972 za zachętą Joego Gibbsa nagrał kolejny album, a piosenka "Money in my Pocket" stała się hitem w Wielkiej Brytanii i początkiem jego międzynarodowej kariery. Tego samego roku Brown występował w czasie świąt Bożego Narodzenia w Toronto w Kanadzie, razem z Delroyem Wilsonem, Scottym, Errolem Dunkley i Fabulous Flames, gdzie został zapowiedziany jako "Cudowny chłopak z Jamajki". W 1973 Brown został hospitalizowany z powodu zmęczenia spowodowanego przez przepracowanie i polecono mu przerwanie kariery muzycznej i skupienie się na studiach.
Brown powrócił do muzyki i zaczął koncertować w Wielkiej Brytanii w lecie 1974 razem z Cynthią Richards, Alem Brownem, Sharon Forrester i The Maytals. Od tamtego czasu jego kariera nabrała rozmachu i współpracował z wykonawcami reggae (np. Lee Perrym, Gregorym Isaacsem) czy dancehall (np. Prince’em Jammym, Beeniem Manem).
Długoletnie używanie kokainy przez piosenkarza oraz problemy z układem oddechowym spowodowały u niego w maju 1999 roku (po przyjeździe z trasy koncertowej w Brazylii) zapalenie płuc. 30 czerwca 1999 został przewieziony do Kingston's University Hospital, gdzie zdiagnozowano u niego nagłe zatrzymanie krążenia. Zmarł następnego dnia z powodu odmy opłucnowej.