Difosfina

Difosfina
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwna ciecz
Wzór chemiczny

P2H4

• zapis Hilla

H4P2

• inne wzory

H2P−PH2, PH2PH2

Masa molowa

65,98 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

13445-50-6

PubChem

139283

Podobne związki
Podobne związki

hydrazyna

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Difosfina, P2H4 – nietrwały nieorganiczny związek chemiczny, połączenie fosforu i wodoru o budowie chemicznej analogicznej do hydrazyny (H2N−NH2). Jest bezbarwną cieczą ulegającą spontanicznemu zapłonowi w powietrzu. Zawartość difosfiny w fosfinie jest przyczyną jej samozapłonu w powietrzu o temperaturze pokojowej. Difosfina posiada charakterystyczny zapach zgniłych ryb – wyczuwalny nawet przy bardzo niskich stężeniach.

Difosfinę otrzymać można przez hydrolizę fosforku wapnia (Ca3P2) w obniżonej temperaturze i oddzielenie od fosforiaku. Powstaje jako produkt uboczny w procesie otrzymywania fosfiny. Może powstawać także podczas rozkładu materii organicznej i według niektórych hipotez, difosfina powstająca w ten sposób przyczynia się do występowania błędnych ogników.

Właściwości chemiczne

Difosfina jest nietrwałym związkiem będącym silnym reduktorem, ulega samozapłonowi na powietrzu. Pod wpływem światła lub działania chlorowodoru w −125 °C dysproporcjonuje na fosfinę i fosfor czerwony:

6P2H4 → 8PH3 + P4

Podczas ogrzewania difosfina ulega termolizie z wytworzeniem fosfin cyklicznych PnH_{n} (n = 3–10) i policyklicznych PnH_{m} (m < n), wśród których przeważa pentafosfolan (PH)5 i związki policykliczne zawierające pierścienie pięcioczłonowe.

W reakcji z butylolitem w −25 °C następuje dysproporcjonowanie do fosforiaku i policyklicznego heptafosforku trilitu Li3P7 o szkielecie heptafosfanortricyklenu.

Pochodne organiczne

Difosfinami nazywane są związki fosforoorganiczne o budowie R2P−PR2 (np. tetrametylodifosfina Me2P−PMe2) oraz R2P−(CH2)n−PR2 (wykorzystywane jako ligandy dwukleszczowe, np. 1,1-bis(difenylofosfino)metan, Ph2P−CH2−PPh2).