| Digonis aspersa | |
| Butler, 1882 | |
.jpg) Samiec, widok grzbietowy | |
.jpg) Samica, widok grzbietowy | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Digonis aspersa |
Digonis aspersa – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych i podrodziny Ennominae.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1882 roku przez Arthura Gardinera Butlera na łamach „Transactions of the Entomological Society of London”. Jako miejsce typowe wskazano chilijskie „Pines Valley”. Stanowi gatunek typowy rodzaju Digonis.
.jpg)
Rozpiętość skrzydeł u holotypu wynosi 43 mm.
Głowa ma czoło i ciemię porośnięte brązowawoszarymi łuskami. Sterczące głaszczki wargowe są o ⅓ dłuższe niż średnica oka. Czułki samca są lekko piłkowane, samicy zaś nitkowate.
Skrzydło przednie ma kształt niemal trójkątny z zaostrzonym szczytem i z wklęśnięciem na zewnętrznej krawędzi między szczytem a trzecią żyłką medialną. Tło jego bywa od żółtawobrązowego po ciemnobrązowe (u holotypu jest bladooliwkowomosiężne), zawsze upstrzone licznymi, drobnymi, czarniawymi kropkami. Lekko łukowata przepaska przedśrodkowa jest ciemnobrązowa do czarniawej z trzema białawo-czarniawymi kropkami na wysokości żyłek radialnej, kubitalnej i analnej. Przepaska środkowa jest rozmyta, barwy dymnobrązowej do czarniawej. Obustronnie widoczna, nieco falista przepaska zaśrodkowa jest ciemnobrązowa z ośmioma białawo-czarniawymi kropkami u żyłek. Rozmytą przepaskę przedkońcową znaczą ciemne kropki w okolicy przedwierzchołkowej, na wysokości żyłek środkowych i przy krawędzi tylnej ciemne kropki. Punktowata plamka dyskowa ma czarniawy kolor. Kształt skrzydła tylnego jest prawie prostokątny z małą, ogonkowatą wypustką u końca trzeciej żyłki medialnej. Tło jego jest szarawobrązowe, a na wzór składają się obustronna, ciemnobrązowa z białawo-czarniawymi kropkami przepaska zaśrodkowa oraz widoczna tylko na stronie brzusznej plamka dyskowa. Golenie przedniej pary pozbawione są ostróg, natomiast środkowej mają po dwie ostrogi, a tylnej po cztery.
Samcze genitalia cechują się stożkowatym unkusem z maczugowatym szczytem, U-kształtnym gnatosem z wierzchołkiem w formie pary kolczastych płatów, prawie prostokątnymi walwami z półksiężycowatym, lekko sklepionym płatem odsiebnym przed szczytem kosty, sięgającym poza szczyt kosty kukulusem, ściętą zawieszką, błoniastym sakusem, wykrojoną na przedzie i opatrzoną pośrodku dołkiem jukstą, nieprzekraczającą wysokości zawieszki, prostą, języczkowatą, w odsiebnej połowie tylko po bokach opatrzoną kolcami furką, słabo wyodrębnionym, pięciokątnym sklerytem anellusa oraz rurkowatym, wyprostowanym edeagusem z pozbawioną cierni wezyką.
Genitalia samicy charakteryzują się przydatkami tylnymi dwukrotnie dłuższymi od lekko zakrzywionych ku tergitowi przydatków przednich, szeroką płytką antewaginalną, błoniastym, niemal gruszkowatym korpusem torebki kopulacyjnej z pierścieniowatym, silnie na przedzie ząbkowanym znamieniem oraz sześciokrotnie od korpusu krótszym przewodem tejże torebki.
Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się we wszystkich miesiącach oprócz lipca i listopada.
Owad neotropikalny, południowoamerykański, w Chile podawany z prowincji San Antonio, Itata, Diguillín, Concepción, Arauco, Biobío, Malleco, Valdivia, Llanquihue, Osorno, Coyhaique, Aysén i Capitán Prat, a w Argentynie z prowincji Neuquén.
