Digonis punctifera

	Digonis punctifera
	Butler, 1882
	; Samiec, widok grzbietowy
	; Samica, widok grzbietowy
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	motyle
Podrząd	Glossata
Infrarząd	motyle różnoskrzydłe
Nadrodzina	Geometroidea
Rodzina	miernikowcowate
Podrodzina	Ennominae
Plemię	Ennomini
Rodzaj	Digonis
Gatunek	Digonis punctifera
Synonimy
	Digonis punctifera acuminata Butler, 1882; Digonis punctifera fumosa Butler, 1882; Digonis punctifera maculosa Butler, 1882; Digonis punctifera terranea Butler, 1882;
	Digonis punctifera acuminata Butler, 1882; Digonis punctifera fumosa Butler, 1882; Digonis punctifera maculosa Butler, 1882; Digonis punctifera terranea Butler, 1882;
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Digonis punctifera – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych i podrodziny Ennominae.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1882 roku przez Arthura Gardinera Butlera na łamach „Transactions of the Entomological Society of London”. Jako miejsce typowe wskazano chilijskie Valparaíso. Butler wyróżnił w obrębie gatunku oprócz formy nominatywnej cztery odmiany barwne, traktowane później jako podgatunki: D. p. acuminata, D. p. fumosa, D. p. maculosa i D. p. terranea . Wszystkie zostały zsynonimizowane w 2024 roku przez Mario I. Ramosa-Gonzáleza i współpracowników w ramach rewizji rodzaju.

Morfologia

Motyl o rozpiętości skrzydeł od 26 do 31 mm.

Głowa ma czoło i ciemię porośnięte szarobrązowymi łuskami. Sterczące głaszczki wargowe są o ⅓ dłuższe niż średnica oka. Czułki samca są lekko piłkowane, samicy zaś nitkowate.

Tułów porastają łuski szarobrązowe i ciemnobrązowe. Skrzydło przednie ma kształt niemal trójkątny z zaostrzonym szczytem i z wklęśnięciem na zewnętrznej krawędzi między szczytem a trzecią żyłką medialną. Tło jego bywa żółtawobrązowe, białawobrązowe, czerwonawomiedziane, szarobrązowe lub ciemnobrązowe, na całej powierzchni upstrzone jest drobnymi, czarniawymi kropkami. Przepaska przedśrodkowa jest ciemnobrązowawa, Σ-kształtna, u samca słabo zaznaczona, u samicy wyrażona silniej. Widoczna tylko po stronie grzbietowej, ciemnobrązowa przepaska zaśrodkowa ma przebieg falisty, równoległy do zewnętrznego brzegu skrzydła i przy krawędzi dystalnej posiada białawy pasek lub szereg białawych kropek. Rozmytą przepaskę przedkońcową znaczą w okolicy przedwierzchołkowej, na wysokości żyłek środkowych i przy krawędzi tylnej ciemne kropki. Punktowata plamka dyskowa ma czarniawą barwę. Kształt skrzydła tylnego jest prawie prostokątny z małą, ogonkowatą wypustką u końca trzeciej żyłki medialnej. Tło jego jest szarawobrązowe, a na wzór składają się obustronna, zygzakująca, ciemnobrązowa z lekkim przydymieniem i czarniawymi kropkami przy żyłkach przepaska zaśrodkowa oraz czarniawa, punktowata plamka dyskowa. Golenie przedniej pary pozbawione są ostróg, natomiast środkowej mają po dwie ostrogi, a tylnej po cztery.

Genitalia samicy charakteryzują się przydatkami tylnymi pięciokrotnie dłuższymi od przednich, błoniastym, niemal gruszkowatym korpusem torebki kopulacyjnej z umieszczonym po prawej stronie, pierścieniowatym, silnie na przedzie ząbkowanym znamieniem oraz o połowę od korpusu krótszym przewodem tejże torebki. Samczych genitaliów dotąd nie opisano.

Ekologia i występowanie

Aktywne osobniki dorosłe obserwowano w lutym, marcu, kwietniu, lipcu, październiku i listopadzie.

Owad neotropikalny, południowoamerykański, endemiczny dla Chile, podawany z prowincji Limarí, Valparaíso i Diguillín.

Przypisy

1 2 3 4 A.G. Butler. Heterocerous Lepidoptera collected in Chili by Tomas Edmonds, Esq. Part III–Geometrites. „Transactions of the Entomological Society of London”. 30 (3), s. 339–427, 1882. DOI: 10.1111/j.1365-2311.1882.tb01580.x.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mario I. Ramos-González, María Francisca Venegas-González, Carlos Zamora-Manzur, Luis E. Parra. Revision of the genus Digonis (Lepidoptera, Geometridae): new species and new genera. „ZooKeys”. 1216, s. 173-”200, 2024. DOI: 10.3897/zookeys.1216.129923.
↑ L.M. Pitkin. Neotropical ennomine moths: a Review of the genera (Lepidoptera: Geometridae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 135 (2-3), s. 121–401 (248), 2002. DOI: 10.1046/j.1096-3642.2002.00012.x.

[Butler-1] 1 2 3 4 A.G. Butler. Heterocerous Lepidoptera collected in Chili by Tomas Edmonds, Esq. Part III–Geometrites. „Transactions of the Entomological Society of London”. 30 (3), s. 339–427, 1882. DOI: 10.1111/j.1365-2311.1882.tb01580.x.

[rev-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mario I. Ramos-González, María Francisca Venegas-González, Carlos Zamora-Manzur, Luis E. Parra. Revision of the genus Digonis (Lepidoptera, Geometridae): new species and new genera. „ZooKeys”. 1216, s. 173-”200, 2024. DOI: 10.3897/zookeys.1216.129923.

[Pitkin-3] L.M. Pitkin. Neotropical ennomine moths: a Review of the genera (Lepidoptera: Geometridae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 135 (2-3), s. 121–401 (248), 2002. DOI: 10.1046/j.1096-3642.2002.00012.x.