Dikaja

Dikaja (gr. Δίκαια; łac. Dicaea) – kolonia Eretrii na wybrzeżu Macedonii.

Założona około roku 730 p.n.e. jako usytuowane nad zatoką miasto portowe. W V wieku p.n.e. należała do Związku Morskiego (Delijskiego), wymieniana na listach trybutowych. W 432 p.n.e. zbuntowała się przeciw Ateńczykom, jednakże w IV w. p.n.e. ponownie była członkiem drugiego ateńskiego Związku Morskiego.

Starożytni autorzy umiejscowiali Dikaję nad jeziorem Bistonis, na ziemi trackich Bistonów, co podaje Strabon (Geografia VII, fr. 43); wspomina o niej też m.in. Herodot (Dzieje VII, 109) i Pliniusz (Historia naturalna IV, 18), który wymienia ją w pobliżu Thermy (późniejsza Tessalonika). Wydaje się, iż miasto wcześnie uległo upadkowi.

Odkryta w 2001 r. inskrypcja pozwoliła je zlokalizować na terenie współczesnej miejscowości Nea Kallikrateia w pobliżu Epanome.

Zobacz też

Przypisy

↑ Hammond 1973 ↓, s. 157, 762.
↑ N.G.L.N.G.L. Hammond N.G.L.N.G.L., Eretria’s Colonies in the Area of the Thermaic Gulf, „The Annual of the British School at Athens”, 93, 1998, s. 395, ISSN 0068-2454, JSTOR: 30103798 [dostęp 2024-10-26] .
1 2 ToposText [online], topostext.org, 2019 [dostęp 2024-10-26] (ang.).
↑ Schmitz 1854 ↓, s. 773.

Bibliografia

N.G.L. Hammond: Dzieje Grecji. Tłum. A. Świderkówna. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1973.
Leonhard Schmitz: Dicaea. W: William Smith: Dictionary of Greek and Roman Geography. Wyd. 1. London: Walton and Maberly/John Murray, 1854. [dostęp 2024-10-27]. (ang.).

[CITEREFHammond1973157,_762-1] Hammond 1973 ↓, s. 157, 762.

[2] N.G.L.N.G.L. Hammond N.G.L.N.G.L., Eretria’s Colonies in the Area of the Thermaic Gulf, „The Annual of the British School at Athens”, 93, 1998, s. 395, ISSN 0068-2454, JSTOR: 30103798 [dostęp 2024-10-26] .

[topos-3] 1 2 ToposText [online], topostext.org, 2019 [dostęp 2024-10-26] (ang.).

[CITEREFSchmitz1854773-4] Schmitz 1854 ↓, s. 773.