| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
65 |
| Strefa numeracyjna |
15 |
| Kod pocztowy |
27-612 |
| Tablice rejestracyjne |
TSA |
| SIMC |
0809428 |
Położenie na mapie gminy Wilczyce | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego | |
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego | |
Dobrocice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce. Ma status sołectwa.
Dobrocice były wsią klasztoru cystersów koprzywnickich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dobrocice, po jej zniesieniu w gromadzie Męczenice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0809434 | Dobrocice Górne | kolonia |
Dobrocice, w dokumentach występują jako Dobrucice i Dobruchici, o Długosza Dobrzuczyce, wieś w powiecie sandomierskim, parafii Malice.
Wymieniona w dokumentach z roku 1277 w liczbie włości klasztoru koprzywnickiego (Kod. Mał. t.I, 110).
Według dokumentu z r. 1284 klasztor koprzywnicki otrzymał wieś drogą zamiany za Zręcin. W połowie XV w. wieś posiadała 8 łanów kmiecych dających czynszu po pół grzywny. Młyn dawał 5 grzyw. Dziesięcinę, wartości od 7 do 10 grzywien, pobierał biskup krakowski Długosz (L.B. t.l s.387).
Więcej o Dobrocicach w wieku XIX → Dobrocice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 70.