| Data i miejsce urodzenia |
19 listopada 1928 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
folklorystka, wykładowczyni akademicka, polityk |
| Alma Mater | |
| Stanowisko |
posłanka na Sejm PRL VIII kadencji (1980–1985), senator I, II, III, IV i V kadencji (1990–2005), prezes Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (1999–2005) |
| Odznaczenia | |
Dorota Elżbieta Simonides z domu Badura (ur. 19 listopada 1928 w Janowie) – polska folklorystka, wykładowczyni akademicka, polityk, profesor nauk humanistycznych, posłanka na Sejm PRL VIII kadencji, w latach 1990–2005 senator I, II, III, IV i V kadencji oraz prezes Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (1999–2005).
Ukończyła w 1955 studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1962 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych. Habilitowała się w 1970 na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. W 1977 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1985 została profesorem zwyczajnym. W latach 1974–1992 była profesorem na UWr. Przez około 30 lat kierowała Katedrą Folklorystyki Uniwersytetu Opolskiego. Współpracowała przy aktualizacji katalogu Arnee-Thompsona z 2004 (Hans-Jörg Uther, The Types of International Folktales. A Classification and Bibliography).
W latach 1980–1985 pełniła mandat posłanki VIII kadencji Sejmu PRL, do 1984 należała do klubu parlamentarnego Stronnictwa Demokratycznego. Razem z m.in. Hanną Suchocką i Janem Janowskim głosowała przeciwko delegalizacji „Solidarności”, do której przystąpiła w 1980. W 1984 odeszła z SD wraz z Hanną Suchocką i Zbigniewem Kledeckim.
W latach 1990–2005 reprezentowała województwo i okręg opolski w Senacie I, II, III, IV i V kadencji. Pierwszy raz została wybrana w 1990 w wyborach uzupełniających po śmierci Edmunda Osmańczyka, z którym wcześniej przez wiele lat współpracowała. Skutecznie ubiegała się o reelekcję w 1991 i 1993 (z rekomendacji Unii Demokratycznej), w 1997 (z ramienia Unii Wolności) i w 2001 (z listy komitetu Blok Senat 2001). W 2005 wsparła powołanie Partii Demokratycznej i zasiadała w kole senatorskim demokraci.pl. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku nie ubiegała się o reelekcję.
Została jurorem konkursu Po naszymu, czyli po śląsku. Działaczka Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (w latach 1999–2005 prezes tej organizacji).
Córka Alberta i Rozalii. Była zamężna z Jerzym Simonidesem (zm. 2025).
Otrzymała Złoty Krzyż Zasługi (1976), Krzyż Kawalerski (1979), Oficerski (1990) oraz Komandorski (2013) Orderu Odrodzenia Polski.
W 2001 uhonorowana Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, nadanym za wkład w pojednanie polsko-niemieckie. W 1975 otrzymała Medal 30-lecia Polski Ludowej, w 1980 Medal Komisji Edukacji Narodowej, a w 2007 Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
W 2008 Uniwersytet Opolski przyznał jej tytuł doktora honoris causa. W 2008 otrzymała również tytuł honorowego obywatela województwa opolskiego.
Została laureatką Nagrody im. Karola Miarki (1987), Nagrody im. Wojciecha Korfantego, Nagrody im. Oskara Kolberga (1998), Nagrody im. Herdera (1998) oraz nagrody „Lux ex Silesia” (2020). W 2002 otrzymała Medal „Zasłużony dla Tolerancji”, a w 2008 tytuł „Ambasadora Polszczyzny Regionalnej”.
Jest także encyklopedystką; opracowała hasła związane z literaturą na Śląsku w polskiej encyklopedii literackiej Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny (m.in. hasło Juliusz Roger).