Dounreay Nuclear Power Development Establishment

Elektrownia jądrowa Dounreay
Dounreay Nuclear Power Development Establishment
Ilustracja
Państwo

 Wielka Brytania

Status

W trakcie demontażu

Właściciel

United Kingdom Atomic Energy Authority

Operator

United Kingdom Atomic Energy Authority

Liczba bloków energetycznych

2

Łączna wygen. moc elektry.

0,54 (reaktor DTR) + 7,14 (reaktor PWR) TWh

Położenie na mapie Highland
Mapa konturowa Highland, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Elektrownia jądrowa Dounreay”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, u góry znajduje się punkt z opisem „Elektrownia jądrowa Dounreay”
Położenie na mapie Szkocji
Mapa konturowa Szkocji, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Elektrownia jądrowa Dounreay”
Ziemia58°34′41,30″N 3°45′08,39″W/58,578139 -3,752331
Strona internetowa

Dounreay Nuclear Power Development Establishment – nieczynny ośrodek badań jądrowych koło szkockiego miasta Thurso, w hrabstwie Caithnness. Utworzony w 1955 na potrzeby United Kingdom Atomic Energy Authority (UKAEA) w celu badań nad reaktorami powielającymi. Stanowił także eksperymentalną elektrownię jądrową.

Zlokalizowane były tam dwa reaktory prędkie i jeden termiczny, a także linie do przetwarzania paliwa jądrowego. Pierwszy z reaktorów otoczony był 42 metrowej średnicy stalową kopułą (wyprodukowaną przez Motherwell Bridge Company), nadal stanowiącą część krajobrazu okolicy.

Od 1 kwietnia 2005 ośrodek jest własnością brytyjskiej państwowej agencji Nuclear Decommissioning Authority (NDA), a UKAEA pozostaje operatorem placówki. Trwają tam prace demontażowe infrastruktury, które wycenione zostały na 2,9 miliarda GBP. Do 2036 ośrodek ma podlegać kontroli i nadzorowi. Po 2036 teren ma zostać odłogiem.

Reaktory

Drugi uruchomiony reaktor ośrodka (a pierwszy, którego budowę rozpoczęto). Budowa kosztowała ok. 15 milionów GBP. Stanowił reaktor powielający chłodzony potaskiem sodu, z 24 pętlami obiegu pętlowego. Paliwem był metaliczny uran stabilizowany molibdenem, w koszulce niobowej. Później również stosowano tlenek uranu.
Pierwszy reaktor w ośrodku, który osiągnął stan krytyczny. Budowę rozpoczęto 1 marca 1955, a stan krytyczny osiągnął w maju 1958. Prowadzono na nim badania dotyczące wpływu promieniowania neutronów na elementy konstrukcyjne rdzeni reaktorów jądrowych. Reaktor został wyłączony w 1969, a badania przeniesiono do Harwell Laboratory. Reaktor miał moc elektryczną netto 11 MW.
Trzeci reaktor w ośrodku DNPDE. Rozpoczął pracę komercyjną 1 lipca 1976. Był to również reaktor prędki, typu basenowego, chłodzony ciekłym sodem, z paliwem MOX. Jego wyłączenie w 1994 zakończyło działalność ośrodka jako wytwórcy energii elektrycznej. Urządzenia kontrolne reaktora zostaną wystawione jako eksponat w London Science Museum w roku 2016
Nr bloku Blok 1 Blok 2
Typ FBR FBR
Model DFR PFR
Status Zdemontowany W trakcie demontażu
Dostawca United Kingdom Atomic Energy Authority
Właściciel United Kingdom Atomic Energy Authority United Kingdom Atomic Energy Authority
Operator United Kingdom Atomic Energy Authority United Kingdom Atomic Energy Authority
Data rozpoczęcia budowy 1 marca 1955 1 stycznia 1966
Data osiąg. stanu kryt. 14 listopada 1959 1 marca 1974
Data włączenia do sieci 1 października 1962 10 stycznia 1975
Data trwałego wyłączenia 1 marca 1977 31 marca 1994
Moc elektryczna netto 11 MW 234 MW
Moc elektryczna brutto 15 MW 250 MW
Moc termiczna 60 MW 600 MW
Współczynnik wydajności 29 % 26,9 %

Bibliografia