Droga (wojsko)

Droga wojskowa – przygotowywana i utrzymywana przez wojska inżynieryjne i drogowe droga zapewniająca oddziałom i związkom taktycznym ruch i manewr oraz dowóz środków zaopatrzenia materiałowego. Zgodnie z terminologią wojskową wyróżnia się kilkanaście rodzajów dróg, będącymi drogami komunikacyjnymi o specjalistycznym wojskowym przeznaczeniu.

Podział

Wyróżnia się:

• Armijna droga samochodowa – droga przeznaczona do ruchu związków i oddziałów tyłowych oraz dowozu zaopatrzenia i ewakuacji w ogniwie do ruchomej bazy armii (RBA) i stacji zaopatrywania do tyłów związków taktycznych (batalionów zaopatrzenia dywizji), przygotowana i obsługiwana przez jednostki drogowe armii.

• Frontowa droga samochodowa – droga kołowa przeznaczona do ruchu związków i oddziałów (zgrupowań) tyłowych oraz dowozu zaopatrzenia i ewakuacji w ogniwie od tylnej lub ruchomych baz frontu (ich oddziałów) do ruchomych baz armii i ich oddziałów. Są one przygotowywane, obsługiwane i utrzymywane przez wojska drogowe frontu.

• Wojskowa droga samochodowa – lądowa droga kołowa wybudowana lub przystosowana przez wyspecjalizowane pododdziały (oddziały) wojsk inżynieryjnych lub drogowych do potrzeb wojsk i wymogów ruchu pojazdów wojskowych, eksploatowana w sposób stały lub doraźny.

• Droga rokadowa – droga biegnąca równolegle do linii frontu

• Droga ewakuacji i remontu,
• Droga dofrontowa – droga biegnąca do linii frontu
• Droga marszu

Ponadto:

• Droga koleinowa – droga, której nawierzchnię tworzą dwie równoległe koleiny, ułożone odpowiednio do rozstawu i szerokości kół (gąsienic) pojazdów. Drogi koleinowe stosuje się w terenie trudnym do przebycia (piaszczystym, bagnistym itp.).

• Droga na przełaj – droga przygotowana do jednorazowego wykorzystania przez maszerujące wojska. Przygotowanie drogi na przełaj polega na wybraniu i oznaczeniu w terenie określonego kierunku, usunięciu zapór i przeszkód (rozminowanie, zasypanie lejów) oraz – gdy teren jest piaszczysty lub bagnisty – zbudowaniu prowizorycznej nawierzchni drogowej.

• Drogi dowozu i ewakuacji – drogi wyznaczone i przygotowane do ruchu transportu kołowego, zapewniające dowóz i ewakuację na szczeblu taktycznym; łączą one źródła zaopatrywania wojsk różnych szczebli i mogą być przedłużeniem armijnych dróg samochodowych. Zależnie od szczebla organizacyjnego rozróżnia się drogi dowozu i ewakuacji – dywizyjne, pułkowe, batalionowe, z punktu zaś widzenia kierunku – dofrontowe i odfrontowe oraz rokadowe, a pod względem znaczenia – zasadnicze, kontrolowane i pomocnicze.

Podział dróg wojskowych

• według przeznaczenia:
  • operacyjne
  • taktyczne
• według szczebli wojskowych:
  • frontowe
  • armijne
  • dywizyjne
  • pułkowe
  • batalionowe
• według ważności:
  • zasadnicze
  • zapasowe
  • pomocnicze
• według rodzaju transportu:
  • samochodowe
  • dla pojazdów gąsienicowych
  • mieszane
• według wykonania technicznego:
  • drogi na przełaj
  • gruntowe
  • o nawierzchni twardej
• według kierunku przebiegania na:
  • dofrontowe
  • rokadowe

Drogi dofrontowe i rokadowe tworzą zasadniczą sieć dróg wojskowych.

Przypisy

Bibliografia

• Jerzy Modrzewski (red.): Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07275-2.
• Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06229-3.