Drużbin

Drużbin
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

poddębicki

Gmina

Pęczniew

Wysokość

124 m n.p.m.

Liczba ludności (2022)

181

Strefa numeracyjna

43

Kod pocztowy

99-235

Tablice rejestracyjne

EPD

SIMC

0709780

Położenie na mapie gminy Pęczniew
Mapa konturowa gminy Pęczniew, po prawej znajduje się punkt z opisem „Drużbin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Drużbin”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Drużbin”
Położenie na mapie powiatu poddębickiego
Mapa konturowa powiatu poddębickiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Drużbin”
Ziemia51°50′06″N 18°48′20″E/51,835000 18,805556

Drużbin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Pęczniew. Wioska jest położona ok. 7 km na wschód od głównej zapory zalewu Jeziorsko.

W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Drużbin, po jej zniesieniu w gromadzie Niemysłów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Historia

Wspomniana po raz pierwszy w 1386 r., dawniej szlachecka. Gniazdo rodowe Drużbińskich, w XVI w. – Rudnickich, a w 2 poł. XVI w. własność Zadzików h. Korab. Pierwotny drewniany kościół św. Stanisława B.M. istniał na pocz. XV w. Obecny kościół murowany fundowany został ok. 1630 r. przez biskupa krakowskiego Jakuba Zadzika urodzonego w 1582 w Drużbinie. W okresie Konfederacji Barskiej konfederaci 23 lipca 1770 r. stoczyli pod Drużbinem bitwę z wojskami rosyjskimi.

Kościół parafialny

Kościół z ok. 1630, wieżę dobudowano w XIX w. Budowla orientowana, jednonawowa z kwadratowym prezbiterium zamkniętym wielobocznie. Ściany posiadają oszkarpowania oraz wąskie okna zamknięte półkoliście. Wysoki dach z krępą, późnobarokową sygnaturką. Poniżej okapu biegnie fryz renesansowy o stylizowanych elementach roślinnych, wykonany techniką sgraffito. Sklepienie kolebkowo-krzyżowe zdobione rozetami wykonanymi ze stiuku. Jest tu monumentalny ołtarz główny z przełomu XVII/XVIII w. z obrazem św. Stanisława B.M., przywiezionym podobno przez fundatora świątyni z Krakowa. W ołtarzu krucyfiks barokowy. Dwa boczne ołtarze w tym samym stylu. Chór muzyczny o bogatej dekoracji plastycznej, wsparty na dwóch filarach. Chrzcielnica barokowa oraz stalle późnobarokowe z XVII w., monstrancja rokokowa, ornat z XIII w. Na wieży dzwon z 1640 z wyrytym napisem, że stanowi dar od fundatora kościoła z herbem Korab.

Zabytki

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są obiekty:

Przypisy

  1. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-04].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 237 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 26508.
  4. ↑ NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 2008-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].

Bibliografia