| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Dubouzetia | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Dubouzetia Pancher ex Brongn. & Gris Bull. Soc. Bot. France 8: 199. 1861 | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
D. campanulata Pancher ex Brongn. & Gris | |||
| Synonimy | |||
| |||
Dubouzetia Pancher ex Brongn. & Gris – rodzaj roślin z rodziny eleokarpowatych (Elaeocarpaceae). Obejmuje 11 gatunków występujących naturalnie na Molukach, Nowej Gwinei, Nowej Kaledonii oraz w Australii (Terytorium Północne i północno-wschodnia część stanu Queensland). Według niektórych źródeł rośnie również w Republice Południowej Afryki.
W Australii jeden z gatunków D. saxatilis jest zagrożony wyginięciem w środowisku naturalnym. Występuje on endemicznie na bardzo ograniczonym obszarze w stanie Queensland. W rządowym rozporządzeniu uzyskał on status gatunku narażonego na wyginięcie (VU – vulnerable).
W 1861 roku europejska nauka oficjalnie nazwała i opisała ten rodzaj oraz określiła jego gatunek typowy – D. campanulata rosnący endemicznie na Nowej Kaledonii. Praca badawcza na temat tego gatunku została sporządzona przez francuskich botaników – Adolphe-Théodore Brongniart i Jean Antoine Arthur Gris.
Przedstawiciel rodziny eleokarpowatych (Elaeocarpaceae) należącej do rzędu szczawikowców (Oxalidales) reprezentującego dwuliścienne właściwe.