Dubrowa (rejon mołodecki)

Dubrowa
Дубрава
Państwo	Białoruś
Obwód	miński
Rejon	mołodecki
Sielsowiet	Olechnowicze
Populacja (2009)
• liczba ludności	542
Nr kierunkowy	+375 176
Kod pocztowy	222324
	Położenie na mapie obwodu mińskiego Dubrowa
	Położenie na mapie Białorusi Dubrowa
	Położenie na mapie Polski w 1939 r. Dubrowa
	54°06′N 27°06′E/54,100000 27,100000
	Multimedia w Wikimedia Commons

Dubrowa (biał. Дубрава) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim.

Znajduje się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. Narodzenia Matki Bożej.

Historia

W końcu XVIII wieku było to miasto szlacheckie wchodzące w skład powiatu mińskiego w województwie mińskim.

Znane w I RP z kilkudziesięcioletniego procesu toczonego przez miejscowego dziedzica Marcinkiewicza z plebanem (więcej na ten temat w „Słownik Geograficzny”). Od Marcinkiewiczów miejscowość kupił ostatni wojewoda miński Adam Chmara (Kawaler Orła Białego, Członek Rady Nieustającej, marszałek Trybunału Litewskiego, zmarły w lecie 1805 roku) znany z oszałamiającej kariery, którą zrobił w czasach panowania króla Stanisława Augusta oraz ze swojej działalności społecznej. W Dubrowie wojewoda Adam Chmara wybudował pałac i kościół, w którym go pochowano i które się nie zachowały.

Kościół w Dubrowie zachował się w ruinach.

W latach 1921–1945 wieś i osada (wcześniej kolonia) leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie stołpeckim, a od 1927 w powiecie mołodeckim, w gminie Raków.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały:

wieś – 400 osób, 42 były wyznania rzymskokatolickiego, 354 prawosławnego a 4 mahometańskiego. Jednocześnie 40 mieszkańców zadeklarowało polską, 349 białoruską a 11 rosyjską przynależność narodową. Było tu 66 budynków mieszkalnych. W 1931 w 88 domach zamieszkiwało 479 osób.
osadę – 90 osób, 47 było wyznania rzymskokatolickiego, 43 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 17 budynków mieszkalnych. W 1931 w 44 domach zamieszkiwało 266 osób.

Wierni należeli do miejscowych parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Rakowie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Rakowie.

Urodzeni w Dubrowej

Benedykt Dybowski – polski przyrodnik, podróżnik, odkrywca, ewolucjonista i lekarz, badacz Bajkału, Dalekiego Wschodu i Kamczatki, profesor Uniwersytetu Lwowskiego i Szkoły Głównej Warszawskiej, uważany za jednego z ojców polskiej limnologii.
Malwina Nargielewicz – polska ziemianka, członkini Kasy im. Józefa Mianowskiego, uczestniczka powstania styczniowego.
Władysław Dybowski – polski biolog, autor publikacji naukowych na tematy zoologiczne i paleontologiczne.

Wieś w kulturze

Miejscowość pojawia się na kartach powieści Sergiusza Piaseckiego Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy.

Panorama Dubrowy (1914)
Cerkiew
Ruiny kościoła

Uwagi

↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).

Przypisy

↑ Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
↑ Приход храма Рождества Пресвятой Богородицы д. Дуброво. molod-eparchy.by. [dostęp 2021-03-08]. (ros.).
↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 90.
↑ Globus Białorusi Zdjęcia kościoła i miejscowości
↑ Dz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472.
1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 1, 1924, s. 75 .
1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 30 .
↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 373 .
↑ Maria JadwigaM.J. Minakowska Maria JadwigaM.J., Benedykt Tadeusz Dybowski h. Nałęcz [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-19] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-03] .
↑ Malwina Nargielewicz [online], genealogia.okiem.pl [dostęp 2025-07-19] .
↑ Maria JadwigaM.J. Minakowska Maria JadwigaM.J., Władysław Dybowski h. Nałęcz [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-19] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-24] .
↑ Sergiusz Piasecki: Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy. Dziekanów Leśny: LTW, 2020, s. 275. ISBN 978-83-7565-297-0.

Linki zewnętrzne

Dubrowy, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 202 .
Radzima.org

[uwaga12-5] Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).

[spis1-1] Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).

[2] Приход храма Рождества Пресвятой Богородицы д. Дуброво. molod-eparchy.by. [dostęp 2021-03-08]. (ros.).

[3] Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 90.

[4] Globus Białorusi Zdjęcia kościoła i miejscowości

[6] Dz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472.

[:0222222-7] 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 1, 1924, s. 75 .

[WykazMiejscowości-8] 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 30 .

[:0-9] Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 373 .

[10] Maria JadwigaM.J. Minakowska Maria JadwigaM.J., Benedykt Tadeusz Dybowski h. Nałęcz [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-19] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-03] .

[11] Malwina Nargielewicz [online], genealogia.okiem.pl [dostęp 2025-07-19] .

[12] Maria JadwigaM.J. Minakowska Maria JadwigaM.J., Władysław Dybowski h. Nałęcz [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-19] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-24] .

[13] Sergiusz Piasecki: Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy. Dziekanów Leśny: LTW, 2020, s. 275. ISBN 978-83-7565-297-0.