

Dzieduszyccy – senatorski ród szlachecki pieczętujący się herbem Sas. Wywodzili się z Rusi Czerwonej, z Dzieduszyc w powiecie żydaczowskim. 22 października 1775 roku Tadeusz Gerwazy Dzieduszycki, cześnik wielki koronny, otrzymał dla siebie i swoich potomków tytuł hrabiowski w Galicji. Taki sam tytuł, z nieco odmienną wersją herbu, otrzymał dla siebie i swoich potomków 26 lipca 1777 jego młodszy brat, Dominik Herakliusz. Są oni protoplastami dwóch linii rodu.
W 1893 roku Włodzimierz Dzieduszycki z części swoich dóbr skupionych wokół Poturzycy i Zarzecza, utworzył ordynację rodową. Ponieważ nie posiadał męskich potomków po nim odziedziczył ją jego zięć, Tadeusz Dzieduszycki. Kolejnym ordynatem był krótkotrwale syn Tadeusza, Paweł, jezuita, po nim zaś przejął ją jego młodszy brat Włodzimierz Dzieduszycki junior, jako ostatni, czwarty ordynat.
