Kauczuk etylenowo-propylenowy

Kauczuk etylenowo-propylenowy, kauczuk etylenowo-propylenowo-dienowy (EPDM, z ang. ethylene propylene diene monomer) – kopolimer etylenu z propylenem i węglowodorem dienowym. Jest elastomerem usieciowanym w procesie wulkanizacji siarkowej lub nadtlenkowej. Cechuje się dobrymi właściwościami do odwracalnej deformacji pod wpływem działania sił mechanicznych, z zachowaniem ciągłości jego struktury.

EPDM ma bardzo dobre właściwości, m.in. odporność na warunki atmosferyczne (ozon) i na działanie wody, stabilność właściwości w temperaturze do +110 °C, elastyczność w temperaturze do −40 °C, aczkolwiek występuje również mieszanka EPDM odporna do +150 °C. Twardość w zakresie od 40–90 skali twardości Shore’a typu A.

Dzięki swoim właściwościom znalazł szerokie zastosowanie w produkcji wyrobów dla przemysłu motoryzacyjnego:

Popularnym zastosowaniem jest wykonywanie nawierzchni bezpiecznych placów zabaw. Ponadto EPDM szeroko stosowany jest w przemyśle spożywczym jako materiał na węże przesyłowe oraz uszczelnienia. Tego typu wyroby powinny posiadać certyfikację FDA.

Nazwy handlowe

Przypisy

  1. ↑ Kauczuk etylenowo-propylenowy [online], Deskryptory Biblioteki Narodowej [dostęp 2026-05-20].
  2. ↑ Leszek Adam Dobrzański, Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Materiały inżynierskie z podstawami projektowania materiałowego, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002, s. 952, ISBN 978-83-204-2793-6.
  3. ↑ Guma EPDM – Właściwości Materiału [online], Powerruber.com [dostęp 2021-01-02].