ERS 15 (ang. Environmental Research Satellites 15) – amerykański wojskowy satelita technologiczny. Stanowił część programu ERS. Zadaniem należącego do US Air Force satelity miało być testowanie nowych metod spawania metali. Wraz z satelitą SECOR 7, stanowił ładunek dodatkowy misji MIDAS 11. Satelita znany był także jako ORS 1 (ang. Octahedral Research Satellite 1).

Celem programu ERS było opracowanie technologii, które miały być wykorzystane przy budowie nowych generacji satelitów. Misje programu koncentrowały się głównie na badaniu warunków panujących w przestrzeni kosmicznej, a także wykorzystaniu nowych materiałów i metod produkcyjnych do budowy satelitów. Satelity tego programu planowane były zazwyczaj jako ładunek dodatkowy do misji większych satelitów. ERS 15 badał metody łączenia metali, za pomocą spawania w niższych niż standardowo temperaturach.
Satelita miał kształt ośmiościanu, na którego bokach o długości 23 cm zamontowano służące do wytwarzania energii elektrycznej ogniwa słoneczne.
Misja rozpoczęła się 19 sierpnia 1966 roku, kiedy rakieta Atlas Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską trzy satelity wśród których był ERS 15. Po znalezieniu się na orbicie ERS 15 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-077C.
Satelita pozostaje na orbicie, której parametry to 3686,8 km w perygeum i 3712,1 km w apogeum.