 | |
 marszałek polny porucznik | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1876-1915 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
13 Galicyjski Pułk Ułanów |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
      | |
Edmund Franciszek Ritter von Zaremba (ur. 20 listopada 1856 w Kołomyi, zm. 30 lipca 1927 w Wiedniu) – tytularny marszałek polny porucznik cesarskiej i królewskiej Armii.
Od 1870 uczęszczał do Kolegium Wojskowego w St. Pölten. Ukończył Terezjańską Akademię Wojskową w Wiener-Neustadt (1876). Od 1876 porucznik przy 13 regimencie ułanów galicyjskich. Od 1906 dowódca 4 pułku Ułanów Cesarza w Wiener-Neustadt. Następnie dowódca krakowskiej 20 brygady kawalerii. 9 listopada 1911 awansowany do stopnia generała-majora, w lipcu 1914 nominowany na dowódcę 4 Dywizji Kawalerii we Lwowie. Po wybuchu I wojny światowej na czele swej Dywizji 21 sierpnia 1914 roku wykonał nieudaną szarżę pod Jarosławicami, ponosząc ogromne straty i tracąc artylerię dywizyjną, za co został odsunięty od dowodzenia i trafił pod sąd wojenny. Ten ostatni go uniewinnił, ale jego kariera została przerwana. Po przeniesieniu w stan spoczynku 21 grudnia 1915 został tytularnym marszałkiem polnym porucznikiem.
Zmarł w Wiedniu, pochowany wraz z żoną na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu, (sektor 71 B - grób 83).
Był synem generała armii austro-węgierskiej Franciszka Zaremby (1810-1886). Ożenił się z pochodzącą ze Lwowa Gizelą (1860-1954) z domu Budweiser.
.png){kind=small}