| Data i miejsce urodzenia |
1 września 1910 |
|---|---|
| Data śmierci |
9 sierpnia 1986 |
| nuncjusz apostolski na Malcie | |
| Okres sprawowania |
1971–1974 |
| podsekretarz Kongregacji Rozkrzewiania Wiary | |
| Okres sprawowania |
1961–1971 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Prezbiterat |
26 lipca 1935 |
| Nominacja biskupia |
28 grudnia 1971 |
| Sakra biskupia |
13 lutego 1972 |
| Data konsekracji |
13 lutego 1972 |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
kard. Bernardus Johannes Alfrink, |
Edoardo Pecoraio (ur. 1 września 1910 w Sant’Egidio alla Vibrata, zm. 9 sierpnia 1986) – włoski duchowny rzymskokatolicki, urzędnik Kurii Rzymskiej i dyplomata papieski.
Studiował w seminariach duchownych w Montalto delle Marche oraz w Fano. Uzyskał także dyplom z literatury i prawa. 26 lipca 1935 przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezji Montalto. Od 1938 wykładał w seminarium duchownym w Montalto delle Marche. Podczas II wojny światowej był kapelanem wojskowym.
W 1947 rozpoczął pracę w Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, od 1961 do 28 grudnia 1971 będąc jej podsekretarzem. 24 kwietnia 1959 otrzymał honorową godność prałata domowego. Jako ekspert wziął udział w soborze watykańskim II. Od 3 stycznia 1963 do 1968 był także referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej.
28 grudnia 1971 papież Paweł VI mianował go nuncjuszem apostolskim na Malcie oraz arcybiskupem tytularnym cumajskim. 13 lutego 1972 w bazylice św. Piotra na Watykanie przyjął sakrę biskupią z rąk Pawła VI. Współkonsekratorami byli arcybiskup utrechcki kard. Bernardus Johannes Alfrink oraz arcybiskup Armagh kard. William Conway.
Misję na Malcie zakończył w 1974.