| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 lutego 1896 |
| Data i miejsce śmierci |
25 listopada 1927 |
| Gra pojedyncza | |
| Roland Garros |
3R (1927) |
| Gra podwójna | |
| Roland Garros |
1R (1925, 1927) |
Edward Kleinadel (ur. 20 lutego 1896 w Warszawie, zm. 25 listopada 1927 w Paryżu) – polski tenisista, mistrz i reprezentant Polski.


Tenis uprawiał już przed I wojną światową, m.in. w 1911 wygrał turniej juniorski w Langfurth. W 1913 zdobył mistrzostwo Krakowa.
Na pierwszych w historii mistrzostwach Polski w 1921 zwyciężył w trzech finałach: w singlu, deblu (z Jerzym Kowalewskim) i mikście (z Jadwigą Żochowską).
Reprezentował Polskę w zawodach o Puchar Davisa. W latach 1926–1927 wystąpił w dwóch spotkaniach, przegrywając jednak wszystkie cztery mecze indywidualnie oraz dwa mecze deblowe. Trzykrotnie wystąpił w turnieju Championnats Internationaux de France (w latach 1925–1927), jednak nie wygrał ani jednego meczu singlowego.
Od 1922 mieszkał stale poza Polską, najpierw w Stanach Zjednoczonych, następnie we Francji.
W czerwcu 1927 r. w składzie polskiej reprezentacji w turnieju o Puchar Davisa (wraz z Jerzym Stolarowem i Stanisławem Czetwertyńskim) po którym, w kilka miesięcy, później zmarł po powikłaniach spowodowanych operacją wyrostka robaczkowego.
W Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca 1927 roku zajął pośmiertnie 8. miejsce.