Edward Rymar

Edward Rymar
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

28 grudnia 1936
Haczów

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia Pomorza, Brandenburgii i Nowej Marchii, historia średniowieczna
Doktorat

1976

Habilitacja

24 marca 1997
Uniwersytet Gdański

Profesura

5 marca 2004

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Szczeciński

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego

Edward Rymar (ur. 28 grudnia 1936 w Haczowie) – polski historyk, mediewista, specjalista w dziedzinie historii Nowej Marchii, Pomorza i genealogii dynastycznej.

Życiorys

Pracę magisterską Początki i rozwój Pyrzyc napisał na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w 1964 r. u prof. dr hab. Gerarda Labudy. Doktoryzował się w 1976 roku, habilitował w 1996 na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie w 2004 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 1997 był profesorem nadzwyczajnym w instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Szczecińskiego.

W latach 1958–1997 był dyrektorem Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Pyrzycach, gdzie utworzył regionalne muzeum. 1989–1990 był przewodniczącym Komitetu Obywatelskiego Ziemi Pyrzyckiej. 1964–1968 i 1990–1994 był radnym Rady Miejskiej w Pyrzycach. 1995–1998 był radnym Rady Powiatu Pyrzyckiego. 1990–2001 był przewodniczącym koła Unii Wolności. Od 1994 do 2013 był zastępcą redaktora naczelnego „Gazety Ziemi Pyrzyckiej”. Jako redaktor pisze do tego miesięcznika od 1991. W latach 2013–2016 współpracował z „Tygodnikiem Pyrzyckim” (red. T. Duklanowski)

Pierwsze prace drukował w roczniku Zeszyty Pyrzyckie (1967–1973). W 1977 r. obronił pracę doktorską pod kierunkiem prof. Gerarda Labudy (UAM Poznań) na temat: O rzekomym księstwie sławieńsko-słupskim w XII– XIII w. Rozprawy genealogiczne i Rodowód książąt pomorskich (wyd. 1995–1996) stały się podstawą pomyślnego postępowania habilitacyjnego w 1996 r. (Uniwersytet Gdański). Był pracownikiem Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych, w Zakładzie Historii Średniowiecznej Uniwersytetu Szczecińskiego.

Według informacji opublikowanej w Gazecie Wyborczej (wydanie regionalne Szczecin), w wydanej w 2004 r. książce „Wielka podróż wielkiego księcia”, o księciu pomorskim Bogusławie X, profesor Rymar dopuścił się plagiatu wobec ówczesnego studenta IV roku historii na Uniwersytecie Jagiellońskim Wiktora Szymborskiego, zamieszczając niemal cztery strony jego tłumaczenia łacińskiej "Tragikomedii" Jana Kitschera z 1593 r. bez podania źródła.

Ważniejsze publikacje i rozprawy naukowe

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Złota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013, s. 340.
  2. ↑ W spisie przewodów doktorskich Instytutu Historii UAM w jubileuszowej monografii w tytule pracy Rymara nie ma słowa „rzekomym”, por. Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. 1956–2006, Poznań 2006, s. 193; Przewody doktorskie przeprowadzone w Instytucie Historii. [dostęp 2010-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-09)].
  3. ↑ Marcin Górka, Prof. Rymar tłumaczy się z plagiatu [online], szczecin.wyborcza.pl, 17 lutego 2005 [dostęp 2025-12-20] (pol.).
  4. ↑ Kinga Mieszaniec, Przepisane od studenta [online], Dziennik Polski, 15 lutego 2005 [dostęp 2025-12-21] (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne