Edward Sztafrowski

Edward Sztafrowski
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

19 września 1929
Pińczów

Data i miejsce śmierci

21 kwietnia 1992
Kielce

doktor habilitowany
Specjalność: prawo kanoniczne
Alma Mater

Katolicki Uniwersytet Lubelski

profesor Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie

Edward Sztafrowski (ur. 19 września 1929 w Pińczowie, zm. 21 kwietnia 1992 w Kielcach) – polski duchowny katolicki, kanonista, doktor habilitowany, nauczyciel akademicki Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

Życiorys

Był synem Jana i Stanisławy z d. Bałazińska. W Pińczowie ukończył szkołę powszechną oraz Gimnazjum i Liceum im. Hugona Kołłątaja. W 1948 uzyskał świadectwo maturalne i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach. W 1954 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Franciszka Sonika. W latach 1956–1959 odbył studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ukończone uzyskaniem tytułu magistra. Tam też w 1960 na podstawie napisanej pod kierunkiem Józefa Rybczyka rozprawy pt. Warunki budowy kościoła w prawie kanonicznym otrzymał stopień naukowy doktora prawa kanonicznego. W 1961 został wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach. W 1967 został zatrudniony na Wydziale Prawa Kanonicznego ATK na stanowisku adiunkta w Katedrze Kościelnego Prawa Cywilnego. W 1973 na tym wydziale na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Kolegialne działanie biskupów na tle Vaticanum II. Studia dogmatyczno-kanoniczne nadano mu stopień doktora habilitowanego. Został profesorem ATK.

Pod jego kierunkiem stopień doktora uzyskali Jan Maciej Dyduch (1980) i Józef Wroceński (1985).

Wybrane publikacje

Przypisy