Einar Englund przy fortepianie, 1957 | |
| Imię i nazwisko |
Sven Einar Englund |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
Sven Einar Englund (ur. 17 czerwca 1916 w Ljugarn na Gotlandii, zm. 27 czerwca 1999 w Helsinkach) – fiński kompozytor.
W młodości uczył się gry na fortepianie. Studiował w Akademii Sibeliusa w Helsinkach, gdzie jego nauczycielami byli Martti Paavola i Ernst Linko (fortepian), Bengt Carlson i Selim Palmgren (kompozycja) oraz Leo Funtek (instrumentacja). Po ukończeniu studiów został w 1941 roku zmobilizowany do wojska i wysłany na front, na skutek odniesionych na wojnie obrażeń do końca życia cierpiał na niedowład lewej ręki. W 1949 roku odbył uzupełniające studia muzyczne u Aarona Coplanda w Berkshire Music Center w Tanglewood. Od 1950 roku prowadził działalność jako pianista, dyrygent i krytyk muzyczny. W latach 1956–1976 pisał krytyki muzyczne do ukazującej się w Helsinkach szwedzkojęzycznej gazety Hufvudstadsbladet. Od 1957 do 1981 roku wykładał kompozycję i teorię w Akademii Sibeliusa. W 1978 roku został wybrany na członka Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie.
W Finlandii znany był głównie jako autor muzyki dla radia i telewizji. Twórczość kompozytorska Englunda utrzymana jest w stylistyce neoklasycznej, z widocznymi wpływami folkloru muzycznego oraz estetyki Igora Strawinskiego.
(na podstawie materiałów źródłowych)