Emil Ponfick

Emil Ponfick
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

3 listopada 1844
Frankfurt nad Menem

Data i miejsce śmierci

3 listopada 1913
Wrocław

profesor nauk medycznych
Specjalność: patomorfologia
Doktorat

1867

Profesura

1873

Uczelnia

Uniwersytet w Heidelbergu
Uniwersytet w Rostocku
Königliche Universität Breslau

Rektor Königliche Universität Breslau

Klemens Emil Ponfick (ur. 3 listopada 1844 we Frankfurcie, zm. 3 listopada 1913 we Wrocławiu) – niemiecki lekarz patolog.

Studiował na Uniwersytecie w Tybindze, Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim i Uniwersytecie w Heidelbergu, w 1867 roku został doktorem medycyny. Początkowo był asystentem chirurga w Heidelbergu, Karla Ottona Webera. Potem uczył się patologii u Recklinghausena w Würzburgu. Od 1868 do 1873 asystent w Instytucie Patologii Virchowa w Berlinie, od 1873 roku profesor nadzwyczajny patologii na Uniwersytecie w Rostocku.

Zajmował się patologią śledziony i wątroby, szpiku kostnego, zatorowością tętnic krezkowych, obrzękiem śluzowatym. Pracując we Wrocławiu dowiódł, że aspergilloza u zwierząt i niektóre postaci aktynomykozy u ludzi mają wspólne podłoże.

Prace

Bibliografia

Linki zewnętrzne