Emilia Ehrlich

Emilia Ehrlich

Kraj działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	18 kwietnia 1924 Lwów
Data i miejsce śmierci	14 grudnia 2006 Kraków
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	urszulanki
Śluby zakonne	1950
Multimedia w Wikimedia Commons

Emilia Ehrlich, właśc. Konstancja (Constance) Krystyna Ehrlich (ur. 18 kwietnia 1924 we Lwowie, zm. 14 grudnia 2006 w Krakowie) – polska zakonnica, biblistka, urszulanka Unii Rzymskiej.

Życiorys

Była córką polskiego prawnika Ludwika Ehrlicha i Amerykanki Frances Thornton, wnuczką Arnolda Ehrlicha oraz siostrą Andrzeja. Wychowywała się dwujęzycznie używając mowy polskiej i angielskiej. Przed wojną letni wypoczynek spędzała w dworze Ehrlichów w Falejówce. Posiadali też willę w Komańczy.

Latem 1939 wyjechał ze Lwowa do Falejówki. We dworze przebywała z matką, ojcem i bratem do około 1943. Podczas okupacji została aresztowana w Warszawie przez Niemców i przez trzy miesiące więziona w Majdanku, skąd została wykupiona przez ojca, a następnie uczyła się w szkole sióstr urszulanek w Warszawie. W powstaniu warszawskim była sanitariuszką w komendzie Armii Krajowej przy Placu Teatralnym.

Do zakonu wstąpiła w sierpniu 1945, w 1950 złożyła śluby wieczyste. W latach 1948–1951 studiowała filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim, w latach 1951–1954 pracowała jako nauczycielka w liceum w Poznaniu, w latach 1954–1966 w liceum we Wrocławiu.

Była kierowniczką Diecezjalnego Instytutu Katechetycznego w Krakowie (1968-1969), w latach 1973–1976 wykładowcą Wyższego Instytutu Katechetycznego w Krakowie. Prowadziła lektoraty z zakresu języka angielskiego. W 1977 r. uzyskała na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie stopień doktora teologii.

W latach 1977–2000 przebywała w Domu Generalnym w Rzymie. W 1978 r. Jan Paweł II powierzył jej pracę w Sekretariacie Stanu (do 1988). Pełniła funkcję sekretarza Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II. W latach 1988–2000 zajmowała się prywatną biblioteką papieża. W 1994 r. pełniła funkcję sekretarza pomocniczego synodu biskupów.

W Watykanie zajmowała się m.in. przygotowywaniem materiałów biblijnych, wykorzystywanych później w dokumentach papieskich. Była również członkinią komisji powołanej do organizowania publikacji twórczości Karola Wojtyły. Była współpracownicą polskiej sekcji Radia Watykańskiego, przygotowując pogadanki biblijne, z których część została następnie wydana w formie książek.

Została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Publikacje

• Rewizja życia, Warszawa 1971.
• Uwagi o niektórych aspektach mesjanizmu, [w:] Wieczory Kasjańskie, Polski Instytut Kultury Chrześcijańskiej, 1982.
• Portret Jezusa i jego Apostoła, Pallottinum, Poznań 1988, ISBN 978-83-7014-054-0.
• Biblijna ścieżka życia, Pallottinum 1991, ISBN 83-7014-162-5.
• Apokalipsa – Księga pocieszenia, Pallottinum, Poznań 1996, ISBN 83-7014-256-7.
• Wołanie o Chrystusa: wielkie antyfony „O!”, Pallottinum, Poznań 1998, ISBN 83-7014-314-8.

Przypisy

Bibliografia

• Andrzej Ehrlich. Mądralucha. W: Jerzy Janicki: Cały Lwów na mój głów... Alfabet lwowski. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1993, s. 55-56. ISBN 83-7066-474-1.
• Mój ojciec, jakim go pamiętam… O Ludwiku Ehrlichu z Andrzejem Ehrlichem rozmawiają Patrycja Grzebyk i Rafał Tarnogórski. W: Patrycja Grzebyk, Rafał Tarnogórski (red.): Siła prawa zamiast prawa siły. Ludwik Ehrlich i jego wkład w rozwój nauki prawa międzynarodowego oraz nauki o stosunkach międzynarodowych. Warszawa: PISM, 2020, s. 379-396. ISBN 978-83-66091-46-7.