Emily Haines

Emily Haines
Ilustracja
Haines koncercie zespołu Metric podczas Ottawa Bluesfest(inne języki) (2010)
Imię i nazwisko

Emily Savitri Haines

Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1974
Nowe Delhi

Pochodzenie

Toronto

Instrumenty

fortepian, syntezator, tamburyn, gitara elektryczna, harmonijka

Typ głosu

mezzosopran

Gatunki

rock alternatywny, indie rock, post-punk revival

Zawód

piosenkarka, tekściarka, producentka muzyczna

Aktywność

od ok. 1996

Wydawnictwo

Last Gang(inne języki), Metric Music International, Arts & Crafts(inne języki)

Współpracownicy
Amy Millan(inne języki), Kevin Drew, James Shaw, Torquil Campbell(inne języki), Joshua Winstead(inne języki), Jason Collett(inne języki), Tiësto, Todor Kobakov(inne języki)
Zespoły
Metric (od 1998), Broken Social Scene
Multimedia w Wikimedia Commons

Emily Haines (ur. 25 stycznia 1974 w Nowym Delhi) – kanadyjska piosenkarka, autorka tekstów i producentka muzyczna, najbardziej znana jako wokalistka i keyboardzistka zespołu indierockowego Metric, który współzałożyła wspólnie Jamesem Shawem w 1998 roku.

Jest także członkinią kolektywu muzycznego Broken Social Scene, a jako solistka występuje pod własnym nazwiskiem oraz jako Emily Haines & The Soft Skeleton. Do 2017 roku wydała trzy solowe albumy: Cut in Half and Also Double(inne języki) (1996), Knives Don’t Have Your Back(inne języki) (2006) i Choir of the Mind(inne języki) (2017).

Wczesne życie i edukacja

Haines, urodzona w Nowym Delhi i wychowana w Fenelon Falls(inne języki) w Ontario, jest obywatelką Kanady i Stanów Zjednoczonych – oboje jej rodziców urodzili się w drugim z tych państw. Jest córką kanadyjsko-amerykańskiego poety Paula Hainesa(inne języki) (zm. 2003), najbardziej znanego ze współpracy z artystką jazzową Carlą Bley, a jej matka założyła szkołę dla zagrożonych dzieci w Indiach. Jej siostrą jest dziennikarka telewizyjna Avery Haines(inne języki), a bratem Tim Haines, właściciel Bluestreak Records w Peterborough w Ontario.

Jej drugie imię, Savitri, pochodzi z poematu epickiego Śri Aurobindo Savitri(inne języki).

W wieku trzech lat przeprowadziła się do Toronto, a mając pięć-sześć lat zaczęła grać na pianinie. Dorastała w domu pełnym sztuki eksperymentalnej i ekspresji muzycznej, a jej wczesną inspiracją byli Carla Bley, Robert Wyatt i PJ Harvey.

Studiowała dramat w Etobicoke School of the Arts(inne języki) w Toronto, gdzie poznała Amy Millan(inne języki) i Kevina Drewa, z którymi później współpracowała w zespole Broken Social Scene (współzałożonym przez Drewa).

W latach 1992–1993 Haines uczęszczała na Uniwersytet Kolumbii Brytyjskiej w Vancouver, a w latach 1995–1996 studiowała elektroakustykę na Uniwersytecie Concordia w Montrealu – wówczas to wspólnie z Millan założyły zespół Edith’s Mission. W 1996 roku wydała limitowaną edycję solowego albumu Cut in Half and Also Double(inne języki), na którym znalazły się utwory napisane i nagrane w czasie jej studiów.

Kariera muzyczna

Metric

Haines we wrześniu 2006 roku

Po ukończeniu nauki na uniwersytetach wróciła do Toronto w 1997 roku, gdzie poznała Jamesa Shawa, po czym zaczęli razem pisać piosenki. W trakcie pobytu w Montrealu postanowili nagrać dema materiału, które stały się częścią ich debiutanckiego minialbumu. Po wydaniu Mainstream EP(inne języki) zmienili nazwę zespołu na Metric (w 1998 roku), od dźwięku zaprogramowanego przez Shawa na jego keyboardzie.

Pod koniec 1998 roku przenieśli się do Brooklynu w Nowym Jorku, gdzie zamieszkali z przyszłymi członkami zespołów Stars(inne języki), TV on the Radio, Liars(inne języki) i Yeah Yeah Yeahs. Współpracowali wówczas okazjonalnie z Torquilem Campbellem(inne języki) i Chrisem Seligmanem z zespołu Stars.

Po nagraniu większej liczby dem, zostali dostrzeżeni przez przedstawicieli dużego wydawcy muzycznego, który zaprosił ich do Londynu, aby pracować z producentem Stephenem Hague’em(inne języki). Udali się tam w 1999 roku – zamieszkali przy Charlotte Road. Efektem tej współpracy był album Grow Up and Blow Away(inne języki), który pierwotnie miał się okazać w 2001 roku. Rok wcześniej duet wrócił do Stanów Zjednoczonych, aby podpisać umowę z Restless Records(inne języki).

Joshua Winstead(inne języki) i Joules Scott-Key dołączyli do ich zespołu w 2001 roku, a kwartet następnie przeniósł się do Los Angeles. Debiutancki Old World Underground, Where Are You Now?(inne języki) z 2003 roku osiągnął dwa lata później status złotej płyty w Kanadzie.

W 2004 roku jej zespół Metric pojawił się w filmie dramatycznym Czysta z 2004 roku. Występując jako oni sami, wykonali swój utwór „Dead Disco”, a członkowie mieli także niewielkie role mówione w scenie za kulisami. Rok później ukazał się album Live It Out(inne języki), po czym grupa zrobiła przerwę. W tym czasie Haines udała się do Argentyny na dłuższe wakacje i wystąpiła gościnnie w kilku projektach.

Pod koniec lat 2000. Haines i Shaw założyli własną wytwórnię Metric Music International, aby samodzielnie wydawać swoją muzykę.

Do 2026 roku jej zespół wydał jeszcze następujące albumy: Grow Up and Blow Away (2007, ale nagrany w 2001), Fantasies(inne języki) (2009), Synthetica(inne języki) (2012), Pagans in Vegas(inne języki) (2015), Art of Doubt(inne języki) (2018), Formentera(inne języki) (2022), Formentera II(inne języki) (2023) i Romanticize the Dive(inne języki) (2026).

Pozostałe projekty muzyczne

Haines podczas występu na gali Polaris Music Prize(inne języki) 2009

Haines śpiewała jako wokalistka główna i wspierająca w utworach Broken Social Scene, Jasona Colletta(inne języki), Stars(inne języki), Delerium, K-Os(inne języki), KC Accidental(inne języki), The Stills(inne języki), Tiësto, The Crystal Method, Rezz(inne języki) i Todora Kobakova(inne języki). Występowała z Amy Millan(inne języki) jako support, a także zaprzyjaźniła się z Lou Reedem i Laurie Anderson przed śmiercią Reeda w 2013 roku.

Zaczęła także karierę solową, a jej twórczość stała się zazwyczaj bardziej stonowana i oparta na grze na fortepianie niż jej współpraca w ramach zespołu Metric.

W kwietniu 2006 roku wytwórnia Last Gang Records(inne języki) ogłosiła, że Haines wyda swój album jako solistka, zapowiadając Knives Don’t Have Your Back(inne języki). Płyta ta została wydana we wrześniu 2006 roku w ramach projektu pn. Emily Haines & The Soft Skeleton. Nagrana została w ciągu czterech lat w Los Angeles, Montrealu, Toronto i Nowym Jorku. Jest to „kameralny i subtelny zbiór łagodnych, fortepianowych melodii, uzupełnionych delikatnymi aranżacjami instrumentów smyczkowych i dętych”. Piosenki „Our Hell” i „Doctor Blind” zostały wydane jako single i nagrano odpowiadające im teledyski. Po wydaniu albumu Haines wyruszyła w trasę po Ameryce Północnej w styczniu 2007 roku.

Po Knives Don’t Have Your Back w lipcu 2007 roku ukazała się EP-ka What Is Free to a Good Home?(inne języki), która zawierała pięć wcześniej niepublikowanych utworów z sesji do Knives Don’t Have Your Back. Została ona zainspirowana śmiercią jej ojca.

Współpracowała z zespołem Les Savy Fav(inne języki) nad albumem Let’s Stay Friends(inne języki), wydanym 18 września 2007 roku. Nagrała partie na fortepian do utworu „Comes & Goes”. W 2010 roku Haines pojawiła się jako członkini Broken Social Scene w filmie This Movie is Broken(inne języki). Brała także udział w nagraniu albumu Hug of Thunder(inne języki) z 2017 roku i wystąpiła z zespołem w programie The Late Show with Stephen Colbert(inne języki) 30 marca 2017 roku.

15 września 2017 roku w ramach projektu Emily Haines & The Soft Skeleton wydała album Choir of the Mind(inne języki). Został on nagrany rok wcześniej w Toronto i wydany przez wytwórnie Last Gang(inne języki) i Entertainment One(inne języki). James Shaw pomógł jej dopełnić brzmienie różnymi instrumentami i elementami rytmicznymi, a także zajął się miksowaniem albumu. Pierwszy singel, „Fatal Gift”, ukazał się 9 czerwca 2017 roku wraz z teledyskiem w reżyserii Justina Broadbenta. W ramach promocji albumu odbyła trasę koncertową po Ameryce Północnej pod koniec tego samego roku.

Współpraca muzyczna

W poniższych piosenkach Emily Haines śpiewała głównie jako wokalistka prowadząca lub wspierająca:

Artysta Piosenka Album Rok Źr.
Delerium „Stopwatch Hearts” Chimera(inne języki) 2003
„Glimmer(inne języki)” Rarities & B-Sides(inne języki) 2015
GoldieBlox(inne języki) „Lightning Strikes” brak 2014
Jason Collett(inne języki) „Hangover Days” Idols of Exile(inne języki) 2005
K-os(inne języki) „Uptown Girl” Yes!(inne języki) 2009
KC Accidental(inne języki) „Them (Pop Song No. 3333)” Anthems for the Could’ve Bin Pills(inne języki) 2000
Rezz(inne języki) „Paper Walls” Spiral 2021
Stars(inne języki) „Going, Going, Gone” Nightsongs(inne języki) 2001
The Crystal Method „Come Back Clean” Divided by Night(inne języki) 2009
The Stills(inne języki) „Baby Blues” Without Feathers(inne języki) 2006
Tiësto „Knock You Out” Kaleidoscope 2009
Todor Kobakov(inne języki) „Carpe Diem” Pop Music 2009
Young Artists for Haiti(inne języki) Wavin’ Flag brak 2010

Instrumenty

Podczas występów z Metric, Haines gra na dwóch syntezatorach (stan na 2012 rok). Jej głównym instrumentem stał się Sequential Circuits Pro-One, na którym zaczęła grać od początków zespołu. Jako syntezator dodatkowy używała Kawai MP9000, który w 2003 roku został zastąpiony przez PK-6 Proteus Keys firmy E-mu(inne języki), a w 2012 roku przez Clavia Nord Wave. Gra również na tamburynie, gitarze elektrycznej, pianinie i harmonijce.

Pozostałe projekty

W sierpniu 2013 roku Haines zaangażowała się w projekt Fleet4HearMe, będący efektem współpracy Fleet Jewelry i HearMe, organizacji, której celem była zwiększenie dostępu dzieci do programów muzycznych w szkołach publicznych. Nawiązała w tym samym roku także współpracę z marką kosmetyczną Kiehl’s(inne języki) w ramach kampanii dla MusiCounts.

We wrześniu 2015 roku kanadyjska marka odzieży wierzchniej Rudsak zaprezentowała skórzaną kurtkę specjalnie zaprojektowaną przez Haines. Dwa lata później nawiązała współpracę z perfumerią House of Matriarch High Perfumery, aby stworzyć własny zapach pn. „Siren”.

Metric aktywnie działa w międzynarodowej organizacji zajmującej się obroną praw kobiet i dziewcząt Global Citizen(inne języki), a Haines angażuje się w kampanię #SheDecides, której celem stała się ochrona praw kobiet i dziewcząt.

Dyskografia

Haines wspólnie z Jamesem Shawem (po lewej) na koncercie zespołu Metric w Wiltern Theatre(inne języki) (2022)

Emily Haines

Emily Haines & The Soft Skeleton

Albumy studyjne

Minialbumy

Single

  • „Doctor Blind”
  • „Our Hell”
  • „Fatal Gift” (2017)
  • „Planets” (2017)
  • „Statuette” (2017)
  • „Legend of the Wild Horse” (2017)

Teledyski

  • „Doctor Blind”
  • „Our Hell”
  • „Fatal Gift” (2017)
  • „Planets” (2017)
  • „Statuette” (2017)
  • „Legend of the Wild Horse” (2017)

Broken Social Scene

Metric

Filmografia

Występy gościnne

Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Ryan Arnold, Metric's latest acoustic EP 'Plug In, Plug Out' softens its usually energetic sound, „Collegiate Times”, collegiatetimes.com, 2 listopada 2009 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-20] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 AllMusic, Emily Haines [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 AllMusic, Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  4. ↑ Devon Powers, Taking Measurements: An Interview with Metric, „PopMatters”, popmatters.com, 13 października 2004 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2013-07-12] (ang.).
  5. 1 2 Andrew Trendell, Metric are getting back to their essence in the era of “solo artists and billionaires” on ‘Romanticize The Dive’, „NME”, nme.com, 3 lutego 2026 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  6. 1 2 Helen Spitzer, Emily Haines: Indie Pop’s Warrior Princess, „Nuvo”, nuvomagazine.com, 20 lutego 2018 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 Emily Haines, Bio [online], emilyhaines.com [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-05] (ang.).
  8. ↑ Tom Lanham, Metric's Emily Haines on Finding Hope in Formentera, „Paste Magazine”, pastemagazine.com, 11 lipca 2022 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  9. ↑ Daniel Rubin, Used To Be One Of The Rotten Ones ..., „The Philadelphia Inquirer”, inquirer.com, 5 stycznia 2007 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  10. ↑ Caley Bedore, Record year for record sales for Bluestreak in Peterborough, Ont. - Peterborough, „Global News”, globalnews.ca, 27 sierpnia 2021 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  11. ↑ Music News Digest, Jan. 5, 2018, „Billboard Canada”, ca.billboard.com, 5 stycznia 2018 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  12. ↑ T. Cole Rachel, Emily Haines on commitment –, „The Creative Independent”, thecreativeindependent.com, 27 listopada 2017 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  13. 1 2 3 4 Emily Haines & The Soft Skeleton, Biography [online], emilyhaines.com [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-24] (ang.).
  14. 1 2 3 No 87: Emily Haines & The Soft Skeleton, „The Guardian”, theguardian.com, 20 kwietnia 2007 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  15. 1 2 Kyle Mullin, Sisters of Music, „Monday Magazine”, mondaymag.com, 7 listopada 2012 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-18] (ang.).
  16. ↑ 100 Notable Alumni of the University of British Columbia [online], edurank.org, 11 sierpnia 2021 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  17. ↑ T'Cha Dunlevy, T'Cha Dunlevy: Metric's Emily Haines still calling out the phoneys, „Montreal Gazette”, montrealgazette.com, 29 listopada 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  18. 1 2 David Marchese, Why They're Called... Metric, „Spin”, spin.com, 27 lipca 2010 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  19. 1 2 3 4 5 Janna Whelan, Laura Stanley, Metric, [w:] The Canadian Encyklopedia [online], thecanadianencyclopedia.ca, 18 kwietnia 2010 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  20. ↑ Sisters of Music, „Monday Mag”, mondaymag.com, 8 listopada 2012 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  21. ↑ Metric's Emily Haines on Lou Reed's Integrity and Humor, „Rolling Stone”, rollingstone.com, 28 października 2013 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  22. ↑ Talia Schlanger, Emily Haines On World Cafe, „NPR”, npr.org, 14 grudnia 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  23. ↑ Metric Frontwoman Emily Haines To Release Solo Record, „Glide Magazine”, glidemagazine.com, 26 kwietnia 2006 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-09-24] (ang.).
  24. 1 2 AllMusic, Knives Don't Have Your Back. Emily Haines / Emily Haines & the Soft Skeleton [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  25. 1 2 Discogs, Emily Haines & The Soft Skeleton – Our Hell [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  26. 1 2 AllMusic, Emily Haines & The Soft Skeleton – Doctor Blind [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  27. 1 2 Emily Haines & The Soft Skeleton - Our Hell. lastgangrecords 2007-09-25. [dostęp 2026-02-08].
  28. 1 2 Emily Haines & The Soft Skeleton - Doctor Blind. lastgangrecords 2006-09-25. [dostęp 2026-02-08].
  29. ↑ Emily Haines. 2007 Tour Dates, „Brooklyn Vegan”, brooklynvegan.com, 30 października 2006 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-15] (ang.).
  30. ↑ A.D. Amorosi, Emily Haines dedicates second solo album to late father, „Philly Voice”, phillyvoice.com, 29 listopada 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  31. ↑ Devendra, Emily Haines guest on new Les Savy Fav album [online], nme.com, 10 lipca 2007 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  32. ↑ AllMusic, Les Savy Fav – Let's Stay Friends. Frenchkiss Records – FKR031-2, Frenchkiss Records – FKR.031.2 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  33. 1 2 Ryan Dombal, Broken Social Scene Reunite, Star in Film, „Pitchfork”, pitchfork.com, 13 lipca 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  34. ↑ Ben Kaye, Broken Social Scene share first album in seven years, Hug of Thunder: Stream, „Consequence”, consequence.net, 3 lipca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  35. ↑ Noah Yoo, Broken Social Scene Return With “Halfway Home,” First New Song in 7 Years: Listen, „Pitchfork”, pitchfork.com, 31 marca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  36. ↑ Althea Legaspi, Metric's Emily Haines Details New Solo Album 'Choir of the Mind', „Rolling Stone”, rollingstone.com, 9 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  37. ↑ Stephen Thompson, Review: Emily Haines, 'Choir Of The Mind', „NPR”, npr.org, 7 września 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  38. ↑ Noah Yoo, Emily Haines (Metric, Broken Social Scene) Announces First New Album in 11 Years, „Pitchfork”, pitchfork.com, 9 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  39. 1 2 3 Laurence Day, Emily Haines announces Choir Of The Mind, her first solo album since 2006, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 12 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  40. 1 2 3 Tom Matsuda, Metric's Emily Haines shares new track "Planet" from upcoming solo record Choir Of The Mind, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 24 lipca 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  41. ↑ Discogs, Delerium – Chimera [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  42. ↑ Sarah Murphy, Delerium, „Exclaim!”, exclaim.ca, 29 kwietnia 2015 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-12] (ang.).
  43. ↑ Laurence Day, Watch: Emily Haines - "Lightning Strikes", „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 18 grudnia 2014 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  44. ↑ AllMusic, Idols of Exile. Jason Collett [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  45. ↑ AllMusic, Yes! k-os [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  46. ↑ AllMusic, Anthems for the Could've Bin Pills. K.C. Accidental [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  47. ↑ Discogs, Rezz – Spiral. RCA – 19439-99481-1 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  48. ↑ Discogs, Stars – Nightsongs. Le Grand Magistery – HRH019 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  49. ↑ Discogs, The Crystal Method – Divided By Night. Tiny E Records – TER009 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  50. ↑ Discogs, The Stills – Without Feathers. Vice Records – 83943-1 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  51. ↑ Tiësto, “Kaleidoscope”, „Billboard”, billboard.com, 16 października 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  52. ↑ Discogs, Todor Kobakov – Pop Music. Cuto – Cuto 002 [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  53. ↑ Discgos, Young Artists For Haiti – Wavin' Flag [online], discogs.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  54. ↑ Sequential Circuits Pro-One Is Always Onstage With Emily Haines Of Metric. GearWire 2011-03-26. [dostęp 2026-02-08].
  55. ↑ Metric - Interview in an east village bar (NY) 2001. Kendra Dandelion 2010-08-09. [dostęp 2026-02-08].
  56. ↑ Review: Canadian indie band Metric rocks the Fillmore Miami Beach, „Miami Herald”, miami.com, 8 lutego 2013 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-03] (ang.).
  57. ↑ Alexis Roberts, Emily Haines & The Soft Skeleton. El Rey - January 23, 2007, „The Red Alert”, theredalert.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  58. ↑ Metric’s Emily Haines teams with Montreal brand Rudsak on design collaboration, „Toronto Sun”, torontosun.com, 25 sierpnia 2015 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-22] (ang.).
  59. ↑ Metric’s Emily Haines Unveils New Fragrance ‘Siren’, „Billboard”, billboard.com, 21 listopada 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  60. ↑ Karen Bliss, Metric’s Emily Haines on Why You Need to Sign Global Citizen’s She Decides Manifesto: Exclusive, „Billboard”, billboard.com, 16 sierpnia 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  61. ↑ Discogs, Emily Haines – (Cut In Half And Also Double) [online], discogs.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  62. ↑ AllMusic, Choir of the Mind. Emily Haines & the Soft Skeleton / Emily Haines [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  63. ↑ What Is Free to a Good Home? Emily Haines [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  64. 1 2 Emily Haines shares a new video for ‘Statuette’, „DIY”, diymag.com, 16 sierpnia 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  65. 1 2 Christopher Roberts, Watch: Emily Haines & The Soft Skeleton - “Legend of the Wild Horse” Video, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 16 października 2017 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  66. ↑ AllMusic, You Forgot It in People. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  67. ↑ AllMusic, Broken Social Scene. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  68. ↑ AllMusic, Forgiveness Rock Record. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  69. ↑ AllMusic, Hug of Thunder. Broken Social Scene [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  70. ↑ AllMusic, Old World Underground, Where Are You Now? Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  71. ↑ AllMusic, Live It Out. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  72. ↑ AllMusic, Grow Up and Blow Away. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  73. ↑ AllMusic, Fantasies. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  74. ↑ AllMusic, Synthetica. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  75. ↑ AllMusic, Pagans in Vegas. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  76. ↑ AllMusic, Art of Doubt. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  77. ↑ AllMusic, Formentera. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  78. ↑ AllMusic, Formentera II. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  79. ↑ AllMusic, Romanticize the Dive. Metric [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-01] (ang.).
  80. ↑ Fay Watson, Scott Pilgrim Takes Off cameos: All of the Netflix anime guest appearances explained, „GamesRadar+”, gamesradar.com, 17 listopada 2023 [dostęp 2026-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-11-17] (ang.).
  81. ↑ New Stills Video for "Love and Death", „Usounds”, usounds.com, 16 lutego 2005 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
  82. ↑ Jason Collett - Fire. Arts & Crafts 2006-05-10. [dostęp 2026-02-09].
  83. ↑ k-os - Man I Used To Be. K-os Vevo 2009-03-05. [dostęp 2026-02-09].
  84. ↑ Ryan Dombal, Check Out the New Video From Julian Plenti (aka Interpol's Paul Banks), „Pitchfork”, pitchfork.com, 6 sierpnia 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
  85. ↑ Laura Ferreiro, Interpol and Metric singers team up - video, „NME”, nme.com, 6 sierpnia 2009 [dostęp 2026-02-08] (ang.).

Linki zewnętrzne