| księżna polska | |
| Okres |
od 992 |
|---|---|
| Jako żona | |
| Dane biograficzne | |
| Data urodzenia |
między 970 a 975 |
| Data śmierci |
1016 lub 1017 |
| Ojciec | |
| Mąż | |
| Dzieci |
N.N., córka, |
Emnilda (ur. pomiędzy 970 a 975, zm. 1016 lub 1017) – córka Dobromira, być może władcy z książęcego rodu z Moraw (Ołomuńca) lub zachodnich krańców Słowiańszczyzny (Łużyce lub Milsko), trzecia żona księcia polskiego Bolesława I Chrobrego.
Małżeństwo z Bolesławem zawarte zostało prawdopodobnie pomiędzy rokiem 987 a 988 i trwało do śmierci Emnildy w 1016 lub 1017 roku.
Z małżeństwa Emnildy z Bolesławem I Chrobrym pochodziło dwóch synów – Mieszka Lamberta i Ottona oraz trzy córki, z których znane jest imię najstarszej, Regelindy. W 1018 roku wszystkie były już dorosłe. Dwie z nich zawarły małżeństwa z przedstawicielami zagranicznych elit – jedna poślubiła grafa Hermana z Miśni, druga została żoną Świętopełka, syna księcia kijowskiego Włodzimierza I Wielkiego. Trzecia córka została opatką, jednak źródła nie pozwalają na pewne ustalenie nazwy klasztoru, którym kierowała.
Źródła przedstawiają Emnildę jako osobę mającą wpływ na postępowanie męża. Thietmar z Merseburga przypisywał jej łagodzenie porywczego charakteru Bolesława oraz zachęcanie go do praktyk pokutnych i działalności dobroczynnej. Kronikarz miał okazję widzieć Emnildę w Merseburgu w 1013 roku. Podobny obraz księżnej pojawia się w Kronice Galla Anonima, gdzie została przedstawiona jako osoba roztropna i zdolna do powstrzymywania męża przed wykonywaniem wyroków śmierci.
Gall Anonim opisał (prawdopodobnie) ją następującymi słowy:
Nieraz bowiem żona jego, [tj. Bolesława Chrobrego] królowa, kobieta mądra i roztropna, wielu wydanych na śmierć za przestępstwo wyrwała z rąk pachołków, ocaliła od bezpośredniego niebezpieczeństwa śmierci i w więzieniu, pod strażą zachowywała ich miłosiernie przy życiu, niekiedy bez wiedzy króla, a kiedy indziej za jego milczącą zgodą.
Nawet niechętnie nastawiony do Bolesława Chrobrego Thietmar z Merseburga napisał o niej:
Trzecią (żoną) [Bolesława] była Emnilda, córa czcigodnego księcia Dobromira, która – Chrystusowi wierna – niestateczny umysł swego męża ku dobremu zawsze kierowała i nie ustawała w zabiegach, by przez wielką szczodrobliwość w jałmużnach i umartwienia odpokutować za grzechy ich obojga.
Z małżeństwa z Bolesławem Chrobrym (ur. 967, zm. 17 VI 1025) pochodziło przynajmniej pięcioro dzieci:
| Tęgomir? ur. ? zm. po 938 |
N.N. ur. ? zm. ? |
N.N. ur. ? zm. ? |
N.N. ur. ? zm. ? | ||||||||||
| Dobromir ur. ? zm. ? |
N.N. ur. ? zm. ? |
||||||||||||
Bolesław I Chrobry ur. 967 zm. 17 VI 1025 OO 987–989 |
Emnilda słowiańska (ur. w okr. 970–975, zm. w okr. 1016–1017) |
||||||||
| N.N., córka ur. zap. 988 zm. po 1013 |
Regelinda ur. zap. 989 zm. 21 III ok. 1030 |
Mieszko II Lambert ur. 990 zm. 9 lub 10 V 1034 |
N.N., córka ur. zap. ok. 995 zm. po 14 VIII 1018 |
Otto ur. zap. 1000 zm. 1033 | |||||