Regelinda

Regelinda

Postać Regelindy - gotycka figura w katedrze naumburskiej
margrabina miśnieńska
Okres	od 1009 do ok. 1030
Jako żona	Hermana I
Dane biograficzne
Dynastia	Piastowie
Data urodzenia	zapewne 989
Data śmierci	21 marca pomiędzy 1014 a 1030
Ojciec	Bolesław I Chrobry
Matka	Emnilda
Mąż	Herman I
Multimedia w Wikimedia Commons

Regelinda (ur. zapewne 989, zm. po 1014) – polska księżniczka z dynastii Piastów, najstarsza z córek Bolesława I Chrobrego i Emnildy, margrabina miśnieńska.

Życiorys

Była jedną z trzech córek Bolesława I Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy; jej rodzonymi braćmi byli król Polski Mieszko II i książę Otton, a rodzonymi siostrami nieznana z imienia ksieni i nieznana z imienia żona księcia ruskiego Świętopełka I. Regelinda była przyrodnią siostrą Bezpryma i Matyldy.

W 1002 lub 1003 roku została wydana za mąż za Hermana, syna miśnieńskiego margrabiego Ekkeharda I z saskiego rodu Ekkehardynów.

Związek ten wiązał dynastię piastowską z wpływowym rodem związanym z Marchią Miśnieńską, położoną na pograniczu sasko-piastowskim. Małżeństwo Regelindy i Hermana miało również znaczenie polityczne. Zawarcie związku nastąpiło niedługo po porozumieniu Bolesława Chrobrego z królem Henrykiem II w Merseburgu w 1002 roku i mogło służyć umocnieniu relacji między Piastami a saskim rodem Ekkehardynów. Po objęciu przez Hermana w 1009 roku urzędu margrabiego Miśni jego pozycja nabrała dodatkowego znaczenia w stosunkach między Bolesławem a Cesarstwem.

Regelinda cieszyła się dobrą pamięcią w Saksonii. W dokumentacji katedry w Naumburgu zachowały się wzmianki o jej upamiętnieniu.

Data śmierci Regelindy nie jest znana. W średniowiecznych księgach nekrologicznych odnotowano dzień jej śmierci – 21 marca – bez podania roku, określając ją mianem fundatorki (Relingis fundatrix). XIV-wieczny kalendarz katedralny wspominał również o jej darowiźnie na rzecz kościoła, określonej na 10 denarów srebra. Wiadomo, że zmarła po 1014 roku; przypuszcza się, że jednak nie wcześniej niż około 1030 roku. Nie zachowały się żadne informacje na temat jej ewentualnego potomstwa.

Regelinda w kulturze

Regelinda jest najbardziej znana z naturalnej wielkości posągu z katedry naumburskiej, przedstawiającego (niem.) Die lächelinde Polin (pol.) śmiejącą się Polkę. Pojawiły się również głosy kwestionujące tę identyfikację, jednakże tradycyjna teza jest nadal aktualna.^{[potrzebny przypis]} Dzieło to wykonane około 1240 r. jest przypisywane anonimowemu rzeźbiarzowi Mistrzowi Naumburskiemu. Należy do najbardziej znanych poloników w europejskiej sztuce gotyckiej.

Regelinda jest bohaterką opowiadań Uśmiech księżniczki (Maria Krüger, zbiór Złota korona) oraz W Gnieźnie w roku tysięcznym (Anna Lisowska-Niepokólczycka, zbiór Zrękowiny księżniczki).

Postać Regelindy pojawia się w książce Elżbiety Cherezinskiej pt. "Królowa".

Genealogia

Przypisy

Bibliografia

• Oswald Balzer: Genealogia Piastów. Kraków: 1895.
• Kazimierz Jasiński: Rodowód pierwszych Piastów. Wrocław, Warszawa: 1992.
• Przemysław Urbańczyk, Co się stało w 1018 roku?, Poznań: Zysk i S-ka, 2018, ISBN 978-83-8116-447-4 .