Epistilbit z dystryktu Jalgaon, Maharasztra, Indie (4,2 × 3,7 × 3,0 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian wapnia |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
niewyraźna, doskonała |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, słupkowy, tabliczkowy, igiełkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,25 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwny, biały, różowy, czerwonawy |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,502–1,512 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,010 dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GD.45 |
Epistilbit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. epi = bliski i nazwy minerału „stilbit” i nawiązuje do podobieństwa obu tych minerałów.
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym, rzadko tabliczkowym. Występuje w skupieniach zbitych, promienistych, sferolitowych. Jest kruchy i przezroczysty. Współwystępuje z kwarcem, kalcytem, heulandytem, chalcedonem, laumontytem, chabazytem, danalitem, mezolitem.
Jest produktem procesów hydrotermalnych. Występuje w pęcherzach pogazowych i szczelinach skał wylewnych (w bazaltach i melafirach), w druzach pegmatytów oraz gnejsach.
Miejsca występowania: