Epsilon

Epsilon
Ε ε
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła

Ε

Minuskuła

ε

Podstawowy alfabet

grecki

Wartość liczbowa

5

Pochodzenie
Oparty na grafemie

He (𐤄)

Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Epsilon (stgr. ἒ ψιλόν, pisana Εε lub ϵ϶) – piąta litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 5. Epsilon pochodzi od litery alfabetu fenickiego he . Od epsilonu pochodzą łacińskie E i cyrylickie Е.

Od wariantowej formy greckiej litery ϵ pochodzi znak waluty euro – €.

Epsilon reprezentuje samogłoskę półprzymkniętą przednią niezaokrągloną /e/.

Epsilon (ἒ ψιλόν – „proste e”) pochodzi od konieczności odróżnienia go od dwuznaku αι.

Wariantem epsilonu jest epsilon w kształcie półksiężyca – ϵ (ε w MathML), który pochodzi z greki średniowiecznej. Epsilon półksiężycowaty ϵ nie może być mylony z symbolem przynależności ∈ lub fałszywie uważany za półksiężycowatą wersję sigmy Σ.

W matematyce, minuskuła otwartego e – ɛ ( w MathML) z rozszerzonego alfabetu łacińskiego jest czasem używany zamiennie z epsilonem półksiężycowatym.

Użycie jako symbolu

Ε

Majuskuła epsilonu nie jest używana jako symbol, gdyż wygląda tak samo jak łacińska litera E.

ε

Kodowanie

W Unicode litera jest zakodowana:

ZnakUnicodeKod HTMLNazwa unikodowaNazwa polska
Ε U+0395Ε lub Ε lub Ε GREEK CAPITAL LETTER EPSILONwielka litera grecka epsilon
ε U+03B5ε lub ε lub ε GREEK SMALL LETTER EPSILONmała litera grecka epsilon
ϵ U+03F5ϵ lub ϵ GREEK LUNATE EPSILON SYMBOLpółksiężycowaty epsilon
϶ U+03F6϶ lub ϶ GREEK REVERSED LUNATE EPSILON SYMBOLodwrócony półksiężycowaty epsilon
Ɛ U+0190Ɛ lub Ɛ LATIN CAPITAL LETTER OPEN Eotwarte wielkie łacińskie E (epsilon)
ɛ U+025Bɛ lub ɛ LATIN SMALL LETTER OPEN Eotwarte małe łacińskie E (epsilon)

W LaTeX-u używa się znacznika:

ZnakLaTeX
\Epsilon
\epsilon
\varepsilon

W IPA – samogłoska półotwarta przednia niezaokrąglona [ɛ]

Jako inicjał

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ E.F.J. Duynstee, J.L.J.P. Hennekens, On the origin of the byproducts in the autoxidation of cyclohexane to cyclohexanol and cyclohexanone, „Recueil des Travaux Chimiques des Pays-Bas”, 89 (7), 1970, s. 769–780, DOI: 10.1002/recl.19700890713 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  2. ↑ Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013, wyd. 1, Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 1247, 1273, 1491, DOI: 10.1039/9781849733069, ISBN 978-0-85404-182-4, OCLC 898242916 (ang.).