Errol Flynn

Errol Flynn
Ilustracja
Errol Flynn (1936)
Data i miejsce urodzenia

20 czerwca 1909
Hobart

Data i miejsce śmierci

14 października 1959
Vancouver

Zawód

aktor

Współmałżonek

Lili Damita
(1935–1942; rozwód)
Nora Eddington
(1943–1949; rozwód)
Patrice Wymore
(1950–1959; jego śmierć)

Lata aktywności

1932–1959

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Errol Leslie Thomson Flynn (ur. 20 czerwca 1909 w Hobart, zm. 14 października 1959 w Vancouver) – australijsko–amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny. Światową sławę zdobył w okresie Złotej Ery Hollywood. Grał romantyczne, zawadiackie role. Na ekranie często partnerował Olivii de Havilland. Był kobieciarzem i prowadził hedonistyczny styl życia. Uważany był za następcę Douglasa Fairbanksa.

8 lutego 1960 otrzymał dwie własne gwiazdy w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujące się przy 6654 Hollywood Boulevard (film) i 7008 Hollywood Blvd. (telewizja).

Życiorys

Był synem Lily Mary „Marelle” Young Flynn i Theodore’a Thomsona Flynna, wykładowcy (1909), a później profesora (1911) biologii morza i zoologii na Uniwersytecie w Tasmanii i Queen’s University Belfast. Miał młodszą siostrę Norę Rosemary (ur. 2 grudnia 1919, zm. 30 czerwca 1981). Gdy miał 11 lat, wraz z rodziną przeprowadził się do Sydney, gdzie uczył się w prywatnej szkole anglikańskiej Church of England Grammar School i Northshire School. Naukę kontynuował w South London College w Barnes, z której został relegowany. Wcześniej się usamodzielnił, w wieku 16 lat opuścił dom rodzinny. W 1926 przybył do Nowej Gwinei Australijskiej, gdzie został inspektorem sanitarnym w Rabaul, następnie zatrudnił się na plantacji tytoniu, został także właścicielem szkunera. W czasie pobytu w Nowej Gwinei zagrał w dokumentalnym filmie łowcę krokodyli z rzeki Sepik. Nową Gwineę Australijską miał opuścić z powodu niespłaconych długów, pozostawiając na wyspie Nowa Irlandia nieślubną córkę. Wciągu pięciu lat, dzielących wyjazd z Sydney, gdzie próbował kariery urzędniczej, a przybyciem do Londynu, gdzie zadebiutował na scenie, był także poszukiwaczem złota, plantatorem kopry, żołnierzem walczącym z Japończykami w Chinach, hazardzistą i palaczem opium w Makau, a także dziennikarzem i aktorem.

Wyjechał do Melbourne, gdzie zafascynowany nim filmowiec Charles Chauvel zaprosił go do realizacji 66–minutowego paradokumentalnego filmu W ślad za Bounty (In the Wake of the Bounty, 1933) o słynnym buncie na okręcie HMS Bounty, gdzie wystąpił w roli Fletchera Christiana. Następnie zamieszkał w Queensland, gdzie pracował przy kastrowaniu owiec, a później wyjechał do Nowej Gwinei Australijskiej, gdzie był redaktorem w lokalnej gazecie. Po przyjeździe do Anglii został aktorem w lokalnym teatrze w Northampton i w zespole teatralnym w Malvern.

Flynn w filmie
Flynn w filmie Kapitan Blood (1935)
Flynn w filmie Szarża lekkiej brygady (1936)
Flynn i Olivia de Havilland w filmie Przygody Robin Hooda (1938)
Flynn w filmie Sokół morski (1940)
Flynn w filmie Operacja Birma (1945)
Flynn w filmie That Forsyte Woman (1949)
Flynn (1954)

Po występie w niskobudżetowym filmie Murder at Monte Carlo (1934) został dostrzeżony przez Jacka Warnera, który umożliwił mu rozpoczęcie kariery aktorskiej w Hollywood. W drugiej połowie lat 30. wystąpił m.in. jako tytułowy bohater w Kapitanie Blood (1935), major Geoffrey Vickers w Szarży lekkiej brygady (1936) i tytułowy bohater w Przygodach Robin Hooda (1938), który został uznany przez American Film Institute za 18. największego bohatera w historii amerykańskiego kina. Pod koniec dekady zagrał w filmach: Four’s a Crowd (1938), Patrol bohaterów (1938) i Dodge City (1939).

W latach 40. zagrał m.in. w filmach: Szlak do Santa Fe (1940), Zginęli na polu chwały (1941), Gentleman Jim (1942), San Antonio (1945) i Przygody Don Juana (1948). W kolejnej dekadzie wystąpił m.in. w filmach: Kim (1950), Rocky Mountain (1950), Crossed Swords (1954), Lilacs in the Spring (1955), Czarny książę (1955), Noc w Hawanie (1957) i Too Much, Too Soon (1958). Jego ostatnim filmem w karierze był Cuban Rebel Girls (1959). W tym samym roku premierę miała autobiografia Flynna pt. „My Wicked, Wicked Ways” (pol. Moje grzeszne życie), która ukazała się już po śmierci aktora.

Życie prywatne

Lili Damita i Flynn (1941)

Był biseksualny, sypiał głównie z kobietami, ale miewał także homoseksualne zbliżenia. W latach 30. był zaręczony z Naomi Dibbs. W 1935 ożenił się z aktorką Lili Damitą, z którą rozwiódł się niedługo po narodzinach ich syna, Seana (1941–1970). W latach 1943–1949 był mężem aktorki Nory Eddington, z którą miał dwie córki: Deirdrę i Rorę. 23 października 1950 wziął ślub z aktorką Patrice Wymore, którą porzucił jeszcze przed narodzinami ich córki, Arnelii. Nie był wierny swoim żonom. Wśród sławnych osób, z którymi miał romans, były m.in. Lupe Vélez, Olivia de Havilland, Tyrone Power i Eva Perón. Pod koniec życia był zaręczony z aktorką Beverly Aadland.

W latach 40. był sądzony za stosunki seksualne z nieletnimi kobietami (Peggy LaRue Satterlee i Betty Hansen), jednak został uniewinniony. Na początku lat 50. znów stanął przed sądem w charakterze oskarżonego o kontakty seksualne z nieletnią (Denise Duivier), ale pozew został oddalony.

Pod koniec lat 50. poddał się operacji związanej z rakiem języka, a w lipcu 1959 przeszedł zawał serca.

Filmografia

Przypisy

  1. ↑ Hal Erickson: Errol Flynn Biography. AllMovie. [dostęp 2021-07-21]. (ang.).
  2. ↑ Paul Whitington, Swashbuckler. Sex symbol. Nazi spy?, „The Irish Independent”, 25 lipca 2009 [dostęp 2025-01-14] (ang.).
  3. ↑ Thomas McNulty: One: from Tasmania to Hollywood 1909–1934. Errol Flynn: the life and career. McFarland, 2004, s. 5. ISBN 978-0-7864-1750-6.
  4. ↑ Errol Flynn. Walk of Fame. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  5. ↑ Susan King, Hollywood Star Walk: Errol Flynn, „Los Angeles Times”, 5 kwietnia 2005 [dostęp 2025-01-14] (ang.).
  6. ↑ Errol Flynn Biography (1909–1959). Film Reference. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  7. ↑ Errol Flynn (1909–1959). Find a Grave. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  8. ↑ Nora Rosemary Flynn Warner (1919–1981). Find a Grave. [dostęp 2025-01-10]. (ang.).
  9. 1 2 Errol Flynn Biography (1909–1959). Film Reference. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  10. ↑ Moran 2008 ↓, s. 212–213.
  11. 1 2 Moran 2008 ↓, s. 213.
  12. ↑ In the Wake of the Bounty (1933) w bazie IMDb (ang.)
  13. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 158–159.
  14. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 161–162.
  15. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 162.
  16. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 165, 168.
  17. 1 2 Errol Flynn. Rotten Tomatoes. [dostęp 2021-07-21]. (ang.).
  18. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 170–171.
  19. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 179, 185.
  20. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 185–189.
  21. 1 2 Cawthorne 2005 ↓, s. 190.
  22. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 191.
  23. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 166–167, 170–173, 179, 184–185, 190.
  24. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 159.
  25. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 163, 173.
  26. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 180–184.
  27. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 186–188.
  28. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 163–191.
  29. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 164–165, 171, 184.
  30. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 189–190.
  31. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 174–179.
  32. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 186–187.
  33. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 170.
  34. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 172.
  35. ↑ Cawthorne 2005 ↓, s. 179.
  36. 1 2 Cawthorne 2005 ↓, s. 189.

Uwagi

  1. ↑ Inne tłumaczenie – Patrol bohaterów.
  2. ↑ Inne tłumaczenie – Morski jastrząb.
  3. ↑ Inne tłumaczenie – Zginęli na polu chwały.
  4. ↑ Na amerykańskim rynku wydany pt. The Warriors.
  5. ↑ Znany również pt. Night in Havana.

Bibliografia

Linki zewnętrzne