| Data i miejsce urodzenia |
16 marca 1906 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
27 lutego 1968 |
| Zawód, zajęcie |
polityk, prawnik |
| Stanowisko |
poseł do landtagu Saary (1947–1955, 1960–1968), minister protektoratu Saary (1951–1955), wicepremier Protektoratu Saary (1952–1954), poseł do Zgromadzenia EWWiS (1952–1955) |
| Partia |
Erwin Müller (ur. 16 marca 1906 w Duisburgu, zm. 27 lutego 1968 w Habkirchen w gminie Mandelbachtal) – niemiecki polityk i prawnik, przewodniczący Komisji Administracyjnej Saary (1946–1947), minister (1951–1955) i wicepremier (1952–1954) w rządzie Protektoratu Saary, z jej ramienia delegat do Zgromadzenia EWWiS, przewodniczący Komitetu Olimpijskiego Protektoratu Saary (1950–1957).
Syn Johanna Baptista i Klary z domu Hilger. W 1924 wraz z rodziną przeniósł się do Saarbrücken, w 1924 zdał tam maturę. Następnie studiował prawo na uniwersytetach w Berlinie, Frankfurcie i Getyndze, działał w korporacji studenckiej KDStV Badenia. W 1929 i 1933 zdał państwowe egzaminy prawnicze pierwszego i drugiego stopnia przy sądach w Celle i Berlinie. Orzekał jako sędzia sądu rejonowego w Saarbrücken, następnie od 1934 praktykował w zawodzie adwokata. Przed przyłączeniem Saary do III Rzeszy w 1935 należał do Niemieckiej Partii Centrum i masowej organizacji Deutsche Front. W latach 1940–1945 walczył w II wojnie światowej w Norwegii i północnej Finlandii, od marca do listopada 1945 przez kilka miesięcy był jeńcem wojennym.
Powrócił następnie do Saary, która stała się wkrótce protektoratem Francji, wstąpił do Chrześcijańskiej Partii Ludowej Saary. Został radnym tymczasowej rady miejskiej w Saarbrücken, we wrześniu 1946 został jej przewodniczącym po wyborach powszechnych. Od października 1946 do grudnia 1947 przewodniczący i dyrektor ds. sprawiedliwości w Komisji Administracyjnej Saary (cywilnej administracji regionu okupowanego przez Francję), a od maja do września 1947 członek Komisji Konstytucyjnej Saary. W latach 1947–1955 i 1960–1968 członek landtagu Saary). W rządach Johannesa Hoffmanna pełnił funkcje ministra sprawiedliwości, kultury i edukacji (1951–1952), finansów i leśnictwa (1952–1954), ponownie sprawiedliwości (1954–1955), pomiędzy 1952 a 1954 był także zastępcą premiera. Zajmował stanowiska szefa związku gimnastycznego (1950–1955) i komitetu olimpijskiego (1950–1957) w Protektoracie Saary. Był oddelegowany do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1950–1955) i Zgromadzenia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (1952–1955).
W 1960 i 1965 wybierany do landtagu należącej już do Niemiec Saary z ramienia Partii Ludowej Saary (partii powstałej na bazie sprzeciwu wobec przyłączenia CVS do Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej), jednak jeszcze w 1965 przeszedł do CDU.
W 1936 poślubił Eleonore Asbach, a w 1946 Irmgard Ott.