| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Ariana Grande | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
wrzesień–grudzień 2023 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
35:26 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Ariana Grande, Max Martin, Ilya, Davidior, Aaron Paris, Shintaro Yasuda, Nick Lee, Will Loftis, Luka Kloser, OzGo | |||
| Oceny | ||||
| ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
| Single z albumu Eternal Sunshine | ||||
Eternal Sunshine (zapis stylizowany minuskułą) – siódmy album studyjny amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Ariany Grande wydany 8 marca 2024 r. nakładem wytwórni Republic Records. Jego nazwa jest nawiązaniem do oryginalnego tytułu filmu Zakochany bez pamięci w reżyserii Michela Gondry'ego z 2004 r., Eternal Sunshine of the Spotless Mind.
Grande stworzyła utrzymany głównie w gatunkach pop i R&B projekt w krótkim przedziale czasowym między wrześniem a grudniem 2023 r. u boku Maxa Martina i Ilyi Salmazandeha, czy też po raz pierwszy w swojej karierze z Oscarem Görresem, szerzej znanym jako OzGo. Jest to również jej pierwszy album nie zawierający gościnnych udziałów od innych artystów muzycznych - na nim pojawiają się wyjątkowo babcia artystki ze strony jej matki Marjorie Grande oraz szkocko-kanadyjska astrolożka Diane Garland, jednakże już jego rozszerzone wersje są wzbogacone o remiksy w których wokalu użyczyli australijski piosenkarz Troye Sivan i amerykańskie wokalistki Mariah Carey, Brandy i Monica.
Pierwsze dwa single promujące Eternal Sunshine - „Yes, And?” i „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” zadebiutowały na szczycie Billboard Hot 100 czyniąc Grande żeńską artystką solową z największą ilością utworów które triumfowały w owym notowaniu już w pierwszym tygodniu po ich zaprezentowaniu i jedyną piosenkarką posiadającą dwa albumy zawierające maksymalnie dwa lub więcej nagrań numer jeden w Stanach Zjednoczonych. Trzeci singel „The Boy Is Mine” objął już w miesiącu wydania albumu pierwszą dwudziestkę Hot 100.
Płycie udało się osiągnąć sukces komercyjny plasując się na miejscu pierwszym Billboard 200 stając się jednocześnie szóstym materiałem Grande osiągającym tenże wynik, a także w trzynastu innych krajach, w tym w Polsce, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Nowej Zelandii, Australii i Danii, otrzymując od Recording Industry Association of America certyfikat podwójnej platyny dokładnie dwa lata po jej wydaniu, będąc piątym najczęściej odtwarzanym albumem na całym świecie w 2024 r. serwisie Spotify i otrzymując nominację w kategorii 'Najlepszy album wokalny pop' podczas nagród Grammy.
W ramach promocji krążka oraz longplayów Positions z 2020 r. i Petal z 2026 r. Grande wyruszy w trasę koncertową pt. The Eternal Sunshine Tour.
12 maja 2022 roku, 19 miesięcy po premierze swojego szóstego albumu studyjnego Positions (2020), Ariana Grande wyjaśniła, że nie będzie nagrywać kolejnej płyty, dopóki nie zakończy prac nad filmami Wicked (2024) i Wicked: Na dobre (2025). Jest to dwuczęściowa filmowa adaptacja musicalu o tym samym tytule, w której artystka wciela się w postać Glindy. W październiku 2023 roku po raz pierwszy żartobliwie zasugerowała nadchodzący album, publikując na Instagramie opis „ag7: goat mother”. W zestawie udostępnionych zdjęć znalazła się fotografia z nowojorskiego Jungle City Studios z Maxem Martinem – szwedzkim producentem i jej wieloletnim współpracownikiem.
7 i 17 grudnia 2023 roku Grande podzieliła się serią zdjęć oraz nagrań wideo, na których pracuje w studiach nagraniowych i edytuje pliki audio. W przeciwieństwie do poprzednich okresów promocyjnych, wyraźnie zaznaczyła, że nie udostępni żadnych fragmentów utworów przed premierą. 27 grudnia 2023 roku piosenkarka potwierdziła za pośrednictwem mediów społecznościowych, że album ukaże się w 2024 roku. Opublikowała na Instagramie post zawierający m.in. nagranie, na którym płacze w studio, oraz wideo ze swoją matką Joan tańczącą do jej nowej piosenki. Post opatrzyła podpisem „Do zobaczenia w przyszłym roku” i oznaczyła kilka kont, w tym szwedzkiego muzyka Ilyę Salmanzadeha, reżysera teledysków Christiana Breslauera oraz wytwórnię Republic Records. Zdjęcie, na którym płacze, oraz inne, przedstawiające ją w tańcu, określiła jako „dwa nastroje albumu”.
Do fanów wysłano paczki z pomadką R.E.M. Beauty w odcieniu „Attention”, zawierające nieostre zbliżenie czerwonych ust Grande oraz podpis z postu, który artystka opublikowała kilka dni później. 17 stycznia 2024 roku Grande oficjalnie ogłosiła w swoich mediach społecznościowych tytuł albumu – Eternal Sunshine – oraz datę jego premiery.
Eternal Sunshine to album z gatunku pop i R&B, który zawiera elementy muzyki tanecznej, zwłaszcza synth-popu i house. Helen Brown z dziennika The Independent określiła go jako płytę z gatunku „slow-fizz pop”, składającą się z syntezatorów o średnim tempie, instrumentów smyczkowych i przytłumionych dźwięków gitary. Jem Aswad z Variety uznał, że Martin i Salmanzadeh nadali utworom „bardzo szwedzki klimat i strukturę” inspirowaną klasycznym popem – stylem nietypowym dla muzyków angloamerykańskich. Pod względem tekstowym album stanowi połączenie motywów „skrajnej pewności siebie i całkowitej autodeprecjacji”, inspirowanych osobistymi relacjami Grande. Billboard opisał go jako płytę introspektywną – taką, na której artystka dokonuje autorefleksji u progu trzydziestych urodzin.
Wytwórnia Republic Records wydała Eternal Sunshine 8 marca 2024 roku. Album ukazał się w serwisach streamingowych, w formacie cyfrowym, a także na pięciu wariantach płyt CD i sześciu edycjach winylowych. Przedsprzedaż rozpoczęła się 17 stycznia, w dniu ogłoszenia tytułu płyty. 10 marca w sklepie internetowym Grande niespodziewanie pojawiła się rozszerzona edycja cyfrowa zatytułowana Slightly Deluxe. Zawiera ona cztery dodatkowe utwory, w tym remiks „Supernatural” z udziałem Troye’a Sivana oraz wydany wcześniej remiks „Yes, And?” z Mariah Carey. Dzień później wersja Slightly Deluxe trafiła do serwisów streamingowych. 1 października 2024 roku Grande zaskoczyła fanów kolejnym rozszerzonym wydaniem cyfrowym o nazwie Slightly Deluxe and Also Live. Składa się ono ze standardowych trzynastu utworów, remiksów z edycji Slightly Deluxe, wydanego wcześniej remiksu „The Boy Is Mine” z udziałem Brandy i Moniki oraz wersji koncertowych siedmiu piosenek.
Rozszerzona reedycja albumu z podtytułem Brighter Days Ahead ukazała się 28 marca 2025 roku w streamingu, formie cyfrowej oraz na dwóch wariantach płyt CD i dwóch edycjach winylowych. Wersja cyfrowa zawiera standardowe 13 utworów oraz sześć piosenek dodatkowych, natomiast wydanie fizyczne wzbogacono także o opublikowane wcześniej remiksy „Yes, And?”, „Supernatural” i „The Boy Is Mine” z udziałem innych artystów. 1 kwietnia w sklepie internetowym Grande oraz w serwisach streamingowych pojawiły się trzy ekskluzywne warianty cyfrowe reedycji: edycja instrumentalna, wersja a cappella oraz wydanie z alternatywną okładką.
Równocześnie z premierą reedycji, 28 marca, na kanale Grande w serwisie YouTube zadebiutował film krótkometrażowy zatytułowany również Brighter Days Ahead. Scenariusz do niego napisali, a następnie go wyreżyserowali, Breslauer i Grande. Akcja filmu rozgrywa się 70 lat po wydarzeniach z teledysku do utworu „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)”, a Grande wciela się w postać Peaches – fikcyjną bohaterkę wprowadzoną w tamtym klipie. W filmie wykorzystano trzy piosenki ze standardowej wersji albumu oraz trzy utwory dodatkowe z reedycji. Film został wyprodukowany wspólnie przez London Alley, the Lucky Bastards, Republic Records oraz samą Grande. 30 marca w Boca Raton, Chicago, Los Angeles i Nowym Jorku odbyły się specjalne pokazy kinowe Brighter Days Ahead dla fanów.
Grande wystąpiła jako gość muzyczny w odcinku Saturday Night Live wyemitowanym 9 marca 2024 roku. Był to jej trzeci występ w tym programie i pierwszy od 2016 roku. Wykonała wówczas utwory „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” oraz „Imperfect for You”. 6 maja 2024 roku artystka wzięła udział w Met Gali w Nowym Jorku, gdzie była niespodzianką wieczoru. Zaśpiewała trzy pierwsze single z albumu, a także „Into You”, „7 Rings”, utwór „Once Upon a Dream” z filmu Śpiąca królewna (1959) oraz zaśpiewany w duecie z Cynthią Erivo cover utworu „When You Believe” – singla Whitney Houston i Mariah Carey z 1998 roku. 6 czerwca 2024 roku Grande była gościem muzycznym w programie The Tonight Show Starring Jimmy Fallon, gdzie zaprezentowała „The Boy Is Mine”. Od 1 do 7 października na jej kanale Vevo w serwisie YouTube publikowano występy do siedmiu piosenek (tych samych, które trafiły na wersję Slightly Deluxe and Also Live), nagrane z udziałem dziesięcioosobowego zespołu.
W lipcu 2024 roku Grande wspomniała w podcaście Shut Up Evan, że planuje „skromną serię koncertów” promujących album, dodając, że „cudownym pomysłem byłoby zorganizowanie kilku występów pomiędzy premierami obu części Wicked”. Gdy w grudniu 2024 roku pojawiły się spekulacje o nadchodzącym ogłoszeniu trasy na rok 2025, wytwórnia Republic Records zdementowała plotki, twierdząc, że „nie ma planów” koncertowych. Jeszcze w tym samym miesiącu Grande powiedziała w wywiadzie dla Variety, że choć „muzyka i bycie na scenie zawsze będą częścią jej życia”, nie wyruszy w trasę „w najbliższym czasie”, priorytetowo traktując aktorstwo przez „najbliższe kilka lat”. W lipcu 2025 roku artystka opublikowała na Instagramie fragment swojego występu z Met Gali, kończąc opis informacją, że „pracuje nad planem, by zaśpiewać dla was wszystkich w przyszłym roku. Nawet jeśli tylko przez chwilę”.
Trasa koncertowa promująca album, zatytułowana The Eternal Sunshine Tour, została ogłoszona 28 sierpnia 2025 roku. Harmonogram obejmuje 41 koncertów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Wielkiej Brytanii, które mają odbyć się między czerwcem a wrześniem 2026 roku. Trasa będzie promować także album Positions.
| Nr | Tytuł | Tekst | Producent | Długość |
|---|---|---|---|---|
| 1. | „Intro (End of the World)” | Ariana Grande | Grande, Shintaro Yasuda, Nick Lee, Aaron Paris | 1:32 |
| 2. | „Bye” | Grande, Max Martin | Grande, Martin, Ilya Salmanzadeh | 2:44 |
| 3. | „Don't Wanna Break Up Again” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 2:54 |
| 4. | „Saturn Returns Interlude” | Diana Garland, Grande | Grande, Martin, Ilya, Will Loftis | 0:42 |
| 5. | „Eternal Sunshine” | Grande | Grande, Martin, Ilya, Yasuda, Davidior | 3:30 |
| 6. | „Supernatural” | Grande | Grande, Martin, Oscar Görres | 2:43 |
| 7. | „True Story” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 2:43 |
| 8. | „The Boy Is Mine” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya, Yasuda, Davidior | 2:53 |
| 9. | „Yes, And?” | Grande | Grande, Martin, Ilya | 3:34 |
| 10. | „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” | Grande | Grande, Martin, Ilya | 3:48 |
| 11. | „I Wish I Hated You” | Grande | Grande, Ilya | 2:33 |
| 12. | „Imperfect for You” | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 3:02 |
| 13. | „Ordinary Things” (featuring Nonna) | Grande, Marjorie Grande | Grande, Lee, Martin, Luka Kloser | 2:48 |
| Całkowita długość: | 35:26 | |||
| Nr | Tytuł | Tekst | Producent | Długość |
|---|---|---|---|---|
| 14. | „Supernatural” (remiks; z Troye Sivanem) | Grande, Sivan, Brett McLaughlin | Grande, Martin, Görres | 2:43 |
| 15. | „Imperfect for You” (acoustic) | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 3:02 |
| 16. | „True Story” (a cappella) | Grande, Martin | Grande, Martin, Ilya | 2:43 |
| 17. | „Yes, And?” (remiks; z Mariah Carey) | Grande, Carey | Grande, Martin, Ilya | 3:35 |
| Całkowita długość: | 47:23 | |||