Eternal Sunshine

Eternal Sunshine
Okładka
Wykonawca albumu studyjnego
Ariana Grande
Wydany

8 marca 2024 r.

Nagrywany

wrzesień–grudzień 2023
Jungle City (Nowy Jork, Stany Zjednoczone)
MXM (Sztokholm, Szwecja)
Studio 112 (Jonstorp, Szwecja)
Decoy (Suffolk, Anglia)
House Mouse (Sztokholm, Szwecja)

Gatunek

pop, R&B

Długość

35:26

Wydawnictwo

Republic

Producent

Ariana Grande, Max Martin, Ilya, Davidior, Aaron Paris, Shintaro Yasuda, Nick Lee, Will Loftis, Luka Kloser, OzGo

Oceny
Album po albumie
Positions
(2020)
Eternal Sunshine
(2024)
Wicked: The Soundtrack
(2024)
Single z albumu Eternal Sunshine
  1. „Yes, And?”
    Wydany: 12 stycznia 2024 r.
  2. „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)”
    Wydany: 8 marca 2024 r.
  3. „The Boy Is Mine”
    Wydany: 7 czerwca 2024 r.

Eternal Sunshine (zapis stylizowany minuskułą) – siódmy album studyjny amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Ariany Grande wydany 8 marca 2024 r. nakładem wytwórni Republic Records. Jego nazwa jest nawiązaniem do oryginalnego tytułu filmu Zakochany bez pamięci w reżyserii Michela Gondry'ego z 2004 r., Eternal Sunshine of the Spotless Mind.

Grande stworzyła utrzymany głównie w gatunkach pop i R&B projekt w krótkim przedziale czasowym między wrześniem a grudniem 2023 r. u boku Maxa Martina i Ilyi Salmazandeha, czy też po raz pierwszy w swojej karierze z Oscarem Görresem, szerzej znanym jako OzGo. Jest to również jej pierwszy album nie zawierający gościnnych udziałów od innych artystów muzycznych - na nim pojawiają się wyjątkowo babcia artystki ze strony jej matki Marjorie Grande oraz szkocko-kanadyjska astrolożka Diane Garland, jednakże już jego rozszerzone wersje są wzbogacone o remiksy w których wokalu użyczyli australijski piosenkarz Troye Sivan i amerykańskie wokalistki Mariah Carey, Brandy i Monica.

Pierwsze dwa single promujące Eternal Sunshine - „Yes, And?” i „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” zadebiutowały na szczycie Billboard Hot 100 czyniąc Grande żeńską artystką solową z największą ilością utworów które triumfowały w owym notowaniu już w pierwszym tygodniu po ich zaprezentowaniu i jedyną piosenkarką posiadającą dwa albumy zawierające maksymalnie dwa lub więcej nagrań numer jeden w Stanach Zjednoczonych. Trzeci singel „The Boy Is Mine” objął już w miesiącu wydania albumu pierwszą dwudziestkę Hot 100.

Płycie udało się osiągnąć sukces komercyjny plasując się na miejscu pierwszym Billboard 200 stając się jednocześnie szóstym materiałem Grande osiągającym tenże wynik, a także w trzynastu innych krajach, w tym w Polsce, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Nowej Zelandii, Australii i Danii, otrzymując od Recording Industry Association of America certyfikat podwójnej platyny dokładnie dwa lata po jej wydaniu, będąc piątym najczęściej odtwarzanym albumem na całym świecie w 2024 r. serwisie Spotify i otrzymując nominację w kategorii 'Najlepszy album wokalny pop' podczas nagród Grammy.

W ramach promocji krążka oraz longplayów Positions z 2020 r. i Petal z 2026 r. Grande wyruszy w trasę koncertową pt. The Eternal Sunshine Tour.

Tło

12 maja 2022 roku, 19 miesięcy po premierze swojego szóstego albumu studyjnego Positions (2020), Ariana Grande wyjaśniła, że nie będzie nagrywać kolejnej płyty, dopóki nie zakończy prac nad filmami Wicked (2024) i Wicked: Na dobre (2025). Jest to dwuczęściowa filmowa adaptacja musicalu o tym samym tytule, w której artystka wciela się w postać Glindy. W październiku 2023 roku po raz pierwszy żartobliwie zasugerowała nadchodzący album, publikując na Instagramie opis „ag7: goat mother”. W zestawie udostępnionych zdjęć znalazła się fotografia z nowojorskiego Jungle City Studios z Maxem Martinem – szwedzkim producentem i jej wieloletnim współpracownikiem.

7 i 17 grudnia 2023 roku Grande podzieliła się serią zdjęć oraz nagrań wideo, na których pracuje w studiach nagraniowych i edytuje pliki audio. W przeciwieństwie do poprzednich okresów promocyjnych, wyraźnie zaznaczyła, że nie udostępni żadnych fragmentów utworów przed premierą. 27 grudnia 2023 roku piosenkarka potwierdziła za pośrednictwem mediów społecznościowych, że album ukaże się w 2024 roku. Opublikowała na Instagramie post zawierający m.in. nagranie, na którym płacze w studio, oraz wideo ze swoją matką Joan tańczącą do jej nowej piosenki. Post opatrzyła podpisem „Do zobaczenia w przyszłym roku” i oznaczyła kilka kont, w tym szwedzkiego muzyka Ilyę Salmanzadeha, reżysera teledysków Christiana Breslauera oraz wytwórnię Republic Records. Zdjęcie, na którym płacze, oraz inne, przedstawiające ją w tańcu, określiła jako „dwa nastroje albumu”.

Do fanów wysłano paczki z pomadką R.E.M. Beauty w odcieniu „Attention”, zawierające nieostre zbliżenie czerwonych ust Grande oraz podpis z postu, który artystka opublikowała kilka dni później. 17 stycznia 2024 roku Grande oficjalnie ogłosiła w swoich mediach społecznościowych tytuł albumu – Eternal Sunshine – oraz datę jego premiery.

Muzyka i tekst

Eternal Sunshine to album z gatunku pop i R&B, który zawiera elementy muzyki tanecznej, zwłaszcza synth-popu i house. Helen Brown z dziennika The Independent określiła go jako płytę z gatunku „slow-fizz pop”, składającą się z syntezatorów o średnim tempie, instrumentów smyczkowych i przytłumionych dźwięków gitary. Jem Aswad z Variety uznał, że Martin i Salmanzadeh nadali utworom „bardzo szwedzki klimat i strukturę” inspirowaną klasycznym popem – stylem nietypowym dla muzyków angloamerykańskich. Pod względem tekstowym album stanowi połączenie motywów „skrajnej pewności siebie i całkowitej autodeprecjacji”, inspirowanych osobistymi relacjami Grande. Billboard opisał go jako płytę introspektywną – taką, na której artystka dokonuje autorefleksji u progu trzydziestych urodzin.

Wydanie i promocja

Wytwórnia Republic Records wydała Eternal Sunshine 8 marca 2024 roku. Album ukazał się w serwisach streamingowych, w formacie cyfrowym, a także na pięciu wariantach płyt CD i sześciu edycjach winylowych. Przedsprzedaż rozpoczęła się 17 stycznia, w dniu ogłoszenia tytułu płyty. 10 marca w sklepie internetowym Grande niespodziewanie pojawiła się rozszerzona edycja cyfrowa zatytułowana Slightly Deluxe. Zawiera ona cztery dodatkowe utwory, w tym remiks „Supernatural” z udziałem Troye’a Sivana oraz wydany wcześniej remiks „Yes, And?” z Mariah Carey. Dzień później wersja Slightly Deluxe trafiła do serwisów streamingowych. 1 października 2024 roku Grande zaskoczyła fanów kolejnym rozszerzonym wydaniem cyfrowym o nazwie Slightly Deluxe and Also Live. Składa się ono ze standardowych trzynastu utworów, remiksów z edycji Slightly Deluxe, wydanego wcześniej remiksu „The Boy Is Mine” z udziałem Brandy i Moniki oraz wersji koncertowych siedmiu piosenek.

Reedycja Brighter Days Ahead

Rozszerzona reedycja albumu z podtytułem Brighter Days Ahead ukazała się 28 marca 2025 roku w streamingu, formie cyfrowej oraz na dwóch wariantach płyt CD i dwóch edycjach winylowych. Wersja cyfrowa zawiera standardowe 13 utworów oraz sześć piosenek dodatkowych, natomiast wydanie fizyczne wzbogacono także o opublikowane wcześniej remiksy „Yes, And?”, „Supernatural” i „The Boy Is Mine” z udziałem innych artystów. 1 kwietnia w sklepie internetowym Grande oraz w serwisach streamingowych pojawiły się trzy ekskluzywne warianty cyfrowe reedycji: edycja instrumentalna, wersja a cappella oraz wydanie z alternatywną okładką.

Równocześnie z premierą reedycji, 28 marca, na kanale Grande w serwisie YouTube zadebiutował film krótkometrażowy zatytułowany również Brighter Days Ahead. Scenariusz do niego napisali, a następnie go wyreżyserowali, Breslauer i Grande. Akcja filmu rozgrywa się 70 lat po wydarzeniach z teledysku do utworu „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)”, a Grande wciela się w postać Peaches – fikcyjną bohaterkę wprowadzoną w tamtym klipie. W filmie wykorzystano trzy piosenki ze standardowej wersji albumu oraz trzy utwory dodatkowe z reedycji. Film został wyprodukowany wspólnie przez London Alley, the Lucky Bastards, Republic Records oraz samą Grande. 30 marca w Boca Raton, Chicago, Los Angeles i Nowym Jorku odbyły się specjalne pokazy kinowe Brighter Days Ahead dla fanów.

Występy na żywo

Grande wystąpiła jako gość muzyczny w odcinku Saturday Night Live wyemitowanym 9 marca 2024 roku. Był to jej trzeci występ w tym programie i pierwszy od 2016 roku. Wykonała wówczas utwory „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” oraz „Imperfect for You”. 6 maja 2024 roku artystka wzięła udział w Met Gali w Nowym Jorku, gdzie była niespodzianką wieczoru. Zaśpiewała trzy pierwsze single z albumu, a także „Into You”, „7 Rings”, utwór „Once Upon a Dream” z filmu Śpiąca królewna (1959) oraz zaśpiewany w duecie z Cynthią Erivo cover utworu „When You Believe” – singla Whitney Houston i Mariah Carey z 1998 roku. 6 czerwca 2024 roku Grande była gościem muzycznym w programie The Tonight Show Starring Jimmy Fallon, gdzie zaprezentowała „The Boy Is Mine”. Od 1 do 7 października na jej kanale Vevo w serwisie YouTube publikowano występy do siedmiu piosenek (tych samych, które trafiły na wersję Slightly Deluxe and Also Live), nagrane z udziałem dziesięcioosobowego zespołu.

W lipcu 2024 roku Grande wspomniała w podcaście Shut Up Evan, że planuje „skromną serię koncertów” promujących album, dodając, że „cudownym pomysłem byłoby zorganizowanie kilku występów pomiędzy premierami obu części Wicked”. Gdy w grudniu 2024 roku pojawiły się spekulacje o nadchodzącym ogłoszeniu trasy na rok 2025, wytwórnia Republic Records zdementowała plotki, twierdząc, że „nie ma planów” koncertowych. Jeszcze w tym samym miesiącu Grande powiedziała w wywiadzie dla Variety, że choć „muzyka i bycie na scenie zawsze będą częścią jej życia”, nie wyruszy w trasę „w najbliższym czasie”, priorytetowo traktując aktorstwo przez „najbliższe kilka lat”. W lipcu 2025 roku artystka opublikowała na Instagramie fragment swojego występu z Met Gali, kończąc opis informacją, że „pracuje nad planem, by zaśpiewać dla was wszystkich w przyszłym roku. Nawet jeśli tylko przez chwilę”.

Trasa

 Zobacz więcej w artykule The Eternal Sunshine Tour, w sekcji Geneza.

Trasa koncertowa promująca album, zatytułowana The Eternal Sunshine Tour, została ogłoszona 28 sierpnia 2025 roku. Harmonogram obejmuje 41 koncertów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Wielkiej Brytanii, które mają odbyć się między czerwcem a wrześniem 2026 roku. Trasa będzie promować także album Positions.

Lista utworów

Eternal Sunshine - lista utworów
Nr Tytuł Tekst Producent Długość
1. „Intro (End of the World)” Ariana Grande Grande, Shintaro Yasuda, Nick Lee, Aaron Paris 1:32
2. „Bye” Grande, Max Martin Grande, Martin, Ilya Salmanzadeh 2:44
3. „Don't Wanna Break Up Again” Grande, Martin Grande, Martin, Ilya 2:54
4. „Saturn Returns Interlude” Diana Garland, Grande Grande, Martin, Ilya, Will Loftis 0:42
5. „Eternal Sunshine” Grande Grande, Martin, Ilya, Yasuda, Davidior 3:30
6. „Supernatural” Grande Grande, Martin, Oscar Görres 2:43
7. „True Story” Grande, Martin Grande, Martin, Ilya 2:43
8. „The Boy Is Mine” Grande, Martin Grande, Martin, Ilya, Yasuda, Davidior 2:53
9. „Yes, And?” Grande Grande, Martin, Ilya 3:34
10. „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)” Grande Grande, Martin, Ilya 3:48
11. „I Wish I Hated You” Grande Grande, Ilya 2:33
12. „Imperfect for You” Grande, Martin Grande, Martin, Ilya 3:02
13. „Ordinary Things” (featuring Nonna) Grande, Marjorie Grande Grande, Lee, Martin, Luka Kloser 2:48
Całkowita długość: 35:26
Edycja Slightly Deluxe - bonusowe utwory w wydaniu cyfrowym
Nr Tytuł Tekst Producent Długość
14. „Supernatural” (remiks; z Troye Sivanem) Grande, Sivan, Brett McLaughlin Grande, Martin, Görres 2:43
15. „Imperfect for You” (acoustic) Grande, Martin Grande, Martin, Ilya 3:02
16. „True Story” (a cappella) Grande, Martin Grande, Martin, Ilya 2:43
17. „Yes, And?” (remiks; z Mariah Carey) Grande, Carey Grande, Martin, Ilya 3:35
Całkowita długość: 47:23

Przypisy

  1. ↑ Ariana Grande: eternal sunshine. AnyDecentMusic?. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  2. ↑ Eternal Sunshine by Ariana Grande [online], Metacritic [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  3. ↑ Neil Z. Yeung, Ariana Grande – Eternal Sunshine [online], AllMusic [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  4. ↑ Moses Jeanfrancois: Album Review: Ariana Grande – Eternal Sunshine. Beats Per Minute. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  5. ↑ Emma Harrison: Ariana Grande – Eternal Sunshine. Clash. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  6. ↑ Ariana Grande, Eternal Sunshine review: Clues and confessions bubble up from the slow-fizz pop. The Independent. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  7. ↑ Nick Levine: Ariana Grande – ‘Eternal Sunshine’ review: a compelling mood piece. NME. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  8. ↑ Michael Cragg: Ariana Grande: Eternal Sunshine review – a clearing of the emotional decks. The Observer. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  9. ↑ Harry Tafoya, eternal sunshine: Ariana Grande [online], Pitchfork [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  10. ↑ Jeffrey Davies: Ariana Grande’s ‘Eternal Sunshine’ Is Her Most Cohesive Work. PopMatters. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  11. ↑ Brittany Spanos: Ariana Grande Is Gorgeously Exposed on ‘Eternal Sunshine’. Rolling Stone. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  12. ↑ Sal Cinquemani: Ariana Grande Eternal Sunshine Review: Well-Sung Woes. Slant Magazine. (ang.).
  13. ↑ Laura Snapes: Ariana Grande: Eternal Sunshine review – perceptive post-divorce album is nearly spotless. The Guardian. (ang.).
  14. ↑ El Hunt: Ariana Grande - eternal sunshine album review: no rest for the Wicked. The Standard. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  15. ↑ Poppie Platt: Ariana Grande, Eternal Sunshine, review: pop at its sexiest. The Telegraph. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  16. ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande Says She’s Not Making a New Album Until She’s Done With ‘Wicked’: ‘My Hands Are Quite Full’ [online], Billboard, 13 maja 2022 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  17. ↑ Everything to know about Ariana Grande's 7th album 'Eternal Sunshine' [online], KISS [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  18. ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande Shares Photos From the Studio Teasing Mystery Project [online], Billboard, 7 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  19. ↑ Jennifer Zhan, No Thoughts, Just Eternal Sunshine [online], Vulture, 12 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  20. 1 2 Thania Garcia, Jem Aswad, Ariana Grande’s New Album, ‘Eternal Sunshine,’ Arriving in March [online], Variety, 17 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  21. ↑ Joey Nolfi, Ariana Grande teases new album in tearful preview: 'I'm so tired' [online], Entertainment Weekly, 27 grudnia 2023 (ang.).
  22. ↑ Tomás Mier, Ariana Grande Finally Teases New Music Era: 'See You Next Year' [online], Rolling Stone, 27 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  23. ↑ Jem Aswad, Ariana Grande’s New Single, ‘Yes, And?,’ Arriving on Friday [online], Variety, 7 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  24. ↑ Emma Wilkes, Ariana Grande teases new music with package and note sent to fans [online], NME, 27 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  25. ↑ Nick Levine, Ariana Grande - 'Eternal Sunshine' review: a compelling mood piece [online], NME, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  26. ↑ Brittany Spanos, Ariana Grande Is Gorgeously Exposed on 'Eternal Sunshine' [online], Rolling Stone, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  27. 1 2 Kyle Denis, Ariana Grande’s ‘Eternal Sunshine’: All 13 Tracks Ranked [online], Billboard, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  28. ↑ Clues and confessions abound on Ariana Grande’s Eternal Sunshine – review [online], The Independent, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  29. ↑ Jem Aswad, Ariana Grande Returns, Older and Wiser, With the Sparkling, Sarcastically Titled ‘Eternal Sunshine’: Album Review [online], Variety, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  30. ↑ Mary Siroky, Ariana Grande Gets Lost in the Stars on eternal sunshine: Review [online], Consequence, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  31. ↑ Tomás Mier, Ariana Grande Releases 'Eternal Sunshine,' First Album in Over 3 Years [online], Rolling Stone, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  32. ↑ Ariana Grande’s New Album Is Finally Here [online], ELLE, 8 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  33. ↑ Anagricel Duran, Ariana Grande announces release date of new album 'Eternal Sunshine' [online], NME, 17 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  34. ↑ Ariana Grande Sings Eternal Sunshine Songs And Billie Eilish On SNL, Drops Surprise Bonus Tracks [online], stereogum.com, 10 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  35. ↑ Josiah Eleazar Antonio, Troye Sivan reunites with Ariana Grande for 'supernatural' [online], 10 marca 2024 (ang.).
  36. ↑ Gil Kaufman, Ariana Grande Releases ‘Slightly Deluxe’ Edition of ‘Eternal Sunshine’ With Mariah Carey, Troye Sivan Features [online], Billboard, 11 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  37. 1 2 Hannah Dailey, Ariana Grande Surprise Drops ‘Eternal Sunshine’ Deluxe Featuring 7 Live Performances & Videos [online], Billboard, 1 października 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  38. ↑ Gabriel Saulog, Ariana Grande Announces 'eternal sunshine deluxe' Release [online], billboardphilippines.com, 11 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  39. ↑ All the details of Ariana Grande’s brighter days ahead [online], The FADER [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  40. ↑ Glitter Magazine | Ariana Grande Releases New 'Brighter Days Ahead' Versions [online], glittermagazine.co, 2 kwietnia 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  41. 1 2 Angie Martoccio, An Elderly Ariana Grande Relives Memories in 'Brighter Days Ahead' Short Film [online], Rolling Stone, 28 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  42. 1 2 Ashley Iasimone, Ariana Grande Announces ‘Brighter Days Ahead’ Short Film Screenings in Select Cities [online], Billboard, 24 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  43. ↑ Alert: Ariana Grande Dropped New Track Titles for ‘Eternal Sunshine’ Deluxe Album [online], Cosmopolitan, 17 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  44. ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande ‘Closes the Door’ on ‘Eternal Sunshine’ Era With ‘Brighter Days Ahead’ Short Film [online], Billboard, 28 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  45. ↑ Ariana Grande Unveils Host Cities For ‘Brighter Days Ahead’ Screenings [online], UPROXX, 23 marca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  46. ↑ Katie Atkinson, Ariana Grande & Kacey Musgraves Announced as Next ‘Saturday Night Live’ Music Guests [online], Billboard, 20 lutego 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  47. ↑ William Vaillancourt, 'SNL': Watch Ariana Grande Perform Two New Tracks from 'Eternal Sunshine' [online], Rolling Stone, 10 marca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  48. ↑ Vogue, Ariana Grande and Cynthia Erivo Closed Out the 2024 Met Gala With an Epic Performance [online], Vogue, 7 maja 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  49. ↑ Charisma Madarang, Ariana Grande Declares 'The Boy Is Mine' on 'Fallon,' Confirms Penn Badgley Will Star in Video [online], Rolling Stone, 7 czerwca 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  50. ↑ Larisha Paul, Ariana Grande Launches 'Eternal Sunshine' Live Performance Series With 'Intro (End of the World)' [online], Rolling Stone, 1 października 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  51. ↑ Ariana Grande Hopes to Squeeze in 'Mini' Tour Between Her ‘Wicked’ Films: A 'Sampling of Shows', „People.com” [dostęp 2026-04-28] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-28] (ang.).
  52. ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande’s Label Shuts Down Rumors: Pop Star Has ‘No Plans’ to Tour in 2025 [online], Billboard, 16 grudnia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  53. ↑ Marc Malkin, Ariana Grande on Why She Won’t Be Touring ‘Anytime Soon’ and How Long She’s Known the ‘Wicked 2’ Official Title [online], Variety, 18 grudnia 2024 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  54. ↑ TBBy Tom Breihan, Ariana Grande Joins Dr. Seuss Movie, Teases 2026 Shows [online], stereogum.com, 16 lipca 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  55. ↑ Jazz Monroe, Ariana Grande to Return to the Stage With 2026 Tour [online], Pitchfork, 28 sierpnia 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  56. ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande Announces ‘Eternal Sunshine’ Tour Dates for 2026: ‘See You Next Year’ [online], Billboard, 28 sierpnia 2025 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  57. ↑ Emily Zemler, Ariana Grande Teases Upcoming 'Eternal Sunshine' Tour: 'It's in a Good Place' [online], Rolling Stone, 5 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-28] (ang.).