Eugeniusz Dobaczewski
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
7 lutego 1886 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 września lub 11 listopada 1940 |
| Senator IV kadencji, Senator V kadencji (II RP) | |
| Okres | |
| Przynależność polityczna |
1935 Parlamentarna Grupa Wileńska (sekretarz), 1938 OZN. |
| Odznaczenia | |
    | |
Eugeniusz Dobaczewski ps. „Stary” (ur. 7 lutego 1886 w Wierzbicy Pańskiej, zm. 1 września lub 11 listopada 1940 w Działdowie) – uczestnik walk o niepodległość Polski w 1 pułku piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego, lekarz okulista, podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, senator Rzeczypospolitej Polskiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Tomasza i Marii z Golasińskich. W 1908 wstąpił do Związku Walki Czynnej, a następnie do Związku Strzeleckiego i PPS-Frakcji Rewolucyjnej. Od 1913 studiował nauki medyczne na Uniwersytecie Lwowskim, po roku przeniósł się na Wydział Lekarski na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po kilku miesiącach przerwał studia i zgłosił się do Legionów Polskich, służąc w szeregach I Brygady 25 marca 1915 wyruszył do Wilna aby stworzyć tam okręg. W 1917 w związku z nagonką bolszewicką opuścił Wileńszczyznę i przeniósł się do Płocka, gdzie został komendantem okręgu.
W 1918 powrócił na uczelnię i w 1922 złożył dyplom z okulistyki. Następnie powrócił wraz z rodziną do Wilna, był wiceprezesem Klubu Lekarzy Polskich, członkiem Międzynarodowego Związku Okulistów i Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Pełnił funkcję sekretarza działającej w parlamencie Grupy Wileńskiej. W czerwcu 1934 został przeniesiony z Dowództwa Obszaru Warownego „Wilno” do Szpitala Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisko komendanta.
W 1935 został wybrany zastępcą senatora w województwie wileńskim. Po śmierci Adama Piłsudskiego został senatorem Rzeczypospolitej IV kadencji. 4 lutego 1936 złożył ślubowanie. W latach 1938–1939 został senatorem V kadencji.
Został aresztowany 16 maja 1940 i uwięziony, początkowo w więzieniu w Wilnie, a następnie przetransportowany do Tylży. Stamtąd prawdopodobnie skierowany do obozu w Działdowie, gdzie został zamordowany przez hitlerowców.
Od 30 kwietnia 1916 był mężem Wandy Dobaczewskiej (córki Konrada Bolesława Niedziałkowskiego, siostry Mieczysława Niedziałkowskiego), z którą mieli syna Tadeusza i córkę Hannę (zginęła w ZSRR w czasie II wojny światowej).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7556 – 17 maja 1922
- Krzyż Niepodległości z Mieczami – 9 stycznia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928
- Odznaka „Za wierną służbę”
Przypisy
- 1 2 3 4 Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 143.
- 1 2 Bojczuk i Dusińska 2024 ↓, s. 93.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 172.
- ↑ Album-skorowidz Senatu i Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Sejmu Śląskiego. Kadencja 1935/1940, 1936, s. 199.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 30 grudnia 1922, s. 943.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 59 z 30 grudnia 1922, s. 943 [online], polona.pl [dostęp 2025-04-11] (pol.).
- ↑ Wykaz odznaczonych orderem „Virtuti Militari“ V klasy za czyny w b. Oddziałach detaszowanych Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (32 i 33 (311 i 312)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 15 sierpnia 1922, s. 23 [dostęp 2025-10-12], Cytat: kpt. Dobaczewski Eugenjusz (pol.).
- ↑ Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami - Monitor Polski [online], monitorpolski.gov.pl [dostęp 2020-01-01].
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Pałuki TV, Jadwiga Jelinek, Barbara Filipiak Ludzie Pałuk – Wanda Dobaczewska, Żnińskie owoce wileńskich korzeni, Pałuki nr 978 (45/2010) 18 listopada 2010. palukitv.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
- Biblioteka Sejmowa, Senatorowie V kadencji, Dobaczewski Eugeniusz
- Hanna Bojczuk, Halina Dusińska: Lekarze i studenci medycyny Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w latach 1792–1945. Warszawa: Centralna Biblioteka Wojskowa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, 2024. ISBN 978-83-92-3140-3-5.
Linki zewnętrzne
- Publikacje E. Dobaczewskiego w zbiorach Biblioteki Narodowej - wersja cyfrowa na Polona.pl