„Euler” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1906 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf, lekko modyfikując swój poprzedni projekt (Pluviôse) poprzez zastąpienie napędu parowegolicencyjnymisilnikami DieslaMAN, znacznie bardziej niezawodnymi od francuskich modeli.
„Euler” zbudowany został w Arsenale w Cherbourgu. Stępkę okrętu położono w 1907 roku, a zwodowany został 12 października 1912 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć wybitnego szwajcarskiego matematyka z XVIII wieku – Leonharda Eulera.
Dane taktyczno–techniczne
Wnętrze bliźniaczego okrętu „Montgolfier” (przed1919r.)
„Euler” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,1 metra, szerokość 5,14 metra i zanurzenie 3,1 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 397 ton, a w zanurzeniu 551 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki Diesla MAN (wyprodukowane na licencji we Francji) o łącznej mocy 840 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 660 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8,8 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1700Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 84Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.
Okręt wyposażony był w siedem wyrzutni torped kalibru 450 mm: jedną wewnętrzną na dziobie, cztery zewnętrzne systemu Drzewieckiego oraz dwie zewnętrzne po obu stronach kiosku, z łącznym zapasem 8 torped model 1904. W 1916 roku na okręcie zamontowano działo pokładowe kal. 47 mm M1902 L/50 lub kal. 75 mm M1897 L/35. Załoga okrętu składała się z 29 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby
„Euler” został wcielony do służby w Marine nationale w 1914 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q71. „Euler” podczas wojny pełnił służbę na wodach Morza Śródziemnego. Okręt został skreślony z listy floty w 1923 roku.
Uwagi
↑J. Labayle-Couhat podaje, że moc silników elektrycznych wynosiła 2x230 KM.
Przypisy
RobertGardiner,RandalGray:Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921.London:1985.
↑J. Gozdawa-Gołębiowski,T. Wywerka Prekurat:Pierwsza wojna światowa na morzu.Warszawa:1994,s.537.
↑JohnMoore (red.):Jane’s Fighting Ships of World War I.London:1990,s.199.
Bibliografia
Paul E.Fontenoy:Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare).Santa Barbara, California:ABC-CLIO,2007. ISBN1-85367-623-3.(ang.).
RobertGardiner,RandalGray:Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921.London:Conway Maritime Press,1985. ISBN0-85177-245-5.(ang.).
Marine nationale
