EuroLiga
Historia
Na fali sukcesu idei europejskich pucharów – stworzonej przez dziennikarzy francuskiego dziennika L'Équipe – dla klubów piłkarskich , wiosną 1957 r. grupa działaczy FIBA z Sekretarzem Generalnym Williamem Jonesem na czele, postanowiła przeszczepić koncepcję klubowej rywalizacji na starym kontynencie również dla męskich zespołów koszykarskich. W celu zorganizowania i sprawnego przeprowadzenia rozgrywek powołano specjalną Komisję, której przewodniczącym został sam W. Jones, mając do pomocy Roberta Busnela, Miloslava Kriza, Raimundo Saportę, Nikołaja Semaszkę i Borislava Stankovicia. Wzorem piłkarskim rywalizacji nadano oficjalną nazwę Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (PEMK) i pod takim mianem toczyła się ona do lat 90 . Do premierowego sezonu 1957/58 przystąpiło 24 mistrzów krajowych, a wśród nich Legia Warszawa . W inauguracyjnym spotkaniu – rozegranym 22 lutego 1958 w Brukseli – belgijski Royal IV SC Anderlechtois pokonał luksemburską BBC Etzella Ettelbruck 82:43, a po pucharowych bojach do finałowego dwumeczu (6 lipca 1958 i 17 lipca 1958) zakwalifikowały się: radziecka ASK Ryga oraz bułgarski Akademik Sofia. Lepsi okazali się ryżanie dwukrotnie pokonując rywala (86:81 i 84:71). Ta sama drużyna tryumfowała w dwóch kolejnych edycjach, a na pierwszy sukces ekipy spoza ZSRR (kraje „Europy socjalistycznej” zdominowały pierwsze lata rywalizacji PEMK) przyszło czekać do sezonu 1963/64, gdy po puchar sięgnął Real Madryt , który następnie – nieprzerwanie po połowy lat 80. – należał do ścisłej czołówki Pucharu Europy. Zresztą generalnie od tego momentu do głosu zaczęły dochodzić kluby z zachodniej i południowej części kontynentu (głównie włoskie ). Przełom lat 80. i 90. to czas tryumfów zespołów z byłej Jugosławii , czyli słynnej „szkoły bałkańskiej”, później zaś sukcesy zaczęły święcić ekipy greckie . Nieprzerwanie od sezonu 1987/88 końcowa faza pucharu przeprowadzana jest w formie turnieju Final Four , podczas którego wyłaniana jest najlepsza drużyna (wcześniej turniej Finałowej Czwórki PEMK odbył się tylko dwa razy – w 1966 r. i 1967 r.).
Szyld Euroliga – w odniesieniu do rywalizacji najlepszych męskich klubów koszykarskich w Europie – po raz pierwszy pojawił się w 1995 r., gdy to od sezonu 1995/96 zmieniono nazwę rozgrywek na FIBA EuroLeague . Ich organizatorem nadal pozostawała FIBA, pełniąc jednocześnie rolę patrona tytularnego. Jednak już wówczas coraz większą siłę oddziaływania zaczęła przejawiać – założona 25 czerwca 1991 w Rzymie – Unia Europejskich Lig Koszykarskich (ULEB), reprezentująca zrzeszane przez siebie klubu z czołowych lig krajowych (głównie włoskiej, hiszpańskiej, francuskiej i greckiej). Kwestią czasu pozostawało przejęcie przez nią praw do zarządzania Euroligą na co nie chciała zgodzić się FIBA. Przełomowym okazał się być 2000 r., gdy w europejskiej koszykówce doszło do rozłamu. Żadna z organizacji nie zamierzała ustąpić, dlatego w edycji 2000/01 rywalizacja najlepszych klubów „starego kontynentu” toczyła się w dwóch niezależnych od siebie rozgrywkach: nowej Eurolidze (stworzonej przez ULEB) i Suprolidze (założonej przez FIBA). Po roku doszło do porozumienia, FIBA zlikwidowała Suproligę, która funkcjonowała zaledwie przez jeden sezon, a ULEB-owska Euroliga stała się zaczątkiem nowoczesnej Euroligi.
Zestawienie zwycięzców
Zestawienie zwycięzców według klubów
Nazwa klubu
Zwycięskie sezony
Przegrane sezony
Real Madryt
11
11
1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018, 2023
1962, 1963, 1969, 1975, 1976, 1985, 2013, 2014, 2022, 2024. 2026
CSKA Moskwa
8
6
1961, 1963, 1969, 1971, 2006, 2008, 2016, 2019
1965, 1970, 1973, 2007, 2009, 2012
Panathinaikos Ateny
7
1
1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011, 2024
2001
Maccabi Tel Awiw
6
9
1977, 1981, 2001, 2004, 2005, 2014
1980, 1982, 1987, 1988, 1989, 2000, 2006, 2008, 2011
Pallacanestro Varese
5
5
1970, 1972, 1973, 1975, 1976
1971, 1974, 1977, 1978, 1979
Olympiakos Pireus
4
6
1997, 2012, 2013, 2026
1994, 1995, 2010, 2015, 2017, 2023
Olimpia Mediolan
3
2
1966, 1987, 1988
1967, 1983
ASK Ryga
3
1
1958, 1959, 1960
1961
Split
3
1
1989, 1990, 1991
1972
FC Barcelona
2
6
2003, 2010
1984, 1990, 1991, 1996, 1997, 2021
Virtus Bolonia
2
3
1998, 2001
1981, 1999, 2002
Fenerbahçe
2
2
2017, 2025
2016, 2018
Anadolu Efes
2
1
2021, 2022
2019
Pallacanestro Cantù
2
—
1982, 1983
—
Cibona Zagrzeb
2
—
1985, 1986
—
Dinamo Tbilisi
1
1
1962
1960
Joventut Badalona
1
1
1994
1992
Žalgiris Kowno
1
1
1999
1986
Bosna Sarajewo
1
—
1979
—
Virtus Rzym
1
—
1984
—
Partizan (koszykówka mężczyzn)
1
—
1992
—
CSP Limoges
1
—
1993
—
Akademik Sofia
—
2
—
1958, 1959
BC Brno
—
2
—
1964, 1968
Benetton Treviso
—
2
—
1993, 2003
TAU Cerámica Vitoria
—
2
—
2001, 2005
USK Praha
—
1
—
1966
AEK Ateny
—
1
—
1998
Fortitudo Bolonia
—
1
—
2004
AS Monaco
—
1
—
2025
Zestawienie zwycięzców według państw
Państwo
Zwycięskie kluby
Hiszpania
14
Real Madryt (1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018, 2023)
FC Barcelona (2003, 2010)
Joventut Badalona (1994)
Włochy
13
Pallacanestro Varese (1970, 1972, 1973, 1975, 1976)
Olimpia Milano (1966, 1987, 1988)
Virtus Bolonia (1998, 2001)
Pallacanestro Cantù (1982, 1983)
Virtus Rzym (1984)
Grecja
11
Panathinaikos (1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011, 2024)
Olympiakos Pireus (1997, 2012, 2013,2026)
ZSRR
8
CSKA Moskwa (1961, 1963, 1969, 1971)
ASK Ryga (1958, 1959, 1960)
Dinamo Tbilisi (1962)
Jugosławia
7
Split (1989, 1990, 1991)
Cibona Zagrzeb (1985, 1986)
Bosna Sarajewo (1979)
Partizan (1992)
Izrael
6
Maccabi Tel Awiw (1977, 1981, 2001, 2004, 2005, 2014)
Rosja
4
CSKA Moskwa (2006, 2008, 2016, 2019)
Turcja
4
Fenerbahçe (2017, 2025)
Anadolu Efes (2021, 2022)
Francja
1
CSP Limoges (1993)
Litwa
1
Žalgiris Kowno (1999)
Statystyki
Punkty na mecz
1991-92 Nikos Galis (Aris Saloniki): 32,25 (w 16 występach)
1992-93 Zdravko Radulović (Cibona Zagrzeb): 23,92 (w 13 występach)
1993-94 Nikos Galis (Panathinaikos Ateny): 23,80 (w 21 występach)
1994-95 - Predrag Danilović (Virtus (Buckler) Bologna): 22,11 (w 17 występach)
1995-96 Joe Arlauckas (Real Madryt): 26,42 (w 21 występach)
1996-97 Carlton Myers (Fortitudo (Teamsystem) Bologna): 22,94 (w 19 występach)
1997-98 - Peja Stojaković (PAOK Saloniki): 20,93 (w 16 występach)
1998-99 İbrahim Kutluay (Fenerbahçe SK): 21,41 (w 17 występach)
1999-00 Miljan Goljović (Pivovarna Laško): 20,18 (w 16 występach)
2000-01 - Miroslav Berić (Partizan Belgrad): 23,25 (w 20 występach) (FIBA Suproliga )
2000-01 Alphonso Ford (Peristeri Ateny): 26 (w 12 występach) (ULEB Euroliga)
2001-02 Alphonso Ford (Olympiakos Pireus): 24,75 (w 20 występach)
2002-03 - Miloš Vujanić (Partizan Belgrad): 25,78 (w 14 występach)
2003-04 Lynn Greer (Śląsk Wrocław): 25,07 (w 14 występach)
2004-05 Charles Smith (Victoria Libertas (Scavolwi) Pesaro): 20,65 (w 20 występach)
2005-06 Drew Nicholas (Benetton Treviso): 18,45 (w 20 występach)
2006-07 Juan Carlos Navarro (FC Barcelona): 16,77 (w 22 występach)
2007-08 Marc Salyers (Chorale Roanne): 21,78 (w 14 występach)
2008-09 Igor Rakočević (TAU Baskonia): 17,95 (w 21 występach)
2009–10 Linas Kleiza (Olympiacos): 17,14 (w 22 występach)
2010–11 Igor Rakočević (Efes Pilsen): 17,21 (w 14 występach)
2011–12 - Bo McCalebb (Montepaschi Siena): 16,9 (w 17 występach)
2012–13 Bobby Brown (Montepaschi Siena): 18,83 (w 24 występach)
2013–14 - Keith Langford (Olimpia Milano): 17,56 (w 25 występach)
2014–15 - Taylor Rochestie (Niżny Nowogród): 18,90 (w 21 występach)
2015–16 Nando De Colo (CSKA Moskwa): 19,44 (w 27 występach)
2016–17 Keith Langford (Uniks Kazań): 21,75 (w 28 występach)
Zbiórki na mecz
1991-92 Corny Thompson (Joventut Badalona): 11,72 (w 18 występach)
1992-93 Arvydas Sabonis (Real Madryt): 11,95 (w 20 występach)
1993-94 Roy Tarpley (Olympiakos Pireus): 12,84 (w 19 występach)
1994-95 Stojko Vranković (Panathinaikos Ateny): 12,19 (w 21 występach)
1995-96 Charles Shackleford (Ülkerspor): 12,38 (w 18 występach)
1996-97 Warren Kidd (Stefanel Milano): 10,59 (w 22 występach)
1997-98 - Dejan Tomašević (Partizan Belgrad): 9,60 (w 23 występach)
1998-99 Žan Tabak (Fenerbahçe SK): 10 (w 18 występach)
1999-00 Hüseyin Beşok (Efes Pilsen Stambuł): 10,04 (w 23 występach)
2000-01 Roberto Chiacig (Montepaschi Siena): 9,38 (w 18 występach) (FIBA Suproliga )
2000-01 - Dejan Tomašević (Budućnost Podgorica): 11,5 (w 12 występach) (ULEB Euroliga)
2001-02 Mirsad Türkcan (CSKA Moskwa): 12,76 (w 17 występach)
2002-03 Mirsad Türkcan (Montepaschi Siena): 11,80 (w 21 występach)
2003-04 Arvydas Sabonis (Žalgiris Kowno): 10,72 (w 18 występach)
2004-05 Tanoka Beard (Žalgiris Kowno): 10,6 (w 20 występach)
2005-06 - Dejan Milojević (Partizan Belgrad): 10,08 (w 12 występach)
2006-07 Tanoka Beard (Žalgiris Kowno): 9,85 (w 14 występach)
2007-08 Travis Watson (Armani Jeans Milano): 9,71 (w 14 występach)
2008-09 Joanis Burusis (Olympiakos Pireus): 7,36 (w 22 występach)
2009–10 Travis Watson (Žalgiris Kowno): 9,46 (w 13 występach)
2010–11 Mirsad Türkcan (Fenerbahçe Ülker): 7,33 (w 12 występach)
2011–12 Andriej Kirilenko (CSKA Moskwa): 7,47 (w 17 występach)
2012–13 Wiktor Chriapa (CSKA Moskwa): 7,31 (w 26 występach)
2013–14 Joffrey Lauvergne (Partizan Belgrad): 8,63 (w 24 występach)
2014–15 Boban Marjanović (Crvena Zvezda): 10,67 (w 24 występach)
2015–16 Joanis Burusis (Laboral Kutxa Baskonia): 8,66 (w 29 występach)
2016–17 Ekpe Udoh (Fenerbahçe Ülker): 7,77 (w 31 występach)
Asysty na mecz
1991-92 Micheal Ray Richardson (Slobodna Dalmacija Split): 6,07 (w 14 występach)
1992-93 Nacho Azofra (Estudiantes Madryt): 5,58 (w 12 występach)
1993-94 Nikos Galis (Panathinaikos Ateny): 4,71 (w 21 występach)
1994-95 Chuck Evans (CSKA Moskwa): 6,15 (w 13 występach)
1995-96 Wasilij Karasiow (CSKA Moskwa): 7,15 (w 20 występach)
1996-97 Michael Anderson (Caja San Fernando): 6,11 (w 17 występach)
1997-98 Willie Anderson (AEK Ateny): 4,41 (w 12 występach)
1998-99 Tyus Edney (Žalgiris Kowno): 6,13 (w 22 występach)
1999-00 David Rivers (TOFAS Bursa): 4,93 (w 16 występach)
2000-01 Raimondas Miglinieks (Śląsk Wrocław): 6,95 (w 20 występach) (FIBA Suproliga )
2000-01 Ivica Marić (KK Zadar): 5,9 (w 10 występach) (ULEB Euroliga)
2001-02 Elmer Bennett (Baskonia): 5,26 (w 15 występach)
2002-03 Ed Cota (Žalgiris Kowno): 6,5 (w 14 występach)
2003-04 Ed Cota (Žalgiris Kowno): 5,65 (w 20 występach)
2004-05 Mire Chatman (EB Pau-Orthez): 6,21 (w 14 występach)
2005-06 Pablo Prigioni (Baskonia): 6,24 (w 25 występach)
2006-07 Teodoros Papalukas (CSKA Moskwa): 5,4 (w 25 występach)
2007-08 DeJuan Collins (Žalgiris Kowno): 5,35 (w 20 występach)
2008-09 Teodoros Papalukas (Olympiakos Pireus): 5,25 (w 20 występach)
2009–10 Omar Cook (Unicaja Málaga): 5,94 (w 16 występach)
2010–11 Dimitris Diamandidis (Panathinaikos): 6,23 (w 22 występach)
2011–12 Omar Cook (Olimpia Mediolan): 5,69 (w 16 występach)
2012–13 Zoran Planinić (Chimki): 6,32 (w 22 występach)
2013–14 Dimitris Diamandidis (Panathinaikos): 6,21 (w 29 występach)
2014–15 Miloš Teodosić (CSKA Moskwa): 7 (w 24 występach)
2015–16 Thomas Heurtel (Anadolu Efes): 7,92 (w 24 występach)
2016–17 Miloš Teodosić (CSKA Moskwa): 6,79 (w 29 występach)
Przechwyty na mecz
1991-92 Riccardo Pittis (Philips Milano): 3,73 (w 19 występach)
1992-93 Clinton Wheeler (Bayer Leverkusen): 3 (w 17 występach)
1993-94 Riccardo Pittis (Benetton Treviso): 2,92 (w 13 występach)
1994-95 Siergiej Panow (CSKA Moskwa): 3 (w 19 występach)
1995-96 Riccardo Pittis (Benetton Treviso): 2,63 (w 19 występach)
1996-97 Michael Anderson (Caja San Fernando): 2,70 (w 17 występach)
1997-98 David Rivers (Teamsystem Bologna): 2,85 (w 21 występach)
1998-99 Gerald Lewis (KK Zadar): 2,53 (w 15 występach)
1999-00 Andrea Meneghin (Varese Roosters): 2,93 (w 16 występach)
2000-01 Ralph Biggs (Telindus Ostenda): 2,1 (w 20 występach) (FIBA Suproliga )
2000-01 Ivica Marić (KK Zadar) i Jemeil Rich (Lugano Snakes): 3,7 (w 10 występach) (ULEB Euroliga)
2001-02 Emanuel Ginobili (Kinder Bologna): 2,54 (w 22 występach)
2002-03 Fred House (Partizan Belgrad): 3 (w 10 występach)
2003-04 Fred House (Partizan Belgrad): 3,38 (w 13 występach)
2004-05 Chris Williams (Frankfurt Skyliners): 2,78 (w 14 występach)
2005-06 Jeff Trepagnier (Ülkerspor): 3,05 (w 20 występach)
2006-07 Ricky Rubio (DKV Joventut Badalona): 3,18 (w 16 występach)
2007-08 Shaun Stonerook (Montepaschi Siena): 2,58 (w 24 występach)
2008–09 David Logan (Asseco Prokom): 2,67 (w 15 występach)
2009–10 Bo McCalebb (KK Partizan) & Wiktor Chriapa (CSKA Moskwa): 1,95 (w 22 występach)
2010–11 Chuck Eidson (Maccabi Tel Awiw): 2,64 (w 22 występach)
2011–12 Jamon-Alfred Lucas (Galatasaray): 1,81 (w 16 występach)
2012–13 Bo McCalebb (Fenerbahçe Ülker): 1,91 (w 23 występach)
2013–14 Jamon Gordon (Anadolu Efes): 2,00 (w 21 występach)
2013–14 Tarence Kinsey (Niżny Nowogród): 1,59 (w 17 występach)
2015–16 - Nick Calathes (Panathinaikos): 2 (w 27 występach)
2016–17 Charles Jenkins (Crvena Zvezda Belgrad): 2,07 (w 30 występach)
Bloki na mecz
2000-01 Andriej Kirilenko (CSKA Moskwa): 2,13 (w 22 występach) (FIBA Suproliga )
2000-01 Hryhorij Chyżniak (Žalgiris Kowno): 3,16 (w 12 występach) (ULEB Euroliga)
2001-02 Hryhorij Chyżniak (Žalgiris Kowno): 3,21 (w 14 występach)
2002-03 Eduardo Hernández-Sonseca (Real Madryt): 1,5 (w 14 występach)
2003-04 Arvydas Sabonis (Žalgiris Kowno): 1,61 (w 18 występach)
2004-05 Eurelijus Žukauskas (Ülkerspor): 1,81 (w 22 występach)
2005-06 Dariusz Ławrynowicz (Žalgiris Kowno): 2,1 (w 20 występach)
2006-07 Marcus Haislip (Efes Pilsen Stambuł): 1,75 (w 20 występach)
2007-08 Ömer Aşık (Fenerbahçe Ülker): 2,06 (w 15 występach)
2008–09 Fran Vázquez (FC Barcelona): 1,74 (w 23 występach)
2009–10 D’or Fischer (Maccabi Tel Awiw): 1,8 (w 20 występach)
2010–11 Mirza Begić (Žalgiris Kowno/Real Madryt): 1,5 (w 16 występach)
2011–12 Andriej Kirilenko (CSKA Moskwa): 1,94 (w 17 występach)
2012–13 Shawn James (Maccabi Tel Awiw): 1,93 (w 27 występach)
2013–14 Bryant Dunston (Olympiacos): 1,31 (w 29 występach)
2014–15 Arciom Parachoŭski (Niżny Nowogród): 1,96 (w 23 występach)
2015–16 Ekpe Udoh (Fenerbahçe): 2,26 (w 27 występach)
2016–17 Ekpe Udoh (Fenerbahçe): 2,19 (w 31 występach)
Najlepszy wskaźnik punktowy – cały sezon
2000-01 - Dejan Tomašević (Budućnost Podgorica): 30,91 (w 12 występach)
2001-02 Mirsad Türkcan (CSKA Moskwa): 25,82 (w 17 występach)
2002-03 Mirsad Türkcan (Montepaschi): 24 (w 21 występach)
2003-04 Arvydas Sabonis (Žalgiris Kowno): 26,27 (w 18 występach)
2004-05 Anthony Parker (Maccabi Tel Awiw): 24,87 (w 24 występach)
2005-06 - Dejan Milojević (Partizan Belgrad): 23,58 (w 12 występach)
2006-07 Nikola Vujčić (Maccabi Tel Awiw): 21,72 (w 22 występach)
2007-08 Marc Salyers (Chorale Roanne): 22,5 (w 14 występach)
2008–09 D’or Fischer (Maccabi Tel Awiw): 21,46 (w 13 występach)
2009–10 - Aleks Marić (KK Partizan): 21,11 (w 18 występach)
2010–11 Fernando San Emeterio (Baskonia): 19,05 (w 20 występach)
2011–12 Andriej Kirilenko (CSKA Moskwa): 24,18 (w 17 występach)
2012–13 Bobby Brown (Montepaschi Siena): 17,38 (w 24 występach)
2013–14 - Keith Langford (Olimpia Mediolan): 17,68 (w 25 występach)
2014–15 Boban Marjanović (Crvena Zvezda Belgrad): 25,67 (w 24 występach)
2015–16 Nando De Colo (CSKA Moskwa): 24,3 (w 27 występach)
2016–17 Keith Langford (Uniks Kazań): 21,82 (w 28 występach)
Najlepszy wskaźnik punktowy – sezon zasadniczy
Statystyczni liderzy sezonu regularnego nie są brani pod uwagę w oficjalnych statystykach.
2000-01 - Dejan Tomašević (Budućnost Podgorica): 31,2
2001-02 Mirsad Türkcan (CSKA Moskwa): 28,09
2002-03 Joseph Blair (Ülkerspor): 25
2003-04 Arvydas Sabonis (Žalgiris Kowno): 26,41
2004-05 Anthony Parker (Maccabi Tel Awiw): 27,42
2005-06 - Dejan Milojević (Partizan Belgrad): 23,58
2006-07 Nikola Vujčić (Maccabi Tel Awiw): 23,64
2007-08 Marc Salyers (Chorale Roanne): 22,5
2008–09 Sani Bečirovič (Virtus Rzym): 22
2009–10 - Aleks Marić (KK Partizan): 24,56
2010–11 Keith Langford (Chimki): 19,7
2011–12 Nicolas Batum (SLUC Nancy): 23,17
2012–13 Joanis Burusis (Olimpia Mediolan): 18,89
2013–14 Nikola Mirotić (Real Madryt): 20,5
2014–15 Boban Marjanović (Crvena Zvezda Belgrad): 24,9
2015–16 Joanis Burusis (Laboral Kutxa Baskonia): 23,6
2016–17 Nando De Colo (CSKA Moskwa): 22,74
Najlepszy wskaźnik punktowy – Top 16
Statystyczni liderzy sezonu regularnego nie są brani pod uwagę w oficjalnych statystykach.
2001-02 Alphonso Ford (Olympiakos Pireus): 26,66
2002-03 Mirsad Türkcan (Montepaschi Siena): 27
2003-04 Arvydas Sabonis (Žalgiris Kowno): 26
2004-05 David Andersen (CSKA Moskwa): 25,66
2005-06 Scoonie Penn (Cibona Zagrzeb): 25,16
2006-07 Antonis Fotsis (Dinamo Moskwa): 20,83
2007-08 Terence Morris (Maccabi Tel Awiw): 22,5
2008–09 Mirsad Türkcan (Fenerbahçe Ülker): 27
2009–10 Jamont Gordon (KK Cibona): 23,83
2010–11 Fernando San Emeterio (Baskonia): 23,33
2011–12 Andriej Kirilenko (CSKA Moskwa): 19,83
2012–13 Bojan Bogdanović (Fenerbahçe Ülker): 22
2013–14 - Keith Langford (Olimpia Mediolan): 19,18
2014–15 Boban Marjanović (Crvena Zvezda Belgrad): 26,21
2015–16 Nando De Colo (CSKA Moskwa): 26,75
Najlepsi w historii
Statystyki liczone od sezonu 2000/01
Indywidualne osiągnięcia
Punkty
Liczone od sezonu 1991/92
Joe Arlauckas (Real Madryt) 63 pkt kontra Buckler Bolonia (24/28 2pt, 0/1 3pt, 15/18 FT) (w sezonie 1995-96)
Michael Young (CSP Limoges) 47 pkt kontra Benetton Treviso (12/22 2pt, 4/6 3pt, 11/15 FT) (w sezonie 1993-94)
Nikos Galis (Aris Saloniki) 46 pkt kontra Philips Milano (8/14 2pt, 5/6 3pt, 15/18 FT) (w sezonie 1991-92)
Velimir Perasović (SLVbodna Dalmacija Split) 45 pkt kontra Cibona Zagrzeb (15/22 2pt, 1/1 3pt, 12/14 FT) (w sezonie 1991-92)
Ivica Žurić (Cibona Zagrzeb) 45 pkt kontra Buckler Bolonia (11/18 2pt, 5/7 3pt, 8/9 FT) (w sezonie 1993-94)
Nikos Galis (Aris Saloniki) 44 pkt kontra Joventut Badalona (15/21 2pt, 2/5 3pt, 8/11 FT) (w sezonie 1991-92)
Nikos Galis (Aris Saloniki) 44 pkt kontra Commodore Den Helder (16/28 2pt, 1/3 3pt, 9/10 FT) (w sezonie 1991-92)
Tony Dawson (Bayer Leverkusen) 43 pkt kontra Kinder Bolonia (10/15 2pt, 1/2 3pt, 20/25 FT) (w sezonie 1996-97)
Zdravko Radulović (Cibona Zagrzeb) 42 pkt kontra Olympique d'Antibes (6/10 2pt, 7/13 3pt, 9/9 FT) (w sezonie 1991-92)
Zdravko Radulović (Cibona Zagrzeb) 42 pkt kontra SLVbodna Dalmacija Split (8/15 2pt, 7/11 3pt, 5/7 FT) (w sezonie 1991-92)
İbrahim Kutluay (Fenerbahçe SK) 41 pkt kontra Cibona Zagrzeb (7/13 2pt, 6/8 3pt, 9/15 FT) (w sezonie 1998-99)
Alphonso Ford (Peristeri Ateny) 41 pkt kontra Baskonia (9/19 2pt, 3/4 3pt, 14/15 FT) (w sezonie 2000-01)
Carlton Myers (PAF Bolonia) 41 pkt kontra Real Madryt (6/9 2pt, 5/11 3pt, 14/19 FT) (w sezonie 2000-01)
Kaspars Kambala (Efes Pilsen) 41 pkt kontra FC Barcelona (18/28 2p, 5/10 FT) (w sezonie 2002-03)
Nikos Galis (Aris Saloniki) 40 pkt kontra Estudiantes Madryt (14/19 2pt, 0/2 3pt, 12/14 FT) (w sezonie 1991-92)
Zdravko Radulović (Cibona Zagrzeb) 40 pkt kontra Phonola Caserta (10/12 2pt, 5/12 3pt, 5/8 FT) (w sezonie 1991-92)
Arijan Komazec (Kinder Bolonia) 40 pkt kontra FC Barcelona (10/12 2pt, 4/5 3pt, 8/8 FT) (w sezonie 1996-97)
Vlado Šćepanović (Partizan Belgrad) 40 pkt kontra Ural Great Perm (3/5 2pt, 7/9 3pt, 13/13 FT) (w sezonie 2001-02)
Arvydas Macijauskas (Baskonia) 40 pkt kontra ASVEL Villeurbanne (4/7 2pt, 6/6 3pt, 14/14 FT) (w sezonie 2003-04)
Marc Salyers (Chorale Roanne) 40 pkt kontra Fenerbahçe Ülker (9/11 2pt, 6/13 3pt, 4/5 FT) (w sezonie 2007-08)
Triple-double
Liczone od sezonu 1991/92
Wasilij Karasiew (CSKA Moskwa) 21 pkt, 10 ast, 10 zb kontra Olympiakos (w sezonie 1994-95)
Bill Edwards (PAOK Saloniki) 24 pkt, 15 zb, 10 ast kontra Cholet Basket (w sezonie 1999-00)
Derrick Phelps (Alba Berlin) 12 ast, 11 pkt, 10 zb kontra Iraklis (w sezonie 2000-01 Suproliga)
Nikola Vujčić (Maccabi Tel Awiw) 12 zb, 11 pkt, 11 ast kontra Prokom Trefl (w sezonie 2005-06)
Nikola Vujčić (Maccabi Tel Awiw) 27 pkt, 10 zb, 10 ast kontra Olimpija Lublana (w sezonie 2006-07)
Prawa telewizyjne w Polsce
Prawa telewizyjne do Euroligi w Polsce posiada Telewizja Polsat , transmisje emitowane są na płatnych kanałach sportowych należących do spółki.