| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
2 sierpnia 1953 |
| profesor nauk chemicznych | |
| Specjalność: chemia analityczna, spektrometria atomowa, spektrometria mas | |
| Alma Mater |
Uniwersytet Warszawski |
| Doktorat |
1986 |
| Habilitacja |
29 kwietnia 1996 – chemia |
| Profesura |
20 maja 2004 |
| Nauczycielk akademicki | |
| uczelnia |
Wydział Chemii UW |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Ewa Joanna Bulska (Dojlido-Bulska; ur. 2 sierpnia 1953 w Warszawie) – polska chemiczka, profesor nauk chemicznych profesor Uniwersytetu Warszawskiego, specjalistka w zakresie chemii analitycznej, spektrometrii atomowej i spektrometrii mas.
W 1977 r. ukończyła studia magisterskie na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego i rozpoczęła tam pracę. W 1986 r. na tym samym wydziale uzyskała stopień doktora. Jej promotorem był prof. Adam Hulanicki. W 1996 r. na podstawie pracy pt. Wykorzystanie plazmy mikrofalowej w układach sprzężonych w nieorganicznej analizie śladowej uzyskała na macierzystym wydziale stopień doktora habilitowanego nauk chemicznych w dyscyplinie chemia, specjalność spektrometria. W 2004 r. otrzymała tytuł profesora nauk chemicznych.
Została profesorem zwyczajnym Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wyższej Szkoły Ekologii i Zarządzania w Warszawie.
Jest dyrektorem Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych Uniwersytetu Warszawskiego, członkiem Komitetu Chemii Analitycznej PAN, a także Przewodniczącą Zespołu Analizy Spektralnej przy Komitecie Chemii Analitycznej PAN oraz członkiem Rady Konsultacyjnej Głównego Urzędu Miar. Jest także członkiem Rady Naukowej Instytutu Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk.
Od 2022 r. jest członkiem zespołu doradczego ds. programu „Polska Metrologia” przy Mistrze Edukacji i Nauki. 30 września 2025 r. została członkiem Rady Naukowej Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej w Warszawie.
Prowadzi badania w obszarze nowoczesnej chemii analitycznej, ze szczególnym naciskiem na metody spektrometrii atomowej i spektrometrii mas oraz ich zastosowania w analizie śladowej, badaniach biologicznych i ochronie dziedzictwa kulturowego. Od początku kariery jest związana z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie pracuje w Pracowni Teoretycznych Podstaw Chemii Analitycznej, a równolegle działa w ramach Analitycznego Centrum Eksperckiego w Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych UW.
Jest autorką lub współautorką ok. 250 publikacji, które odnotowały ponad 5 tys. cytowań.
Jej tematyka badawcza obejmuje w szczególności:
W praktyce oznacza to koncentrację na rozwoju i doskonaleniu procedur pomiarowych dla bardzo niskich stężeń pierwiastków oraz form chemicznych tych pierwiastków (specjacja), często w złożonych matrycach biologicznych i środowiskowych, a także w materiałach o znaczeniu konserwatorskim.
Koordynuje współpracę Uniwersytetu Warszawskiego z Polskim Laboratorium Antydopingowym (PLAD). Współpraca ta obejmuje wspólne prace badawcze nad nowatorskimi procedurami pomiarowymi umożliwiającymi badania substancji zabronionych w sporcie, a także działania dydaktyczno-naukowe, w tym przewody doktorskie realizowane we współpracy z PLAD oraz praktyki studenckie w laboratorium.
W 2004 r. otrzymała nagrodę „Bunsen-Kirchhoff Award for Analytical Spectroscopy” za pracę w dziedzinie atomowej spektrometrii absorpcyjnej z użyciem pieców grafitowych, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania modyfikatorów matrycy oraz za analizę materiałów biologicznych i badania nad konserwacją obiektów sztuki. W 2012 r. Polskie Towarzystwo Chemiczne przyznało jej Medal Wiktora Kemuli. W 2015 r. Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) przyznała jej nagrodę „IUPAC 2015 Distinguished Women in Chemistry or Chemical Engineering”, wręczoną podczas kongresu IUPAC w Busan, Korea. W 2024 r. Czeskie Towarzystwo Spektroskopowe oraz Słowackie Towarzystwo Spektroskopowe przyznało jej Medal Ioannesa Marcusa Marciego za wybitne osiągnięcia w analizie śladowej i specjacyjnej metodami spektroskopii atomowej.
W 2008 r. otrzymała Złoty Medal za Długoletnią Służbę. W 2015 r. została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, a w 2019 r. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
W 2025 r. znalazła się w zestawieniu Top 2% Scientists Uniwersytetu Stanforda i wydawnictwa Elsevier za całokształt dorobku naukowego.