 Ewa Nowicka-Rusek (2004) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Profesor doktor habilitowana nauk humanistycznych | |
| Specjalność: antropologia społeczna, socjologia etniczności | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1969 |
| Habilitacja |
1978 |
| Profesura |
27 kwietnia 1993 |
| Polska Akademia Nauk | |
| Status |
członkini Komitetu Nauk Etnologicznych oraz Komitetu Badań nad Migracjami |
| Nauczycielka akademicka | |
| uczelnia |
Uniwersytet Warszawski, Wydział Filozofii i Socjologii, Instytut Socjologii; Collegium Civitas w Warszawie, Instytut Socjologii |
| Odznaczenia | |
 | |
Ewa Lidia Nowicka-Rusek (ur. 1943) – profesor antropologii społecznej na Uniwersytecie Warszawskim (kierownik Zakładu Antropologii Społecznej Instytutu Socjologii) oraz w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. W latach 1995–1998 przewodnicząca Sekcji Antropologii Społecznej Polskiego Towarzystwa Socjologicznego.
W 1965 roku została magistrem socjologii, w 1969 roku doktorem, w 1978 roku doktorem habilitowanym, a w 1993 – profesorem na Wydziale Filozofii i Socjologii UW.
Badaczka między innymi religijności, mniejszości narodowych i etnicznych – Romów w Polsce, grup migranckich – Wietnamczyków mieszkających w Polsce i greckich repariantow z Polski oraz rdzennych ludów Syberii – Buriatów, Jakutów, Koriaków. Beneficjentka subsydium profesorskiego Fundacji Nauki Polskiej.
Prowadziła badania terenowe w Europie, na Syberii, w Mongolii i w Chinach.
Do jej zainteresowań naukowych należą współczesne teorie antropologiczne, mniejszości narodowe i etniczne w Polsce i w Europie, imigranci i imigracja, rdzenne narody Syberii, społeczny i psychologiczny aspekt migracji powrotnych, małe narody na Syberii i w Europie. W ramach tej ostatniej dziedziny prowadzi grant na temat Wołochów na Bałkanach.
Wśród wypromowanych przez nią doktorów znaleźli się: Mariusz Granosik (2000), Jacek Kochanowski (2003), Małgorzata Głowacka-Grajper (2004).
23 sierpnia 1980 roku dołączyła do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami.
W 2007 dwumiesięcznik „Integracja” wydawany przez Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji przyznał jej tytuł „Człowieka bez barier”. W tym samym roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.
