Extra Flugzeugbau

Extra Flugzeugbau
	; Extra 230 – pierwszy sukces Extra Flugzeugbau
Państwo	Niemcy
Adres	Flugplatz Dinslaken/Schwarze Heide, 46569 Hünxe
Dyrektor	Walter Extra(inne języki)
Zatrudnienie	60 (w 1996)
	Położenie na mapie Niemiec Extra Flugzeugbau
	51°36′50,368″N 6°51′38,192″E/51,613991 6,860609
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Extra Flugzeugproduktions- und Vertriebs GmbH – wytwórnia samolotów akrobacyjnych w Hünxe, założona w 1980 roku przez niemieckiego pilota akrobacyjnego Waltera Extrę(inne języki), znajdująca się na lotnisku Flugplatz Dinslaken/Schwarze Heide(inne języki).

Wykorzystując swoje doświadczenie w budowaniu samolotów Pitts Special Walter Extra, zainspirowawszy się osiągami i konstrukcją jednopłata Loudenslager Laser 200, skonstruował samolot Extra 230, z 230 konnym silnikiem i płatem wykorzystującym osiągnięcia niemieckich badań aerodynamicznych z czasów II wojny światowej. Oblatana w 1984 roku Extra 230 przewyższyła osiągami inne samoloty akrobacyjne, a Walter Extra przekształcił warsztat, w którym budował pojedyncze maszyny na indywidualne zamówienia, w regularną wytwórnię lotniczą. Extra 230 charakteryzowała się doskonałą zwrotnością, miała lepsze przyspieszenie i niższą prędkość przeciągnięcia od maszyn Pittsa; piloci na niej latający zaczęli wygrywać amerykańskie i międzynarodowe mistrzostwa: samolot stał się sukcesem sprzedażowym.

Wersją rozwojową była Extra 260 z kompozytowym (włókno węglowe) skrzydłem, na której w 1991 roku Patty Wagstaff(inne języki) jako pierwsza kobieta wygrała amerykańskie mistrzostwa w akrobacji lotniczej. Kolejnym samolotami były jednomiejscowa Extra 300S i dwumiejscowa 300L, ta pierwsza stała się najpopularniejszym samolotem akrobacyjnym w 1990 roku, a przedsiębiorstwo Extra wyrosło na wiodącego producenta samolotów akrobacyjnych o wysokich osiągach. Na mistrzostwach świata w akrobatyce lotniczej – FAI World Aerobatic Championships organizowanych przez Międzynarodową Federację Lotniczą (FAI) w 2019 roku, 47 z 61 uczestników i uczestniczek i 8 z pierwszej dziesiątki latało na samolotach Extra (głównie Extra 330 SC).

Extra 300 była używana przez zespół akrobacyjny Fuerza Aérea de Chile (Halcones). Zespół akrobacyjny Jordańskich Sił Powietrznych latał na 5 samolotach Extra 300 w latach 1992–2007, kiedy to wymienił je na nowocześniejsze Extra 300 L, i ponownie w drugiej dekadzie XXI w. na 5 maszyn kolejnej generacji Extra-330 LX.

Extra następnie zbudował nieco zmniejszoną wersję modelu 300, z dwustukonnym silnikiem – Extra 200, jako dwumiejscowy samolot do nauki akrobacji, o słabszych osiągach, ale tańszy w eksploatacji niż silniejsza wersja. Wymienna owiewka pozwala na szybką konwersję na samolot dla jednego pilota.

Produkowane samoloty:

Extra 200 – dwumiejscowy samolot akrobacyjny (oblot 1996);
Extra 300 – dwumiejscowy samolot szkolno-akrobacyjny;
- Extra 300 L – wersja dolnopłata;
- Extra 300 S – wersja jednomiejscowa, akrobacyjna, wyczynowa z silnikiem 300 KM;
Extra 330 – dwumiejscowy samolot akrobacyjny, wersja rozwojowa Extry 300 z silnikiem Lycoming AEIO-580;
Extra 500 – sześciomiejscowy samolot z kabiną ciśnieniową (oblot 1996).

Przypisy

1 2 Brassey’s world aircraft and systems directory, 1996-97. Michael J. H. Taylor (red.). McLean, Va.: Brassey’s Inc, 1996, s. 398. ISBN 1-57488-063-2.
↑ Szurovy 1997 ↓, s. 106.
↑ Szurovy 1997 ↓, s. 189.
↑ Szurovy 1997 ↓, s. 190.
↑ Results – Overall Mixed – 30th WAC, Châteauroux-Déols, France, 22 to 31 August 2019. [w:] The 30th FAI World Aerobatic Championships [on-line]. Fédération Aéronautique Internationale, 2019. [dostęp 2022-03-01]. (ang.).
↑ René J. Francillon: The Naval Institute guide to world military aviation, 1995. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1995, s. 447. ISBN 1-55750-252-8.
↑ History. [w:] Royal Jordanian Falcons [on-line]. Royal Jordanian Falcons, 2022. [dostęp 2022-03-01]. (ang.).
↑ Szurovy 1997 ↓, s. 28–29.
↑ The new illustrated encyclopedia of aircraft, DavidD. Mondey, Michael John HaddrickM.J.H. Taylor (red.), Edison, NJ: Chartwell Books, 2000, s. 241, ISBN 0-7858-1164-8 .

Bibliografia

Geza Szurovy: Advanced aerobatics. Mike Goulian (red.). New York: McGraw-Hill, 1997. ISBN 0-07-063303-7.

[brassey-1] 1 2 Brassey’s world aircraft and systems directory, 1996-97. Michael J. H. Taylor (red.). McLean, Va.: Brassey’s Inc, 1996, s. 398. ISBN 1-57488-063-2.

[CITEREFSzurovy1997106-2] Szurovy 1997 ↓, s. 106.

[CITEREFSzurovy1997189-3] Szurovy 1997 ↓, s. 189.

[CITEREFSzurovy1997190-4] Szurovy 1997 ↓, s. 190.

[5] Results – Overall Mixed – 30th WAC, Châteauroux-Déols, France, 22 to 31 August 2019. [w:] The 30th FAI World Aerobatic Championships [on-line]. Fédération Aéronautique Internationale, 2019. [dostęp 2022-03-01]. (ang.).

[6] René J. Francillon: The Naval Institute guide to world military aviation, 1995. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1995, s. 447. ISBN 1-55750-252-8.

[7] History. [w:] Royal Jordanian Falcons [on-line]. Royal Jordanian Falcons, 2022. [dostęp 2022-03-01]. (ang.).

[CITEREFSzurovy199728–29-8] Szurovy 1997 ↓, s. 28–29.

[9] The new illustrated encyclopedia of aircraft, DavidD. Mondey, Michael John HaddrickM.J.H. Taylor (red.), Edison, NJ: Chartwell Books, 2000, s. 241, ISBN 0-7858-1164-8 .