| phakomatoses | |
| Klasyfikacje | |
| ICD-10 | |
|---|---|
Fakomatozy (ang. phakomatosis, z gr. phakoma = znamię, plama) – grupa zaburzeń rozwojowych tkanek pochodzących z trzech listków zarodkowych, które ujawniają się zmianami w obrębie skóry, układu nerwowego i naczyniowego oraz współwystępującymi wadami narządów wewnętrznych. Często występuje tendencja do rozrostu nowotworowego. Zbliżone do fakomatozy pojęcia to neurodermatozy i ektodermozy. Fakomatozy często są też nazywane schorzeniami nerwowo-skórnymi (ang. neurocutaneous syndromes) lub dysplazjami neuroektomezodermalnymi. Są to zwykle choroby jednogenowe. Mutacje w genach wywołujące fakomatozy z reguły zaburzają powstawanie listków zarodkowych i zawiązków tkanek w 3.-4. tygodniu życia płodowego.
Pojęcie fakomatozy wymyślił i wprowadził do medycyny holenderski okulista Jan van der Hoeve (1878–1952) w 1921 roku, zaliczając do tej grupy stwardnienie guzowate, zespół von Hippla-Lindaua, neurofibromatozę i zespół Sturge’a-Webera.
Do chorób z grupy fakomatoz zaliczamy:
| kod ICD10 | nazwa choroby |
|---|---|
| ICD-10: Q85 | Choroby dziedziczne ze zmianami ektodermalnymi (fakomatozy) |
| ICD-10: Q85.0 | Nerwiakowłókniakowatość niezłośliwa |
| ICD-10: Q85.1 | Stwardnienie guzowate |
| ICD-10: Q85.8 | Inne fakomatozy niesklasyfikowane gdzie indziej |
| ICD-10: Q85.9 | Fakomatoza, nie określona |