Fenantrolina

Fenantrolina

Próbka fenantroliny
Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 1,10-fenantrolina
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
białe ciało stałe
Wzór Hilla	C12H8N2
Masa molowa	180,21 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	66-71-7 16561-55-0 (sól cynkowa) 22802-96-6 (chlorowodorek) 37108-74-0 (hydrat) 3829-86-5 (monochlorowodorek)
PubChem	1318
DrugBank	DB02365
SMILES C1=CC2=C(C3=C(C=CC=N3)C=C2)N=C1
InChI InChI=1S/C12H8N2/c1-3-9-5-6-10-4-2-8-14-12(10)11(9)13-7-1/h1-8H InChIKey DGEZNRSVGBDHLK-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie 2,69 g/l Temperatura topnienia 114–119 °C Temperatura wrzenia >300 °C logP 1,78 Wartość pK pKBH+ 4,27
Niebezpieczeństwa Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów Niebezpieczeństwo Zwroty H H301, H410 Zwroty P P273, P301+P310, P501 Numer RTECS SF8300000 Dawka śmiertelna LD50 18 mg/kg (mysz, dożylnie)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł od 2012-08 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Fenantrolina, o-fenantrolina, 1,10-fenantrolina – organiczny związek chemiczny, związek heterocykliczny o szkielecie węglowym fenantrenu, zawierający dwa pierścienie pirydynowe. Posiada 9 izomerów, różniących się położeniem atomów azotu. Najczęściej spotykany w handlu jest izomer 1,10, choć dostępne są też mieszaniny izomerów.

Zastosowanie

• Jej kompleks z jonem żelaza Fe²⁺ jest wykorzystywany jako indykator reakcji redoks, stosowany m.in. w miareczkowaniu, który zmienia barwę z czerwonej (forma zredukowana) do niebieskiej (forma utleniona) przy standardowym potencjale redoks = 1,06 V.
• Posiada silne własności kompleksujące metale przejściowe.
• Jest inhibitorem metaloproteaz.

Przypisy