Tablica na budynku filharmonii (2014) | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Aktywność |
od 1974 |
| Powiązania |
Kaliskie Towarzystwo Muzyczne im. Alfreda Wiłkomirskiego |
| Współpracownicy | |
| Henri Seroka | |
| Strona internetowa | |
Filharmonia Kaliska (FK) – filharmonia założona w 1974 w Kaliszu jako Kaliska Orkiestra Symfoniczna, miejska instytucja kultury; jedna z dwóch filharmonii w województwie wielkopolskim; od 2021 dyrektorem filharmonii jest Rubén Silva.
Filharmonia Kaliska powstała z inicjatywy Andrzeja Bujakiewicza. Pierwszy koncert Kaliskiej Orkiestry Symfonicznej odbył się 19 października 1974. W 1980 orkiestrze nadano status instytucji państwowej i nazwę Państwowa Orkiestra Symfoniczna w Kaliszu, w 1993 przekształcono w Filharmonię Kaliską. Obok orkiestry symfonicznej działają zespoły kameralne: kwartet smyczkowy (od 1996), trio stroikowe, kwintet dęty.
Filharmonia Kaliska jest organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Perkusyjnej i Letniego Festiwalu Muzycznego Południowej Wielkopolski oraz współorganizatorem Międzynarodowego Festiwalu „Chopin w barwach jesieni”, który odbywa się w Antoninie, Kaliszu i Ostrowie Wielkopolskim. W 2001 z inicjatywy Filharmonii Kaliskiej i Teatru Wielkiego w Poznaniu powstała Scena Operowa w Kaliszu (zainaugurowała działalność inscenizacją Czarodziejskiego fletu Wolfganga Amadeusa Mozarta).
Zespół filharmoników kaliskich koncertuje w kraju i za granicą (m.in. w 2006 koncertem w Brukseli inaugurował sezon artystyczny Flandrii).
W 2014 album Night in Calisia Randy'ego Breckera, Włodzimierza Pawlika i Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Kaliskiej pod batutą Adama Klocka zdobył Nagrodę Grammy w kategorii „najlepszy album dużego zespołu jazzowego"; była to pierwsza w historii polskiego jazzu Nagroda Grammy, a Filharmonia Kaliska była drugą – po Orkiestrze Symfonicznej Filharmonii Narodowej – polską orkiestrą symfoniczną, która zdobyła tę nagrodę.
Siedziba znajduje się przy Al. Wolności 2. Na początku XIX wieku nad Prosną, przy ówczesnej ulicy Józefiny, stał młyn wodny. W 1817 r. obiekt ten otrzymali od miasta bracia Repphanowie. W 1822 r. Beniamin Repphan przebudował budynek na folusz, pracujący także na rzecz innych kaliskich zakładów włókienniczych. Na początku XX wieku miasto zakupiło stojące nad Prosną obiekty po foluszu Repphanów, w których uruchomiono małą elektrownię wodną i łaźnie miejskie. Od początku lat 90. w budynku funkcjonuje Dom Muzyka mieszczący biura filharmonii i mieszkania muzyków.
Filharmonia Kaliska nie posiada własnej sali koncertowej. Instytucja na potrzeby koncertów użytkuje aulę wchodzącą w skład Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, która znajduje się przy ul. Nowy Świat 28–30 w Kaliszu. Aula liczy ponad 400 miejsc.
| Dyrektorzy Filharmonii Kaliskiej (dyrektorzy naczelni i artystyczni od 1974) | |
|---|---|
| 1974–1990 | Andrzej Bujakiewicz, dyrektor naczelny i artystyczny |
| 1990–1999 | Elżbieta Bieniecka, dyrektor naczelny |
| 1990–1993 | Krzysztof Lewandowski, dyrektor artystyczny |
| 1993–1998 | Mieczysław Gawroński, dyrektor artystyczny |
| 1999–2005 | Tadeusz Wicherek, dyrektor naczelny i artystyczny |
| 2006–2020 | Adam Klocek, dyrektor naczelny i artystyczny |
| od 2021 | Rubén Silva, dyrektor naczelny i artystyczny |