Flauta

Flauta na Zatoce Puckiej

Flauta (sztil, cisza morska) – określenie żeglarskie oznaczające stan pogody na morzu charakteryzujący się całkowitym brakiem wiatru. W skali Beauforta odpowiada sile wiatru równej 0, przy prędkości wiatru nieprzekraczającej 0,005 m/s.

Etymologia

Według Słownika wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego słowo flauta pochodzi z niemieckiego Flaute (cisza morska), wywodzącego się od flau (słaby; ospały).

Zobacz też

Przypisy