Franco Fagioli

Franco Fagioli
	; Franco Fagioli – Petersburg 2014
Data i miejsce urodzenia	4 maja 1981 ; San Miguel de Tucumán, Argentyna
Typ głosu	kontratenor
Gatunki	opera
Zawód	śpiewak
Aktywność	od 1997
Wydawnictwo	Decca, Deutsche Grammophon
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Franco Fagioli (ur. 4 maja 1981 w San Miguel de Tucumán, Argentyna) – argentyński śpiewak operowy – kontratenor.

Życiorys

Fagioli studiował grę na fortepianie w Instytucie Muzycznym w San Miguel de Tucumán, a następnie śpiew w Akademii Sztuki Teatro Colón w Buenos Aires. W 1997 roku założył chór San Martin de Porres dla młodzieży i za namową swoich nauczycieli rozpoczął karierę jako kontratenor. W roku 2003 wygrał konkurs wokalny Bertelsmanna „New Voices” w Gütersloh. Od tego wydarzenia rozpoczęła się jego światowa kariera.

Franco Fagioli należy do najbardziej znanych kontratenorów naszych czasów. Jako śpiewak belcanto, Franco Fagioli specjalizuje się w rolach napisanych dla kastratów lub kontraltów na przełomie XVIII i XIX wieku. Na Salzburg Whitsun Festival 2014 zaśpiewał podczas wieczoru arii poświęconego kastracie Giovanni Battista Vellutiemu utwory Gioacchino Rossiniego (z Aurelian w Palmirze) i Giacomo Meyerbeera (z Il crociato in Egitto).

Najważniejsze role Franco Fagiolego to między innymi:

tytułowa rola w Eliogabalo Cavallego w Opéra national de Paris i Holenderskiej Operze Narodowej;
Idamantes w Idomeneuszu, królu Krety Mozarta w Royal Opera House w Covent Garden;
tytułowa rola w Achille in Sciro Francesco Corsellego w Teatro Real w Madrycie;
w operach Gioacchino Rossiniego:
- Arsace w Semiramidzie w Opéra National de Lorraine;
- Arsace w Aurelian w Palmirze na Festival della Valle d’Itria;
- Zygmunt w Zygmuncie na festiwalu Opera Rara w Krakowie;
w operach Georga Friedricha Händla:
- Neron w Agrippinie w Bayerische Staatsoper w Monachium i w Royal Opera House w Covent Garden;
- Andronico w Tamerlano w Teatro alla Scala w Mediolanie;
- Ruggiero w Alcinie w Hamburgische Staatsoper;
- tytułowa rola w Kserksesie w Staatstheater Karlsruhe;
- Piacere w Il Trionfo del Tempo e del Disinganno podczas Festival d’Aix-en-Provence, w Opéra de Lille i Théâtre de Caen;
- tytułowa rola w Juliuszu Cezarze w Teatro Colón w Buenos Aires i Opernhaus Zürich.

W styczniu 2020 r. Fagioli wziął udział w Festiwalu Opera Rara w Krakowie, gdzie wystąpił w tytułowej roli w operze Rossiniego Zygmunt w reżyserii Krystiana Lady. Przedstawienie było pokazywane pod włoskim tytułem Sigismondo.

Fagioli zyskał także uznanie, występując podczas recitali na licznych festiwalach muzyki dawnej.

Wybrana dyskografia

Solowe recitale

Arte Nova Voices. Händel, Mozart. Opera Arias Gustav Kuhn (ARTE NOVA) 2005.
Franco Fagioli. Canzone e Cantate. (Carus Verlag/SWR) 2010.
Arias for Caffarelli: Vinci, Leo, Hasse, Pergolesi, Santo. Il pomo d'oro. Riccardo Minasi (Naïve Records) 2013.
Il Maestro Porpora – Arias (Naïve Records) 2014.
Franco Fagioli. Rossini George Petrou (Deutsche Grammophone) 2016.
Handel: Arias Zevira Valova (Deutsche Grammophone) 2018.
Veni, Vidi, Vinci, Arias by Leonardo Vinci, Il pomo d’oro, Zevira Valova (Deutsche Grammophone), 2020.

Opery

Christoph Willibald Gluck: Ezio (Oehms Classics/SWR) 2008.
George Frideric Handel: Teseo (Carus Verlag/SWR) 2009.
George Frideric Handel: Berenice (EMI/Virgin Classics) 2010.
Nieznany kompozytor: Germanico, Ottaviano Tenerani (Sony/Deutsche Harmonia Mundi) 2011.
Leonardo Vinci: Artaserse (Virgin Classics/EMI) 2013.
Johann Adolph Hasse: Siroe (DECCA) 2014.
Antonio Caldara: La concordia de’ pianeti (ARCHIV) 2014.
Agostino Steffani: Stabat Mater (DECCA) 2014.
Gluck: Orfeusz i Eurydyka Laurence Equilbey (ARCHIV) 2015.
Vinci: Catone in Utica Riccrdo Minasi (DECCA) 2015.
Giovanni Battista Pergolesi: Hadrian w Syrii (Adriano in Siria) Jan Tomasz Adamus (DECCA) 2016.
Händel: Rodelinda Diego Fasolis (DYNAMIC) 2016.

Utwory religijne

Vivaldi: Gloria, Nisi Dominus, Nulla in mundo pax (Classica) 2018.

Przypisy

Linki zewnętrzne

[1] Biografia Franco Fagioli.

[2] Festiwal Opera Rara.

[3] Nagrania Fagioli.