Frank Bolling (1959) | |||||||
| drugobazowy | |||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Frank Elmore Bolling | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
6 listopada 1931 | ||||||
| Data śmierci |
11 lipca 2020 | ||||||
| Odbijał |
prawą | ||||||
| Rzucał |
prawą | ||||||
| Debiut |
13 kwietnia 1954 | ||||||
| Ostatni występ |
15 września 1966 | ||||||
| Statystyki | |||||||
| Średnia uderzeń |
0,254 | ||||||
| Home runy |
106 | ||||||
| Uderzenia |
1415 | ||||||
| RBI |
556 | ||||||
| Kariera klubowa | |||||||
| |||||||
Frank Elmore Bolling (ur. 6 listopada 1931 w Mobile, zm. 11 lipca 2020) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego.
W czerwcu 1951 podpisał kontrakt jako wolny agent z Detroit Tigers i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Buffalo Bisons. W Major League Baseball zadebiutował 13 kwietnia 1954 w meczu przeciwko Baltimore Orioles, w którym zdobył home runa. W 1958 uzyskał najlepszy fielding percentage (0,985) i zaliczył najwięcej asyst (445) spośród drugobazowych w lidze i otrzymał Złotą Rękawicę. W grudniu 1960 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Milwaukee Braves, w którym występował do 1966. 22 września 1965 w meczu z Los Angeles Dodgers zdobył grand slama po piłce narzuconej przez Sandy'ego Koufaksa. Jako zawodnik Braves czterokrotnie wystąpił w Meczu Gwiazd.
| Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
|---|---|---|
| 4× All-Star | 1961¹, 1961², 1962¹, 1962² | |
| Gold Glove Award | 1958 |