Charakterystyka
Fredo był powszechnie postrzegany jako najsłabsze ogniwo rodziny Corleone. Mimo bycia synem dona, nie odgrywał kluczowej roli w strukturach mafijnych, a jego zadania ograniczały się głównie do funkcji reprezentacyjnych i organizacji przyjęć. W rodzinie uchodził za osobę mało inteligentną i niesamodzielną, choć ze względu na jego pochodzenie rzadko spotykał się z otwartą krytyką.
Szczególną troską otaczała go matka oraz siostra, Connie Corleone. Choć w młodości był najsilniejszym fizycznie z braci, psychicznie ustępował starszemu Sonny’emu i młodszemu Michaelowi. W powieści Powrót ojca chrzestnego Mark Winegardner pogłębił portret psychologiczny postaci, przedstawiając Freda jako człowieka niedocenianego, świadomego swojej marginalizacji, zmagającego się z alkoholizmem i ukrywanym biseksualizmem.
Życiorys
Pod rządami Vita
Do 1945 roku Fredo pełnił funkcję szefa ochrony swojego ojca, Dona Vita. Zazwyczaj wyręczał się w tym zadaniu Paulim Gatto. W dniu zamachu na ojca, zorganizowanego przez Virgila Sollozza, Gatto upozorował chorobę, co zmusiło Freda do osobistego towarzyszenia Donowi. W momencie ataku Fredo nie zdołał skutecznie zareagować; wypuścił broń z ręki i wpadł w szok, nie mogąc powstrzymać zamachowców.
Po nieudanej próbie zabójstwa Vita Corleone, Fredo został wysłany do Las Vegas, gdzie trafił pod opiekę sprzymierzonej rodziny Molinari oraz wspólnika rodziny, Moe Greene’a. W Nevadzie zdobył doświadczenie w prowadzeniu hoteli i kasyn, jednocześnie prowadząc hulaszczy tryb życia, co budziło niezadowolenie jego ojca i braci.
Pod rządami Michaela
Po śmierci Vita Corleone w 1955 roku, władzę w rodzinie przejął Michael. Utworzył on dla Freda nowe stanowisko Sottocapo (wiceszefa). Była to jednak funkcja fasadowa, niewiążąca się z realną władzą, z czego Fredo zdawał sobie sprawę, czując się upokorzonym i pomijanym przy podejmowaniu kluczowych decyzji.
Niezadowolenie Freda wykorzystali wrogowie rodziny – Hyman Roth i jego prawa ręka, Johnny Ola. Obiecując Fredowi korzyści majątkowe i większą niezależność, nakłonili go do współpracy. Fredo dostarczył im informacji, które umożliwiły przeprowadzenie zamachu na Michaela w jego domu w Lake Tahoe. Spisek został jednak wykryty przez Michaela, a Fredo zmuszony był do ucieczki.
Podczas czystek wrogów rodziny Michael spotkał się z bratem. Po uzyskaniu informacji o kulisach zdrady, Michael wyrzekł się Freda, oświadczając, że nie uważa go już za brata.
Śmierć
Fredo pozostawał w izolacji do śmierci matki, Carmeli Corleone. Na jej pogrzebie, za namową siostry Connie, doszło do pozornego pojednania braci. W rzeczywistości wyrok na Freda został jedynie odroczony przez Michaela ze względu na szacunek dla matki.
W 1959 roku Fredo został zastrzelony przez caporegime rodziny, Ala Neriego, podczas wędkowania na jeziorze Tahoe. Oficjalna wersja wydarzeń mówiła o nieszczęśliwym wypadku (utonięciu). Bratobójstwo stało się dla Michaela źródłem wieloletnich wyrzutów sumienia. Dwadzieścia lat później, w filmie Ojciec chrzestny III, Michael wyznał swoją winę podczas spowiedzi przed kardynałem Lamberto (przyszłym papieżem Janem Pawłem I).
