Saroea na koncercie Datarock podczas festiwalu Moldejazz 2026 | |
| Data i miejsce urodzenia |
31 sierpnia 1976 |
|---|---|
| Gatunki |
dance-punk, indie electronic, rock alternatywny, indie rock, indie pop, jazz |
| Zawód |
muzyk, producent muzyczny, autor tekstów, kompozytor |
| Aktywność |
od 2000 |
| Wydawnictwo |
Éllet, Kaptein Kaliber, Young Aspiring Professionals, Nettwerk, Apollon |
| Powiązania | |
| Współpracownicy | |
| Ketil Mosnes, Mark Rankin | |
| Zespoły | |
| Datarock (od 2000) | |
Fredrik Saroea (ur. 31 sierpnia 1976 w Bergen) – norweski muzyk, producent muzyczny, autor tekstów i kompozytor, najbardziej znany jako wokalista, gitarzysta i klawiszowiec zespołu dance-punkowego Datarock, działający także solowo.

W 2000 roku w Bergen wraz z Ketilem Mosnesem założył zespół Datarock, którego został wokalistą, a także w ramach niego zaczął grać na gitarze, perkusji i instrumentach klawiszowych. Wydali początkowo kilka małych wydawnictw, po czym wspólnie założyli własną wytwórnię Young Aspiring Professionals i w 2005 roku wydali swój debiutancki album Datarock Datarock. Na początku 2007 roku podpisali umowę z Nettwerk, wytwórnią, która w 2009 roku wydała ich drugi album Red.
Saroea zaczął rozwijać też swoją karierę poza Datarock. Z piosenkarką Annie współpracował nad albumami Anniemal (2004; nagrał do niego partie na fortepianie) i Don’t Stop (2009; jako wokalista gościnny w piosence „I Can’t Let Go”). Był współproducentem wydanego w 2005 roku albumu Getin Up’n Going Ova zespołu Quasimojo oraz albumu For sant til å være godt z 2009 roku grupy John Olav Nilsen & Gjengen.
Był kompozytorem albumu Steve’a Aokiego Pillowface and His Airplane Chronicles oraz płyty Neon Nights Mixtape zespołu Neon Nights, obydwu wydanych w 2007 roku, a także opublikowanego w 2012 roku albumu muzyka Junkie XL Synthesized. Wystąpił jako wokalista na wydanym w tym samym roku albumie Presenting the Problem grupy Ribozyme.
W 2018 roku opublikował w ramach zespołu Datarock trzeci album Face the Brutality, a gdy pandemia COVID-19 wstrzymała koncerty na żywo, Saroea rozpoczął nagrywanie solowego albumu w studiu swojej wytwórni YAP Records w Bergen wraz z perkusistą Øyvindem Solheimem, który pomagał w realizacji i był jego współproducentem. W pracy nad płytą towarzyszył im także Mark Rankin. Debiutancki solowy album Rona Diaries, w którym Saoea zaczął eksplorować szersze spektrum muzyczne aniżeli w ramach projektu Datarock, wydał 28 maja 2021 roku.
10 czerwca 2022 roku opublikował nakładem Apollon Records album Rona Diaries: The Chamber Versions. Nagrany został on w Grieghallen podczas 69. Międzynarodowego Festiwalu w Bergen 28 maja 2021 roku, w dniu premiery albumu Rona Diaries. Powstała wówczas całkowicie nowa wersja debiutanckiego albumu, z udziałem kwartetu smyczkowego BIT20 Ensemble.
W 2023 roku Saorea i Mosnes zebrali siedmiu członków swojego podstawowego składu Datarock na serię koncertów festiwalowych, po czym jeszcze w tym samym roku wspólnie nagrali album Media Consumption Pyramid.
Saroea napisał zaaranżował, wykonał i wyprodukował swój kolejny solowy album Lucid Dream, który ukazał się 25 października 2024 roku. Powstał on także z udziałem orkiestry BIT20 Ensemble, a w piosence „The World’s a Rave (and Life’s Just a Dance)” gościnnie zaśpiewał Eirik Glambek Bøe. Saroea skomponował muzykę do scenicznej adaptacji Mistrza i Małgorzaty, którą wydał w 2026 roku na albumie The Master and Margarita.
Jest także aktywny muzycznie w jazzowym kwintecie Fredrik Saroea Quintet – od 2000 roku regularnie zaczął dawać koncerty w hołdzie Chetowi Bakerowi.
Studiował historię sztuki na Uniwersytecie w Bergen. W 2002 roku poznał swoją przyszłą żonę; mają dwie córki. Saroea ma także młodszą siostrę.
Został restauratorem – w 2013 roku założył restaurację „Lysverket”, a pięć lat później „Hoggorm”. Pojawiły się także sygnowane jego nazwiskiem szampany.
W 2024 roku zadebiutował na scenie jako Woland w spektaklu Mistrz i Małgorzata zaprezentowanego przez Den Nationale Scene we współpracy z Międzynarodowym Festiwalem w Bergen.
