 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Alma Mater | |
Hans Ulrich Friedrich Goll (ur. 1 marca 1829 w Zofingen, zm. 13 listopada 1903 w Zurychu) – szwajcarski lekarz, neuroanatom, profesor Uniwersytetu Zuryskiego.
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Alma Mater | |
Hans Ulrich Friedrich Goll (ur. 1 marca 1829 w Zofingen, zm. 13 listopada 1903 w Zurychu) – szwajcarski lekarz, neuroanatom, profesor Uniwersytetu Zuryskiego.
Syn kupca Johanna Ulricha Golla i Sophie z domu Herosé. Studiował na Uniwersytecie w Zurychu i Uniwersytecie w Würzburgu. Podczas studiów był uczniem m.in. Carla Ludwiga. Tytuł doktora nauk medycznych uzyskał 19 marca 1853 roku na podstawie dysertacji Über den Einfluss des Blutdruckes auf die Harnabsonderung. Następnie uczył się w Paryżu u Claude'a Bernarda i Charlesa-Édouarda Brown-Séquarda. Po powrocie do Zurychu przez kilka lat praktykował jako lekarz, jednocześnie kontynuując swoje badania neuroanatomiczne. Od 1863 roku kierował kliniką uniwersytecką, w tym samym roku otrzymał katedrę farmakologii. Od 1885 profesor nadzwyczajny.
W 1864 roku ożenił się z Eugenie Cellier (1835–1920). Jego bratem był prawnik August Goll (1827–1906).
Zmarł w 1903 roku, pochowany jest na Cmentarzu Sihlfeld w Zurychu.
Pamiętany jest za opis pęczka smukłego (Golla), będącego powrózkiem włókien nerwowych przebiegającym w rdzeniu kręgowym do rdzenia przedłużonego.