Fulton (1919)

Fulton (Q110)
Ilustracja
„Fulton”
Klasa

okręt podwodny

Typ

Joessel

Historia
Stocznia

Arsenal de Cherbourg

Położenie stępki

listopad 1913

Wodowanie

1 kwietnia 1919

 Marine nationale
Wejście do służby

lipiec 1920

Wycofanie ze służby

lipiec 1935

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu


870 ton
1247 t

Długość

74 m

Szerokość

6,4 m

Zanurzenie

3,62 m

Napęd
2 silniki Diesla o łącznej mocy 2700 KM
2 silniki elektryczne o łącznej mocy 1640 KM
2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu


16,5 węzła
11 w.

Zasięg

powierzchnia: 4300 Mm przy 10 w.
zanurzenie: 125 Mm przy 5 w.

Uzbrojenie
2 działa kal. 75 mm, 10 torped
Wyrzutnie torpedowe

8 x 450 mm (4 na dziobie, 2 na rufie, 2 zewnętrzne)

Załoga

47

Fulton (Q110) – francuski oceaniczny okręt podwodny z okresu okresu międzywojennego, druga jednostka typu Joessel. Została zwodowana 1 kwietnia 1919 roku w stoczni Arsenal de Cherbourg, a ukończono ją w lipcu 1920 roku. Okręt służył w Marine nationale do 1935 roku.

Projekt i budowa

„Fulton” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1914 roku. Okręt zaprojektował inż. Jean Simonot(inne języki), lekko modyfikując swój poprzedni projekt Gustave Zédé, zakładając zastosowanie dwóch turbin parowych systemu Parsonsa(inne języki) o mocy 2000 koni mechanicznych (KM) każda przy niewielkim wzroście wyporności. W trakcie budowy z pomysłu zrezygnowano, wyposażając okręt w silniki Diesla.

„Fulton” zbudowany został w Arsenale w Cherbourgu. Stępkę okrętu położono w listopadzie 1913 roku, a zwodowany został 1 kwietnia 1919 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć amerykańskiego konstruktora okrętowego Roberta Fultona.

Dane taktyczno–techniczne

„Fulton” był dużym, oceanicznym okrętem podwodnym. Długość całkowita wynosiła 74 metry, szerokość 6,4 metra i zanurzenie 3,62 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 870 ton, a w zanurzeniu 1247 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 8-cylindrowe silniki Diesla Schneider-Carels o łącznej mocy 2700 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Nancy o łącznej mocy 1640 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 16,5 węzła na powierzchni i 11 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 4300 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 125 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą.

Okręt wyposażony był w osiem wyrzutni torped kalibru 450 mm (cztery wewnętrzne na dziobie, dwie na rufie i dwie zewnętrzne), z łącznym zapasem 10 torped oraz dwa pokładowe działa kal. 75 mm. Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 43 podoficerów i marynarzy.

Przebieg służby

„Fulton” został wcielony do służby w Marine nationale w lipcu 1920 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q110. Po ukończeniu okręt poddano modernizacji: otrzymał nowy kiosk, mostek i dwa peryskopy o długości 7,5 m (w kiosku) i 9,5 m (w centrali).

Okręt pełnił służbę na Atlantyku do początku lat 30., a następnie został przeniesiony do Indochin. Zakończył służbę w lipcu 1935 roku i został skreślony z listy floty.

Uwagi

  1. ↑ Przeznaczone dla okrętów typu Joessel turbiny parowe zostały później zamontowane na awizach typu Marne(inne języki).
  2. ↑ Podczas prób okręt osiągnął prędkość 17,5 węzła.
  3. ↑ Paul E. Fontenoy podaje, że okręt wycofano ze służby w maju 1936 roku.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 158.
  2. Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985.
    1. 1 2 3 4 S. 212.
    2. 1 2 3 4 5 6 7 8 S. 211.
  3. Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007.
    1. 1 2 3 4 S. 89.
    2. 1 2 3 4 5 6 7 S. 88.
  4. ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 198.
  5. 1 2 Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2016-11-18]. (ang.).
  6. ↑ J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 536.

Bibliografia