Zieminek

Zieminek
Geophilus electricus
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Podtyp

wije

Gromada

pareczniki

Rząd

zieminkokształtne

Rodzina

zieminkowate

Rodzaj

Geophilus

Gatunek

zieminek

Synonimy
  • Scolopendra electrica Linnaeus, 1758
  • Scolopendra ferruginea Geoffroy, 1764
  • Scolopendra phosphorica Fourcroy,1785
  • Arthronomalus flavus Newport,1845
  • Geophilus sudeticus Haase, 1880
  • Geophilus electricus alpestris Verhoeff 1895
  • Geophilus rhenanorum Verhoeff 1939
  • Geophilus helveticus Verhoeff 1928

Zieminek (Geophilus electricus) – gatunek parecznika z rzędu zieminkokształtnych i rodziny zieminkowatych.

Gatunek ten został opisany w 1758 roku przez Karola Linneusza w 10. wydaniu Systema Naturae pod nazwą Scolopendra electrica.

Wij ten osiąga od 35 do 45 mm długości ciała i wyposażony jest w 65–73 par odnóży krocznych. Ubarwiony jest żółtawopomarańczowo. Coxosterna jego szczękonóży mają pełne linie chitynowe i pozbawione są wyraźnych zębów na przednich krawędziach. Sternity początkowej ⅓ tułowia mają wyraźne przednie kieszonki pośrodkowe (fossae) o szerokości znacznie przekraczającej ½ szerokości danego sternum. Zaniepokojony może wydzielać z gruczołów sternalych świecącą substancję, która pełni funkcje obronne.

Parecznik zachodniopaleartkyczny, preferujący gleby siedlisk suchych. Spotykany w lasach liściastych i ciepłolubnych, zakrzewieniach, polach i ugorach. Notowany też ze środowisk synantropijnych, jak parki, ogrody i szklarnie. Wykazany z Austrii, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Finlandii, Francji, Holandii, Irlandii, terenu byłej Jugosławii, Luksemburgu, Łotwy, Niemiec, Norwegii, Polski, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Szwajcarii, Węgier, Wielkiej Brytanii i Wysp Normandzkich.