| Data i miejsce urodzenia |
1565 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
13 listopada 1612 |
| Poseł Wielkiej Brytanii w Gdańsku | |
| Okres |
od 1598 |
| Poseł Wielkiej Brytanii w Paryżu | |
| Okres |
od 1605 |
| Poprzednik | |
| Następca |
William Beecher |
George Carew (ur. 1565 w Antony, zm. 13 listopada 1612 w Londynie) – angielski prawnik, dyplomata, historyk i członek Parlamentu Anglii.
Kształcił się na Uniwersytecie Oksfordzkim (University of Oxford) i wstąpił do Izby Adwokackiej (Inns of Court). Z rekomendacji królowej Elżbiety I, która przyznała mu tytuł szlachecki, był sekretarzem lorda kanclerza sir Christophera Hattona. Później powierzono mu szefostwo kancelarii, i został wysłany jako poseł królewski do Brunszwiku, Szwecji, Polski i Gdańska (1598). Za panowania Jakuba I uczestniczył w negocjacjach ze Szkocją i był posłem na dworze francuskim (1605–1609). Zmarł na tyfus; pochowany w Kościele Św. Małgorzaty na terenie Opactwa Westminsterskiego w Londynie.
Poseł Parlamentu Anglii wybierany z okręgów St. Germans (1584), Saltash (1586, 1589, 1593), St. Germans (1597, 1601, 1604).
Był autorem szeregu prac z zakresu historii stosunków bilateralnych. W jednej z nich pt.
M.in. opisuje w niej polską szlachtę jako „chciwą i uzależnioną od picia, irytującą i kłótliwą, ale miłą i przyjazną w kontaktach”. Darzył sympatią króla Zygmunta III Wazę, ale ocenił, że „brakuje mu charyzmy”, zaś sąsiadujące państwa z Polską jako „barbarzyńskie” i zdziwił się, że nie ma programu kolonizacji Ukrainy (nad Dnieprem) i nie buduje się tam fortec chroniących przed tatarskimi nomadami.